II OZ 1750/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 381/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2025 r., znak: ZOA-I.7721.4.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 3 września 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 381/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę J.N. (dalej jako skarżący) na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2025 r., znak: ZOA-I.7721.4.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie braku formalnego wniesionej skargi poprzez nadesłanie w terminie do tego wyznaczonym numeru PESEL skarżącego zgodnie z wymogiem skargi z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Sąd wskazał na wymóg formalny pierwszego pisma procesowego składanego w sprawie - w tym przypadku skargi - z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. tj. podania nr PESEL przez osobę fizyczną. Sąd ustalił, że pomimo skierowanego do skarżącego wezwania, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2025 r. o nadesłanie jego nr PESEL, doręczonego mu 16 lipca 2025 r., brak formalny nie został uzupełniony w przewidzianym do tego terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Wobec tego należało skargę odrzucić albowiem pomimo wezwania brak formalny skargi nie został uzupełniony. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu podnosi, że po odebraniu wezwania nie zdążył nadać pisma uzupełniającego nr PESEL, gdyż miał pilny i nieplanowany wyjazd w sprawie pracy za granicą. Dołączył do zażalenia przygotowane pismo uzupełniające brak datowane na 21 lipca 2025 r. Wskazuje, że w sprawie należy wziąć pod uwagę okoliczność, że nagła i pilna sytuacja życiowa miała wpływ na nie uzupełnienie braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit b P.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Skoro skarga złożona przez skarżącego nie spełniała tego wymogu zasadne było skierowanie do niego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwania w powyższym zakresie pod rygorem odrzucenia skargi. Zasadnicze znaczenie dla wydania zaskarżonego postanowienia miało to, że brak formalny tj. nr PESEL skarżącego pomimo skutecznie doręczonego wezwania nie został uzupełniony w przewidzianym do tego terminie 7 dni od doręczenia wezwania tj. do 23 lipca 2025 r. Okoliczność ta nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Zauważyć ponadto należy, że do dnia wydania zaskarżonego postanowienia 3 września 2025 r. pismo z numerem PESEL nie dotarło do sądu. Okazuje się zatem, że pomimo sporządzenia projektu pisma już 21 sierpnia 2025 r. nie zostało ono w ogóle wysłane. Dopiero po odrzuceniu skargi na etapie zażalenia kserokopia tego pisma została ujawniona. Także podnoszone okoliczności, to jest nagły i pilny wyjazd w sprawie pracy za granicą nie uzasadniają uchylenia postanowienia sądu albowiem nie podważają one faktu, że brak skargi w postaci numeru PESEL skarżącego w terminie 7 dni od doręczenie wezwania Przewodniczącego Wydziału nie został uzupełniony. Okoliczności jakie zdaniem skarżącego miały wpływ na brak uzupełnienia skargi nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sądu albowiem żaden przepis nie zobowiązuje Sądu do oceny takich okoliczności przy wydawaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Okoliczności te mogłyby być brane pod uwagę jedynie na etapie oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi bowiem wówczas ocenia się brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności jednak taki wniosek nie został przez skarżącego sformułowany. W ocenie NSA, Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. bowiem nie zostało wykazane, że skarżący uzupełnił skargę o nr PESEL w wyznaczonym do tego terminie. Samo przygotowanie się do dokonania czynności nie zmienia faktu, że czynność nie została dokonana. W związku z powyższym NSA, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.