II OSK 3945/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R.G. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] maja 2018 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej R.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2126/18 w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazania likwidacji urządzeń wodnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] maja 2018 r. nr [...].

Wyrokiem z 7 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R.G. (dalej: skarżący) na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] maja 2018 r. w przedmiocie nakazania likwidacji urządzeń wodnych. Skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżący wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W treści skargi kasacyjnej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że likwidacja urządzenia wodnego spowoduje wysokie koszty. Tego rodzaju uzasadnienie jest niewystarczające, bowiem nie odnosi się do konkretnych okoliczności - zarówno kosztów likwidacji konkretnego urządzenia wodnego, jak i sytuacji finansowej skarżącego. Ponadto skarżący wskazał, że likwidacja urządzenia wodnego spowoduje, że udzielona skarżącemu ochrona sądowa okaże się iluzoryczna. Tego rodzaju argument nie może zostać uwzględniony, ponieważ prowadziłby do nieuzasadnionego "automatyzmu" w sprawach, w których przedmiotem jest likwidacja urządzenia wodnego. Z przepisów ustawy p.p.s.a. wynika natomiast zasada, że wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie ustawodawca nie przewidział, że decyzje nakazujące likwidację urządzenia wodnego podlegają w drodze wyjątku wstrzymaniu na skutek zaskarżenia ich do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że również w tego rodzaju sprawach konieczne jest wykazanie, że w konkretnych okolicznościach faktycznych i prawnych, wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tego rodzaju okoliczności skarżący nie wykazał, nie wynikają one również z analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie miał więc możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji objętej wnioskiem. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.