II OSK 951/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.K. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1796/23 w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2023 r. nr 650/23 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 7 listopada 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 1796/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie oddalił skargę M.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 30 maja 2023 r. nr 650/23 w przedmiocie nakazu rozbiórki. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku skarżący, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634, Ppsa) zawarł wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny (TK) sprawy o sygn. SK 3/24 (w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący potrzebę zawieszenia postępowania powiązał również z faktem wniesienia skargi konstytucyjnej zarejestrowanej pod sygn. SK 30/21). Zdaniem skarżącego kasacyjnie należy w odniesieniu do niniejszej sprawy uwzględnić pojawienie się istotnych wątpliwości w odniesieniu do art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2023, poz. 682 ze zm., uPb), który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie i w konsekwencji zawiesić postepowanie do czasu rozstrzygnięcia przez TK spraw o sygn. SK 30/21 oraz SK 3/24. Dalej wywodzi skarżący kasacyjnie, że odmowa zawieszenia postępowania ma istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy, gdyż może ona w przyszłości doprowadzić do konieczności wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w przypadku stwierdzenia przez TK niezgodności art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c uPb z Konstytucją RP, czego WSA w Warszawie nie wziął pod uwagę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa (aktualnie: Dz. U. 2026, poz. 143), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powołanego przepisu wskazuje zatem na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Należy przy tym zauważyć, że z przywołanego przepisu wynika również, że jego zastosowanie ma charakter fakultatywny. Ocena co do potrzeby jego zastosowania pozostawiona została zatem uznaniu sądu, który – podejmując postanowienie w tym zakresie – winien zbadać, czy w określonym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie taka potrzeba nie zachodzi. Za koniecznością zawieszenia postępowania kasacyjnego nie przemawiają bowiem względy ekonomii procesowej, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego. Podkreślić trzeba, że poza wynikającym z przepisów Ppsa obowiązkiem właściwego zabezpieczenia prawa strony do sądu, wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, obowiązkiem sądu wynikającym z tego samego przepisu jest rozpatrzenie sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Także treść art. 7 Ppsa wskazuje, że sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążenia do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Nawet zatem w przypadku przyjęcia przez TK sprawy do rozpoznania, sąd administracyjny ma obowiązek ustalić celowość ewentualnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa. Tymczasem, jak wynika z udostępnionych publicznie przez TK informacji w sprawie o sygn. akt SK 3/24 (https://trybunal.gov.pl/s/sk-3-24) od dnia wpływu wniosku o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 29 ust. 2 pkt 6 uPb, oraz art. 3 pkt 3 tej ustawy, tj. od 24 stycznia 2023 r. do dnia wydania niniejszego postanowienia TK nie wyznaczył terminu rozprawy. Kierując się zatem powołaną we wcześniejszych rozważaniach zasadą ekonomiki procesowej oraz koniecznością rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał za zasadne zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Po drugie, jak wynika z treści w/w skargi konstytucyjnej dotyczy ona zagadnienia związanego z wykonaniem robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic lub urządzeń reklamowych, zaś w przedmiotowej sprawie organy miały do czynienia z budową, a nie instalowaniem nośnika reklamowego. Wreszcie, ewentualne orzeczenie TK może stanowić przesłankę wznowienia, czy to postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 § 1 Ppsa), czy – administracyjnego (art. 145a § 1 K.p.a.). Z kolei w sprawie SK 30/21 TK, wobec wycofania skargi konstytucyjnej przez podmiot inicjujący to postępowanie, postanowieniem z 26 marca 2026 r. umorzył postępowanie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 Ppsa, postanowił jak w sentencji.