II OZ 594/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 221/26 odrzucające skargę J. R. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 listopada 2025 r. znak: ... w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. R. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 listopada 2025 r. znak: ... w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Sąd Wojewódzki w uzasadnienia postanowienia wskazał, że J. R., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 18 listopada 2025 r. znak: ... w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Pełnomocnik składając skargę nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. Zarządzeniami z dnia 28 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Niniejsze wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 9 lutego 2026 r. Sąd Wojewódzki stwierdził, że siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął 16 lutego 2026 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącej nie wykonał powyższych zarządzeń. Sąd Wojewódzki zaznaczył, że pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. W związku z powyższym zaszła podstawa do zastosowania rygoru odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej:p.p.s.a.), w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponadto skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., gdyż mimo wezwania nie uzupełniono wpisu sądowego od skargi. Zażalenie na niniejsze postanowienie wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wskazując na naruszenie: - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mające wpływ na wynik sprawy, przez niewłaściwe - w wyniku rozminięcia się przesyłek sądowych oraz przede wszystkim przedwczesne jego zastosowanie i odrzucenie skargi na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 listopada 2025 r., znak: ... w sytuacji gdy pełnomocnik skarżącej w dniu 25 lutego 2026 r. (data nadania w placówce pocztowej) — to jest w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu - złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i pełnomocnictwa procesowego, a wraz z nim przedłożył dowód uiszczenia kwoty w wysokości 100 zł oraz pełnomocnictwo do działania przed sądami administracyjnymi w Imieniu wyżej wskazanej skarżącej; - art. 220 § 3 mające istotny wpływ na wynik sprawy, przez jego przedwczesne zastosowanie i odrzucenie skargi, w sytuacji gdy pełnomocnik skarżącej, w dniu 25 lutego 2026 r. (data nadania w placówce pocztowej) — to jest w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu — złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i pełnomocnictwa procesowego, a wraz z nim przedłożył dowód uiszczenia kwoty w wysokości 100 zł tytułem wpisu sądowego, czym uzupełnił braki fiskalne wywiedzionej skargi; Na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przepisem szczególnym w stosunku do regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę. W myśl art. 46 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a., zawierać elementy przewidziane tylko dla skargi. Ponadto w sytuacji, gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, to zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołącza on do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od reguły, według której nieuzupełnienia braków formalnych w terminie powoduje obowiązek odrzucenia skargi; nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego rozwiązania niż odrzucenie skargi. W przedmiotowej sprawie prawidłowo wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.– w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało doręczone 9 lutego 2026 r., jednak w ustawowym terminie 7 dni braki skargi nie zostały uzupełnione co musiało skutkować jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że w dacie wydania postanowienia Sąd Wojewódzki dysponował urzędowym dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu podpisanym przez N. B. w dniu 9 lutego 2026 r. Fakt złożenia pismem z dnia 25 lutego 2026 r. uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi nie miał wpływu na ocenę prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi, zwłaszcza że wpłynął do Sądu Wojewódzkiego 2 marca 2026 r. Całkowicie chybiony jest zatem zarzut o przedwczesności zaskarżonego postanowienia. W takim stanie sprawy należało uznać, że odrzucenie skargi, orzeczone na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a było uprawnione. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu, zgodnie z art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.