II OSK 2535/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) sędzia del. WSA Grzegorz Antas Protokolant: starszy asystent sędziego Ewa Dubiel po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 1287/23 w sprawie ze skargi L. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 marca 2023 r. znak KOC/909/Ar/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1287/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 23 marca 2023 r., znak KOC/909/Ar/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1) i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz L. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2). Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wydaną w wyniku wniesionego odwołania przez L. sp. z o.o. z siedzibą w W., po ponownym rozpatrzeniu sprawy (będącym konsekwencją uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1640/22, decyzji Kolegium z 25 maja 2022 r.), utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z 5 kwietnia 2022 r., nr 26/WZ/ŚRÓ/2022, ustalającą na rzecz B. sp. z o.o., warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowanej na działce nr [...] w obrębie [...], przy ul. D.1 [...] w Dzielnicy [...] w W. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. Wyrokowi zarzucono: I. na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów postępowania, z uwagi na fakt, iż uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a. art. 153 p.p.s.a. przez przyjęcie, że Kolegium ponownie rozpoznając sprawę nie uwzględniło wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1640/22, podczas gdy w rzeczywistości Kolegium zastosowało się do wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu przywołanego wyroku i odniosło się do podnoszonych przez spółkę zarzutów; b. art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a w związku z art. 7, 8, 11, 77 § 1 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") w zw. z art 141 § 4 p.p.s.a., gdyż spowodowały uchylenie rozstrzygnięcia administracyjnego, którego wady nie miały żadnego wpływu na wynik sprawy, a uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie wskazuje, iż wskazane w nim wady, miały rzeczywisty wpływ na wynik postępowania, tzn. gdyby nie naruszono przepisów postępowania, to zapadłaby decyzja o innej treści; c. art. 141 § 4 p.p.s.a. przez wadliwą konstrukcję uzasadnienia wyroku, polegającą na braku jasno sformułowanych wytycznych, co do dalszego postępowania organu odwoławczego w niniejszej sprawie. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg. norm przepisanych, ewentualnie, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg. norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną L. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, kwestionując podniesione przez organ zarzuty, wniosła na podstawie art. 184 p.p.s.a. o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. przez błędne – zdaniem skarżącego kasacyjnie – przyjęcie, że Kolegium ponownie rozpoznając sprawę nie uwzględniło wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1640/22. Wypada bowiem przypomnieć, że w przywołanym wyżej wyroku Sąd wskazał, że uzasadnienie uchylonej decyzji nie spełniało wymogów w zakresie oceny prawidłowości sporządzenia analizy urbanistycznej i dokonanych na jej podstawie ustaleń okoliczności faktycznych sprawy dotyczących, wyznaczonych linii zabudowy, wskaźnika powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej. Podkreślił przy tym, że ustalone przez organ I instancji wskaźniki urbanistyczne najczęściej stanowiły odstępstwa od zasad ogólnych wyznaczania poszczególnych wskaźników, co obligowało również organ odwoławczy do szczegółowego uzasadnienia przejętych odstępstw. Ponadto Sąd stwierdził, że organ odwoławczy nie wypowiedział się również co do prawidłowości przeprowadzonego postępowania przez organ I instancji i dokonanych uzgodnień. W konkluzji Sąd wskazał, że organ odwoławczy, rozpoznając sprawę ponownie, powinien odnieść się do podnoszonych przez spółkę zarzutów dotyczących prawidłowości sporządzenia analizy urbanistycznej i ustalenia wskaźników zabudowy na jej podstawie i przedstawić w tym zakresie własne oceny i rozważania. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że organ zrealizował wskazania Sądu w odniesieniu do wyznaczenia linii zabudowy (s. 4-5 uzasadnia decyzji) oraz częściowo w zakresie wyznaczenia wskaźnika powierzchni zabudowy (s. 5 uzasadnia decyzji), jednak nie wypowiedział się co do zarzutu nieuwzględnienia wskazanych w odwołaniu działek zabudowanych znajdujących się w granicach obszaru analizowanego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brakuje również odniesienia się do wyznaczenia przez organ I instancji szerokości elewacji frontowej oraz szczegółowego uzasadnienia zastosowanych odstępstw przy wyznaczaniu wskaźników urbanistycznych ponad to, co zostało przedstawione w decyzji z 25 maja 2022 r., a co zdaniem Sądu zostało uznane za niewystarczające. Organ nie wypowiedział się też co do podniesionej przez Sąd kwestii prawidłowości przeprowadzonego postępowania przez organ I instancji i dokonanych uzgodnień. Podzielając stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 153 p.p.s.a., należało uznać że ocena naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a w zw. z art. 7, 8, 11, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art 141 § 4 p.p.s.a., utraciła na znaczeniu. Niezasadny okazał się też zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., mający polegać na braku jasno sformułowanych wytycznych, co do dalszego postępowania organu odwoławczego. Wbrew twierdzeniu skarżącego kasacyjnie, Sąd I instancji wyraźnie podkreślił, że organ odwoławczy w ponownie prowadzonym postępowaniu nie usunął pierwotnie stwierdzonych deficytów przeprowadzonego postępowania, a tym samym nie zrealizował adresowanych do niego wskazań co do dalszego postępowania wymienionych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1640/22 (por. s. 9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Zatem nie powinno budzić wątpliwości, że wskazaniem sformułowanym w zaskarżonym wyroku jest realizacja wskazań wymienionych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1640/22. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.