II OZ 843/24

Dnia 14 stycznia 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 557/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej C.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 557/24 w sprawie ze skargi C.M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2024 r. znak DOR.7110.464.2023.INO w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z 10 października 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 557/24 odrzucił skargę kasacyjną C.M. od wyroku tego sądu z 19 czerwca 2024 r., VII SA/Wa 557/24 w sprawie ze skargi C.M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z 18 stycznia 2024 r. znak DOR.7110.464.2023.INO, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z 19 czerwca 2024 r. VII SA/Wa 557/24, WSA w Warszawie oddalił skargę C.M. na w/w decyzję GINB. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2024 r. Od ww. wyroku wpłynęła skarga kasacyjna C.M. z 24 września 2024 r., którą skarżący sporządził osobiście. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest warunkiem koniecznym jej dopuszczalności, zgodnie z art. 175 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa), z tej już tylko przyczyny zobligowany był do jej odrzucenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 Ppsa. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył C.M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 178 Ppsa w zw. w z art. 175 § 1 Ppsa i art. 177a tej ustawy poprzez odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, pomimo że skarżący nie został wezwany do uzupełnienia braków skargi i nie został pouczony o konieczności sporządzenia skargi przez adwokata lub radcę prawnego oraz o konsekwencjach złożenia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście. Z uwagi na powyższe strona skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga kasacyjna jest pismem podlegającym szczególnym wymogom formalnym, które muszą być bezwzględnie spełnione, aby skarga kasacyjna podlegała rozpoznaniu przez Sąd. Takim warunkiem jest m. in. sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, zgodnie z art. 175 § 1 Ppsa. Narzucony przez przepisy postępowania przymus adwokacko-radcowski ma zapewnić prawidłowe sporządzenie skargi kasacyjnej i trafne sformułowanie podstaw kasacyjnych, czego wymagają przepisy (art. 174 i 176 Ppsa). Stosownie do art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W niniejszej sprawie od wyroku sądu z 19 czerwca 2024 r. przysługiwała skarga kasacyjna. O konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego skarżący został prawidłowo pouczony przy doręczeniu odpisu tego orzeczenia (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 63, pouczenie – k. 60). Skarżący pomimo jasnego i jednoznacznego pouczenia zawartego na s. 1 kierowanego do niego pisma z daty 14 sierpnia 2024 r., samodzielnie sporządził skargę kasacyjną, która z tej przyczyny jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, sąd nie mógł bowiem rozpoznać skargi kasacyjnej nie spełniającej zasadniczych warunków formalnych. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 Ppsa jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 Ppsa i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 Ppsa. Brak polegający na sporządzeniu skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego może zostać naprawiony z inicjatywy strony przez złożenie na skardze kasacyjnej podpisu przez jedną z osób wymienionych w art. 175 Ppsa albo przez złożenie nowej skargi kasacyjnej nie obarczonej brakami. Czynności tej mogą być dokonane wyłącznie w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie jednak skarżący z własnej inicjatywy nie naprawił błędu wynikającego z naruszenia art. 175 Ppsa. W tym stanie rzeczy postanowienie WSA w Warszawie z 10 października 2024 r. jest zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.