II GZ 66/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 40/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 15 listopada 2023 r. nr WPS.I.9511.2.2023.TM w przedmiocie utraty statusu zakładu pracy chronionej postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 40/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w B. (dalej jako: "skarżąca spółka") na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 15 listopada 2023 r. w przedmiocie utraty statusu zakładu pracy chronionej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 15 listopada 2023 r. skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który jednak nie został w żaden sposób uzasadniony. Tym samym, w ocenie Sądu, skarżąca spółka nie wykazała występowania w sprawie jakichkolwiek przesłanek mogących skutkować uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka, która zaskarżając je w całości, zarzuciła na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.: ← naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: • art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez brak wstrzymania przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonej decyzji, pomimo że podniesione w treści skargi okoliczności wskazują jednoznacznie na wystąpienie przesłanek określonych naruszoną normą prawną, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej spółce znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś brak jest negatywnych przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe skarżąca spółka wniosła: 1. na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz, przyjmując że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przed Sądem pierwszej instancji decyzji; w przypadku nieuwzględniania wniosku sformułowanego w pkt 1 skarżąca spółka wniosła: 2. na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania; Nadto skarżąca spółka wniosła o: 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; 4. przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do niniejszego zażalenia, tj. zestawienia pracowników skarżącego na okoliczności wskazane w uzasadnieniu, w szczególności na okoliczności stałego spełniania przez skarżącą spółkę przesłanek do posiadania statusu zakładu pracy chronionej. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony powinien zawierać zatem spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jeżeli we wniosku strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Sąd orzeka bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny podziela argumentację przedstawioną przez Sąd pierwszej instancji w zakresie braku podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka zawarła w skardze wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, jednak w żaden sposób do tego wniosku nie odniosła się w uzasadnieniu skargi. Rację ma więc Sąd pierwszej instancji, że skarżąca spółka, poza samym złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie wskazała ani też nie udokumentowała okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji musiało to skutkować odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd pierwszej instancji. Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego oceny tej nie podważają argumenty podniesione w zażaleniu. Istotą zażalenia jest bowiem kontrola legalności wymienionych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania. Wobec powyższego nie było podstaw, aby odnieść się do nowych okoliczności, powołanych w zażaleniu i uwzględnić je przy wydawaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym zakresie podkreślenia wymaga także, że skarżąca spółka nie przedłożyła załączników wymienionych w zażaleniu. Tym samym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, ponieważ złożony w sprawie wniosek nie zawiera takiej argumentacji, która przedstawiałaby możliwość wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.