II GZ 69/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2023 r. sygn. akt VI SPP/Wa 159/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2021 r. nr DZP-II.613.14.2021 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń na zarządzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do prowadzenia egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt VI SPP/Wa 159/21, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w sprawie ze skargi R. P. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń na zarządzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do prowadzenia egzaminu radcowskiego odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt VI SPP/Wa 159/21, o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2022 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając odrzucenie zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 23 czerwca 2022 r. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wniesiony środek odwoławczy jest niedopuszczalny, a skarżący pouczony został o niezaskarżalności ww. postanowienia. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 23 czerwca 2022 r. nie przysługuje zażalenie. Postanowieniem tym rozpoznano bowiem sprzeciw skarżącego od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2022 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, a więc także zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1), przy czym orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sformułowanie, że sąd orzeka jako "sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu" oznacza, że, po pierwsze, postępowanie w tej sprawie jest dwuinstancyjne, po drugie, że na postanowienia wydane w tej sytuacji przez wojewódzki sąd administracyjny nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie przysługuje bowiem żaden środek zaskarżenia od postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji. Ponadto w art. 194 § 1 p.p.s.a., w którym wskazuje się postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które przysługuje zażalenie, nie wymieniono postanowień wydawanych przez ten sąd w wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego. Także żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.