II OZ 260/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 652/24 wzywające K. P. do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 652/24, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. P. (dalej: "skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2024 r., nr [...], w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 2193). W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wniosła m.in. o zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie to zakończyło się postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 2024 r. utrzymującym w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie przyznania pomocy (sygn. akt VII SPP/Wa 331/24). Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2024 r. skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyły D. K. i K. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie jedna z osób wznoszących zażalenie, tj. D. K. nie była adresatem tego konkretnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, gdyż zarządzenie to wprost dotyczyło wyłącznie K. P. (k. 26 akt sądowych). Co zaś się tyczy skarżącej K. P., stwierdzić należy, że pomimo wskazania przez Sąd pierwszej instancji, że prawomocnie zakończono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy, które zawieszało obowiązek uiszczenia wpisu - wynikający z zarządzenia z dnia 13 marca 2024 r. - Sąd ten błędnie pouczył stronę, że na kolejne wezwanie w tym zakresie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 P.p.s.a. Zażalenie przysługuje zatem wyłącznie wtedy, gdy przewiduje to przepis ustawowy. Art. 198 cytowanej ustawy stanowi także, że przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Stosownie do art. 227 § 1 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych. Analiza wskazanych przepisów wskazuje, że na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Prościej ujmując – takie wezwanie jest niezaskarżalne. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego wynikające z prawomocnego zarządzenia stanowi jedynie czynność o charakterze technicznym. Jest to informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu (realizująca zasadę określoną w art. 6 P.p.s.a.), która nie może być kwalifikowana jako zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych podlegające zaskarżeniu zażaleniem w trybie art. 227 § 1 P.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca objęła zażaleniem kolejne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu, w przypadku którego ustawa nie przewiduje już możliwości wniesienia zażalenia i które nie stanowi zarządzenia określonego w art. 227 § 1 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji winien zaznaczyć, że po prawomocnym zakończeniu postępowania, którego skutkiem była odmowa przyznania prawa pomocy, wzywa skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 marca 2024 r. Błędne sformułowanie wezwania przez Sąd pierwszej instancji nie mogło jednak skutkować odmiennym stosowaniem przepisów ustawy. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.