II OZ 1103/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2877/23 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2877/23 w sprawie ze skargi Z.J. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 września 2023 r. nr 1629/23 w przedmiocie wstrzymania użytkowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2877/23 oddalił skargę Z.J. (dalej: "skarżący") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 września 2023 r., nr 1629/23 w przedmiocie wstrzymania użytkowania. Odpis sentencji wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 27 maja 2024 r. (k. 53 akt sądowych). Następnie w dniu 14 czerwca 2024 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego pismo zawierające wnioski o: sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 kwietnia 2024 r. i przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. VII SA/Wa 2877/23 odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II OZ 764/24 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Kolejnym postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, na zasadzie art. 141 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do złożenia przez skarżącego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął bezskutecznie w dniu 3 czerwca 2024 r. (poniedziałek), a prawomocnym postanowieniem sądu odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 kwietnia 2025 r. Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII Sądu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021 poz. 535), w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na powyższe zarządzenie z dnia 3 czerwca 2025 r. skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że wnosił o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Od zasady, że zażalenie nie podlega opłacie ustawa przewiduje wyjątki. Mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od sprzeciwu i zażaleń wnoszonych w sprawie prawa pomocy (art. 261 P.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 P.p.s.a.). Wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 (art. 220 § 4 P.p.s.a.). Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2, art. 234 § 3, art. 243 § 1 oraz art. 261 P.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym, jak i podmiotowym zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Przewodniczący Wydziału VII zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy. Złożone przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 kwietnia 2025 r. dotknięte było brakiem fiskalnym w postaci nieuiszczenia stosownego wpisu. W tej sytuacji wnoszący zażalenie, na mocy zarządzenia z dnia 3 czerwca 2025 r. zasadnie został wezwany do uzupełnienia powyższego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Również wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł została określona prawidłowo w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. W efekcie uznać należy za prawidłową zarówno podstawę prawną wezwania do uiszczenia żądanego wpisu od zażalenia, jego wysokość, termin wykonania obowiązku i konsekwencje nieuiszczenia wpisu. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że skarżący wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 kwietnia 2024 r. wyjaśnić należy, że postępowanie to zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia 28 sierpnia 2024 r., w którym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.