II OSK 784/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt II OSK 2407/24 oddalającym skargę kasacyjną A. C., R. N., P. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 342/24 w sprawie ze skargi A. C., R. N., P. N. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 grudnia 2023 r., nr WI-VI.7821.1.10.2022.JB w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego A. C. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt II OSK 2407/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. C., R. N., P. N. (dalej jako "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 342/24 w sprawie ze skargi A. C., R. N., P. N. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 grudnia 2023 r., w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W piśmie z dnia 7 marca 2025 r. A. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2025 r., opierając skargę na podstawie z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Przesłankę tę strona skarżąca powiązała z wątpliwościami co do bezstronności sędziego NSA Roberta Sawuły, orzekającego w sprawie. Strona uzyskała bowiem informację o powiązaniu spółki deweloperskiej (z którą sędzia Robert Sawuła zawarł umowę) ze spółką mającą interes prawny i faktyczny w utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym skarżący wniósł o: - wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego ww. prawomocnym wyrokiem, - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dnia 17 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 342/24 oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uchylenie decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 21 grudnia 2023 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 3 lutego 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, że NSA przystępując do rozpoznania skargi o wznowienie w pierwszej kolejności ocenia czy odpowiada ona wymogom formalnym z art. 279 p.p.s.a. oraz czy została oparta o jedną z podstaw wznowienia wskazanych w ustawie, a nadto czy dochowano terminu do jej wniesienia z art. 277 P.p.s.a. Jest to tzw. wstępne badanie dopuszczalności skargi o wznowienie, o którym mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a. Jak stanowi ten przepis Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie nie zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego. Jako podstawę wznowienia w niniejszej sprawie strona wskazała art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Powyższy przepis stanowi podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli po wydaniu zaskarżonego orzeczenia dojdzie do wykrycia nowych w sensie procesowym (nieznanych tak skarżącemu jak i sądowi) i mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej okoliczności faktycznych (a więc związanych z oceną legalności przedmiotu zaskarżenia) lub środków dowodowych (jedynie takich, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a.), które istniały w momencie wydania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Z opisaną sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy wskazać – czego pełną świadomość ma pełnomocnik strony – skarżący posiadał wiedzę o okolicznościach, które jego zdaniem winny stanowić podstawę wznowienia, przed wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 14 stycznia 2025 r. Strona złożyła wniosek o wyłączenie sędziego NSA Roberta Sawuły od orzekania w przedmiotowej sprawie powołując się na te okoliczności, a wniosek został rozpoznany przez NSA postanowieniem z dnia 14 stycznia 2025 r. W uzasadnieniu Sąd odniósł się do podnoszonych przez skarżącego okoliczności i ich wpływu na możliwość orzekania sędziego w sprawie II OSK 2407/24. Bez konieczności dalszej analizy widać zatem, że nie może być mowy o spełnieniu przesłanki późniejszego wykrycia okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Okoliczności te były bowiem znane Sądowi w chwili orzekania, jak również były znane stronie skarżącej przed zakończeniem postępowania. Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 p.p.s.a.