II GZ 156/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1926/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi J.R. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr DMP-VI.4320.1.2396.2022.AK w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1926/24, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Technologii z 15 grudnia 2022 r. nr DMP-VI.4320.1.2396.2022.AK. w sprawie ze skargi J.R. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca", "Strona") na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii (dalej przywoływany jako: "Organ:) z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr DMP-VI.4320.1.2396.2022.AK w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG W treści uzasadnienia Sąd I instancji wskazał, że decyzją z 15 grudnia 2022 r. nr DMP-VI.4320.1.2396.2022.AK Organ wykreślił Skarżącą z CEIDG z uwagi na brak tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG. Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego powyższą decyzją. Postanowieniem z 8 kwietnia 2024 r. nr DMP-VI.4320.1.2396.2022.AK Organ odmówił wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją z 15 grudnia 2024 r. W skardze na postanowienie Organu z 8 kwietnia 2024 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra z 15 grudnia 2022 r. nr DMP-VI.4320.1.2396.2022.AK o wykreśleniu strony z CEIDG. W związku z powyższym Sąd I instancji odwołując się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2023 r. sygn. akt II GPS 2/22, uznał, że rozpatrując skargę na postanowienie o odmownie wznowienia postępowania administracyjnego, będzie dokonywał wpierw oceny, czy postanowienie Organu z 8 kwietnia 2024 r. nie zawiera wad kwalifikowalnych, co wymagałoby stwierdzenia jego nieważności, a następnie oceni, czy Organ prawidłowo zinterpretował ustawowe przesłanki wznowienia, właściwie ustalił stan faktyczny sprawy, dokonał prawidłowej subsumpcji i w konsekwencji czy zasadnie odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. Decyzja kończąca to postępowanie administracyjne pozostaje poza zakresem orzekania sądu. Powyższe, zdaniem WSA, oznacza, iż w przypadku uwzględnienia skargi na postanowienie Organu z 8 kwietnia 2024 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tego Organu z 15 grudnia 2022 r. o wykreśleniu Skarżącej z CEIDG, WSA nie mógłby i nie byłoby uprawiony do tego, aby na podstawie art. 134 p.p.s.a., uchylić także ww. decyzję z 15 grudnia 2022 r. Tym samym decyzja Ministra z 15 grudnia 2022 r. o wykreśleniu Skarżącej z CEIDG nie mieści się w granicach sprawy zainicjowanej skargą strony na postanowienie Ministra z 8 kwietnia 2024 r. nr DMP-VI.4320.1. 2396.2022.AK. W konsekwencji, w ramach niniejszej sprawy nie ma możliwości wstrzymania wykonania, na postawie art. 61 § 3 p.p.s..a,, decyzji Ministra z 15 grudnia 2022 r. nr DMP-VI.4320.1. 2396.2022.AK o wykreśleniu skarżącej z CEIDG. 2. Skarżąca zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych dokonanych przez WSA polegający na przyjęciu, że dla spornej decyzji nie przysługuje możliwość wstrzymania jej wykonalności, przez co WSA wadliwie przyjął, że złożony wniosek nie dotyczy sprawy wykreślenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 61 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (§ 1). Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. 5. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy rozumienia pojęcia "w granicach tej samej sprawy" i możliwości objęcia ochroną tymczasową Skarżącej przez wstrzymanie wykonania decyzji, co do której toczy się postępowanie wznowieniowe, przy czym ochrona ta ma zostać udzielona nie w ramach postępowania dotyczącego tej decyzji, ale postępowania wznowieniowego. 6. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliła się linia orzecznicza wskazująca na konieczność ustalenia zakresu pojęcia "granic tej samej sprawy" przed odwołanie się do pojęcia sprawy administracyjnej w jej materialnym ujęciu i tożsamości spraw. Ujęcie to wskazuje, że o tożsamości spraw administracyjnych decyduje identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (przykładowo postanowienia NSA: z 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13, wszystkie orzeczenia wskazane w treści uzasadnienia dostępne w CBOiS, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). 7. W rozpoznawanej sprawie tożsamość taka pomiędzy decyzją, której wstrzymania wykonania domaga się Skarżąca, a toczącym się postępowaniem sądowym wszczętym na skutek zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu wznowieniowym nie zachodzi. Zauważyć bowiem należy, że odmienne przede wszystkim są przedmioty i podstawy prawne tych aktów administracyjnych. Oznacza to, że w ramach postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego w związku z zaskarżeniem aktu administracyjnego wydanego w toku postępowania wznowieniowego niemożliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji, której dotyczy postępowanie wznowieniowe. Do podobnych wniosków doszedł skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22, wydanej w składzie siedmiu sędziów uznał, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zainicjowanym skargą na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzające niedopuszczalność odwołania nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcia te nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy. 8. W konsekwencji powyższego brak było podstaw do zmiany prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wstrzymania wykonania decyzji nieobjętej granicami rozpoznawanej sprawy. 9. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.