II OZ 827/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2414/23 odrzucające skargę J. N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 24 lipca 2023 r., znak: ... w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2414/23, odrzucił skargę J. N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 24 lipca 2023 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 lipca 2023 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 13 czerwca 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych (słownie: sto złotych) na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Powyższe wezwanie, w związku z niemożnością doręczenia w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72 p.p.s.a., pozostawiono na okres 14 dni w placówce pocztowej, o czym w dniu 21 czerwca 2024 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W związku z niepodjęciem pisma w terminie pozostawiono wtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 24). Doręczenie uznano za dokonane w dniu 5 lipca 2024 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 lipca 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych do dnia 26 lipca 2024 r. nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. J. N. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2024 r., wskazując, że jest osobą bezdomną, nie znającą przepisów prawa, której nie przyznano pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Sąd Wojewódzki zasadnie postanowieniem z dnia 13 czerwca 2024 r., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę J. N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 24 lipca 2023 r., znak: WSO-I.621.1.98.2023 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt sprawy wynika, że 23 kwietnia 2024 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata, a Wojewódzki Sąd Administracyjny 4 czerwca 2024 r. utrzymał ww. postanowienie w mocy. Wobec powyższego zasadnie zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd Wojewódzki dopełnił obowiązku pouczenia skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Jak słusznie wskazał Sąd Wojewódzki, wezwanie skierowane do skarżącego (awizowane dwukrotnie) uznane zostało za doręczone skutecznie w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 5 lipca 2024 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem 12 lipca 2024 r. Zastosowany w sprawie tryb doręczenia z art. 73 p.p.s.a. rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone adresatowi. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia podyktowane jest potrzebą ochrony biegu postępowania sądowego przed jego zatamowaniem wskutek nieodebrania pisma sądowego przez stronę. Co ważne domniemanie w zakresie skutecznego doręczenia przesyłki może zostać obalone, gdy adresat wykaże, że mimo zastosowania tej formy doręczenia pismo nie zostało doręczone z przyczyn od niego niezależnych (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowski. Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011, str. 384-385 i powołane tam orzeczenia NSA). W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności lub dokumentów wskazujących, że nie otrzymał informacji o awizowaniu przesyłki. W takim stanie sprawy Sąd Wojewódzki miał obowiązek uwzględnić to, że mimo udokumentowanego dwukrotnego awizowania przesyłki sądowej, skarżący jej nie odebrał, a w konsekwencji nie uiścił wpisu od skargi. Podkreślić należy, że przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi w wyznaczonym terminie, Sąd miał obowiązek orzec o odrzuceniu skargi. W konsekwencji orzeczono o oddaleniu zażalenia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.