II OZ 1698/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 1081/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. B. bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 1081/25 wezwano A. B. (dalej: "skarżąca") do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną zarządzenia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "P.p.s.a." w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Ponadto, zarządzeniem z dnia 3 lipca 2025 r. skarżąca, z uwagi na pominięcie pełnomocnika, została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącej w dniu 7 lipca 2025 r. (dowód: k. 80 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków upływał zatem z dniem 14 lipca 2025 r. Pismem z dnia 10 lipca 2025 r. (data stempla pocztowego) Y. B. wskazując, że jest beneficjentem osoby żywej córki A. B. oświadczył, że wpis sądowy został uiszczony w wysokości 300 zł w związku z wcześniejszym postępowaniem, dodatkowo uiścił kwotę 100 zł wynikającą z zarządzenia skierowanego do niego za pomocą komercyjnego instrumentu – egzemplarza zarządzenia z naniesionym indosem ,,Accept for Value’’ zgodnie z zasadą ,,full settelment and satisfaction’’. Nadto, wskazał, że działa na podstawie art. 98 § 1 k.r.o. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu od skargi (k. 47 akt sądowych). Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 18 lipca 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że do każdej skargi, która nie jest podpisana przez skarżącego, powinien być dołączony odpowiedni dokument, np. pełnomocnictwo. Podkreślono, że skarżąca w dniu złożenia skargi była osobą pełnoletnią a zatem nie znajduje zastosowania art. 98 k.r.o. stanowiący, że rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Ponadto skarga podlegała odrzuceniu także i z tego względu, że skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do dalszego rozpoznawania przed WSA. Zarzuciła: 1. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez zbyt formalistyczne odrzucenie skargi pomimo uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 300 zł w ramach wcześniejszego postępowania. 2. Pominięcie zasady proporcjonalności (art. 2 Konstytucji RP) oraz prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) 3. Na dzień wniesienia zażalenia uiszczony został wpis sądowych 100 zł, co usuwa brak formalny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym poza wymogami dla samej skargi z pkt 1 – 3 tego przepisu. Jednym z wymogów pisma procesowego z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec braku podpisu własnoręcznego na skardze wniesionej do sądu Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma (skargi) bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji – m.in. od skargi –pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi od której nie został uiszczona opłata. W wypadku wniesienia skargi bez uiszczenia opłaty, z zastrzeżeniem § 2 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wskazane wyżej rozporządzenie Rady Ministrów. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), który to przepis znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, wpis stały od skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł. Wprawdzie w zaskarżonym zarządzeniu powołano błędną podstawę prawną wezwania (§ 2 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia), lecz nie miało to wpływu na wynik sprawy, bowiem skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości. Z akt sprawy nie wynika, aby do dnia wydania zarządzenia skarżąca uiściła wymagany przez ustawę wpis od skargi, zatem Przewodniczący Wydziału VII prawidłowo wezwał skarżącą do zapłaty 100 zł, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami. Uiszczenie wpisu sądowego w dniu 25 sierpnia 2025 r., w sytuacji gdy siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku upływał z dniem 14 lipca 2025 r., nie może stanowić zadość wezwaniu. Ponadto nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie sądu w postaci braku podpisu skargi skutkować musiało odrzuceniem skargi przez Sąd pierwszej instancji. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie została własnoręcznie podpisana przez skarżącą. Tym samym Sąd miał podstawy aby skargę skarżącej odrzucić gdy 14 lipca 2025 r. upłynął wyznaczony termin na uzupełnienie tegoż braku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.