II OZ 436/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1321/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej S. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1321/25 w sprawie ze skargi W. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 marca 2025 r. znak: DOR.7110.20.2025.ASM w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 listopada 2025 r., VII SA/Wa 1321/25, po rozpoznaniu sprawy ze skargi W. K. i A. K. uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 marca 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego. S. C., będąca uczestnikiem postępowania, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła od powyższego wyroku skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik strony zaznaczał, że odpowiednie pełnomocnictwo znajduje się już w aktach sprawy. Natomiast zgodnie z treścią tego pełnomocnictwa ustanowiony pełnomocnik był jedynie upoważniony do zastępstwa prawnego przed organami administracyjnymi oraz sądami powszechnymi we wszystkich instancjach. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżącej kasacyjnie został wezwany do usunięcia – w terminie 7 dni – braków formalnych skargi kasacyjnej w postaci pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu wnoszącej skargę kasacyjną przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi, oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone 15 stycznia 2026 r., a zatem termin na uzupełnienie braków upłynął 22 stycznia 2026 r. Przy piśmie z 21 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżącej kasacyjnie uzupełnił jedynie braki fiskalne skargi, nie załączając pełnomocnictwa. Postanowieniem z 10 lutego 2026 r., VII SA/Wa 1321/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną S. C. (pkt 1) i zwrócił ww. kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (pkt 2). W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w aktach sądowych znajduje się pełnomocnictwo do działania w imieniu S. C., jednakże nie obejmuje ono występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W uszczegółowionej formule pełnomocnictwa wskazano sygnaturę sprawy "zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, Wydział VII sprawa sygn. akt VII SA/Wa 1321/25", z jednoczesnym upoważnieniem do działania przed organami administracyjnymi i sądami powszechnymi we wszystkich instancjach. Z uwagi na tak precyzyjnie sformułowany zakres umocowania, pełnomocnictwo to nie mogło świadczyć o upoważnieniu do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Taki stan sprawy uniemożliwia nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. Zatem, skoro braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła S. C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sądowi I instancji zarzucono: 1. błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na wynik sprawy, polegający na przyjęciu, że udzielone pełnomocnikowi i znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo (ogólne/procesowe) nie upoważniało ustanowionego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zastępstwa prawnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sytuacji gdy z treści pełnomocnictwa wynika umocowanie do reprezentowania strony we wszystkich instancjach, 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 178 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. przez uznanie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 stycznia 2026 r. obejmowało również wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa, podczas gdy z treści wezwania wynikało jednoznacznie, iż dotyczy ono wyłącznie uzupełnienia braków fiskalnych (opłaty sądowej), co czyni odrzucenie skargi przedwczesnym i nieuzasadnionym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 177a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia m.in. wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Brak było podstaw do uwzględnienia argumentów zażalenia dotyczących znajdującego się już w aktach sprawy pełnomocnictwa z 4 listopada 2025 r. (k.51). Pełnomocnictwo to dotyczyło bowiem "nieograniczonego pełnomocnictwa w tym pełnomocnictwa procesowego we wszystkich sprawach dotyczących nieruchomości wraz z budynkiem przy ul. [...] w W. W szczególności niniejsze pełnomocnictwo dotyczy sprawy zawisłej przed WSA w Warszawie WYDZIAŁ VII sprawa syg. akt VII SA/Wa 1321/25. Niniejsze pełnomocnictwo upoważnia do zastępstwa prawnego przed organami administracyjnymi oraz Sądami powszechnymi we wszystkich instancjach." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak sformułowane pełnomocnictwo bezspornie obejmowało jedynie postępowanie przed Sądem I instancji, przed organami administracyjnymi i sądami powszechnymi wszystkich instancji. Wobec tego zasadnie pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dokument wskazujący na takie umocowanie nie został jednak złożony. W odpowiedzi na wezwanie ww. pełnomocnik odwołał się do znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa. W tym miejscu zauważenia wymaga, że w uchwale składu siedmiu sędziów z 3 marca 2026 r., III OPS 3/25, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zgodnie z art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 175 § 1 oraz art. 194 § 4 p.p.s.a., pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed Sądem I instancji nie uprawnia do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Wobec tego Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że brak formalny skargi kasacyjnej polegający na niewykazaniu umocowania do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie został uzupełniony, a więc przedmiotową skargę kasacyjną należało odrzucić. W odniesieniu zaś do pozostałej argumentacji zażalenia wskazania wymaga, że w p.p.s.a. brak jest przepisów, które sprzeciwiałyby się przesłaniu kilku wezwań w jednej przesyłce. Praktyka doręczania pełnomocnikom oraz stronom postępowania kilku pism w jednej przesyłce nie narusza zasad ani trybu doręczania pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wynika to z potrzeby ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. W orzecznictwie ugruntowany jest przy tym pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki". Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (por. postanowienia NSA z 27 czerwca 2019 r., I FZ 149/19; z 22 października 2019 r., I FZ 172/19; z 27 kwietnia 2022 r. III OZ 261/22; z 12 maja 2022 r., I OZ 157/22 oraz z 12 grudnia 2023 r. I OZ 589/23). Znajdujące się w aktach niniejszej sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru spornej przesyłki spełnia powyższe wymagania. Dokument ten wskazuje jako rodzaj przesyłki: "wezwanie o wpis i braki skargi kasacyjnej". Takie sformułowania niewątpliwie wskazują, że przesyłka, oprócz wezwania do uiszczenia wpisu, zawierała również wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Tymczasem w zażaleniu pełnomocnik strony wskazuje, że w przesyłce sądowej z 9 stycznia 2026 r. doręczonej mu w dniu 15 stycznia 2026 r. znajdowało się jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, natomiast brak było wezwania do nadesłania pełnomocnictwa do działania przed NSA. Z akt sprawy wynika jednak, że na adres pełnomocnika zostały łącznie wysłane wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej oraz wezwanie do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik kwitując własnoręcznym podpisem i datą zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z sądu administracyjnego, powinien zweryfikować zgodność opisu przesyłki z jej zawartością, a w przypadku rozbieżności wyjaśnić ewentualne wątpliwości w siedzibie sądu czy chociażby telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej. Jest to istotne z uwagi na doniosłe skutki prawne jakie wiążą się z zachowaniem terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak jest natomiast podstaw do uwzględnienia jedynie gołosłownego twierdzenia, że przesyłka nie zawierała wezwania do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej. W chwili odbierania przesyłki pełnomocnik mógł bowiem bez trudu zweryfikować jej zawartość, tym bardziej, że będąc radcą prawnym – w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej – zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Co więcej podkreślenia wymaga, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych dowodów. Okoliczność braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie była przez pełnomocnika strony kwestionowana po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby natomiast sensowi dowodu jej doręczenia. Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że przesyłka skierowana do pełnomocnika została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Zawierała zatem prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, którego pełnomocnik strony nie wykonał. Uzasadniało to wydanie zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.