II OZ 207/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K. i B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 774/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.K. i B.K. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 20 września 2024 r. Nr 164/2024, znak: WOP.7722.60.2024.DB w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentacji związanej z budową budynku gospodarczo-magazynowego postanawia: oddalić zażalenie.

A.K. i B.K. wnieśli skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 20 września 2024 r. Nr 164/2024, znak: WOP.7722.60.2024.DB w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentacji związanej z budową budynku gospodarczo-magazynowego. Zarządzeniami z 21 października 2024 r. skarżących wezwano do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numerów PESEL skarżących. Wezwania zawierały pouczenie, że czynności tych należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący uiścili wpis od skargi, nie uzupełnili natomiast braku formalnego skargi, tj. nie wskazali numerów PESEL. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 21 października 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 774/24 skargę odrzucił. Sąd wyjaśnił, że wezwania do uzupełnienia braków doręczono 29 października 2024 r., a w wyznaczonym terminie skarżący uiścili jedynie wpis od skargi, nie podali natomiast numerów PESEL. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu wyjaśniono, że skarżący nie uchybili terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi z własnej winy. Podkreślili, że to pracownica skarżącego nie wykonała zleconych przez niego czynności i jedynie uiściła wpis od skargi, pominęła natomiast wskazanie numerów PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że do zadań Sądu pierwszej instancji, po wpłynięciu środka odwoławczego, należy zbadanie z urzędu dopuszczalności tego środka i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jego odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., polegającego na podaniu w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Żalący zostali prawidłowo wezwani do uzupełnienia braku formalnego na podstawie zarządzeń z 21 października 2024 r. Wezwania zawierające prawidłowe pouczenia o rygorze niezastosowania się do wskazania numerów PESEL doręczono 29 października 2024 r. Poza sporem jest, co przyznali skarżący w zażaleniu, że brak w postaci numerów PESEL nie został przez nich uzupełniony w terminie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji był zobowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższej oceny zaskarżonego postanowienia – jako zgodnego z prawem – nie zmienia argumentacja zawarta w zażaleniu, gdzie skarżący co do istoty nie negują uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, lecz wskazują na brak winy w uchybieniu. Stwierdzić należy, że argumentacja zażalenia może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej (który w niniejszej sprawie został złożony), nie zaś przyczynę do zmiany lub uchylenia zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma bowiem charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Odnośnie zaś zawartego w zażaleniu wniosku o "wstrzymanie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd wniosku o przywrócenie terminu na usunięcie braków formalnych skargi" wyjaśnić należy, że rozważanie kwestii przywrócenia terminu wskazane jest dopiero w sytuacji, gdy przesądzone zostanie to, czy termin do usunięcia braków formalnych skargi w ogóle rozpoczął bieg. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ma wątpliwości, że brak formalny skargi wystąpił i powinien stosownie do wezwania zostać uzupełniony w terminie. Skarżący nie zastosowali się do doręczonego im skutecznie wezwania, czego konsekwencją było prawidłowe odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez Sąd I instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.