II OSK 1202/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D.K.1 oraz K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2330/24 o odrzuceniu skargi D.K.1 w sprawie ze skargi D.K.1, D.K.2 oraz K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r., nr 829/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. sprostować zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2330/24 wraz z uzasadnieniem, w ten sposób, że każdorazowo w miejsce błędnego wskazania przedmiotu zaskarżonej decyzji – "umorzenia postępowania odwoławczego", wpisać prawidłowe – "nakazu rozbiórki"; 2. odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2330/24, odrzucił skargę D.K.1 w sprawie ze skargi D.K.1, D.K.2 oraz K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. nr 829/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga D.K.1 jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r., nr 829/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego (winno być: "nakazu rozbiórki" – przyp. NSA) z odwołania wniesionego przez K.P. od decyzji PINB dla m.st. Warszawy z 18 stycznia 2024 r. W ocenie Sądu D.K.1 nie posiada interesu prawnego pozwalającego na złożenie skargi w niniejszej sprawie. Pismem z 10 marca 2025 r. D.K.1 oraz K.P. wniosły skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniesiono argumentację wskazującą na niezasadność odmowy "udzielenia pomocy i zwolnienia z kosztów sądowych", jak również kwestionującą czynności organu wskazując na zasadność wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należało sprostować zaskarżone postanowienie wraz z uzasadnieniem. Zarówno w sentencji, jak i w jej uzasadnieniu został błędnie wskazany przedmiot zaskarżonej decyzji. Z akt sądowych (zarządzenie z 9 października 2024 r. – k. 9 a.s.) oraz administracyjnych, wynika że przedmiotem decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r., nr 829/2024, jest nakaz rozbiórki. W myśl art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z art. 156 § 3 p.p.s.a., jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji, gdzie na zasadzie art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Wskazane powyżej okoliczności uzasadniały sprostowanie w tym zakresie zaskarżonego postanowienia, jak w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Zasady sporządzania skargi kasacyjnej określają przepisy prawa. Dlatego co do zasady sporządzenie takiego pisma procesowego jest obarczone tzw. przymusem adwokackim. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Z kolei w § 2-3 powołanego przepisu określono katalog podmiotów zwolnionych z obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA: z 28.01.2004 r., FSK 3/04; z 10.05.2011 r., I OZ 320/11; z 8.01.2014 r., II GZ 776/13; tak też M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, komentarz do art. 175, LEX/el). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast na zasadzie art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Skoro zatem skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2330/24 o odrzuceniu skargi została złożona bez zachowania wspomnianego przymusu, nadto skarżące kasacyjnie nie wykazały, iż należą do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 oraz 2a p.p.s.a., a zatem nie posiadają wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia wniesionej w sprawie skargi kasacyjnej – podlega ona odrzuceniu, czyniąc wniesienie takiego środka zaskarżenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.