II OZ 943/21

Dnia 19 stycznia 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 529/20 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie sądu z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 2 sierpnia 2021 r., II SA/Wr 529/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) we Wrocławiu odrzucił zażalenie na postanowienie tegoż sądu z 29 stycznia 2021 r. o odrzuceniu skargi Z. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (DWINB) we W. z 4 września 2020 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że na skutek zażalenia Z.W. reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika przydzielonego z urzędu – adw. A. K. na w/w postanowienie z 29 stycznia 2021 r. wezwano w/w pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie jednego brakującego odpisu zażalenia. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia zażalenia w razie nie usunięcia braku. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania (k. 178 akt sądowych), przesyłka została doręczona na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej i odebrana osobiście przez w/w pełnomocnika w dniu 19 maja 2021 r. Termin do nadesłania brakującego jednego odpisu zażalenia upłynął bezskutecznie z dniem 26 maja 2021 r. Mając na uwadze powyższe i fakt, iż mimo upływu zakreślonego terminu braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione, sąd pierwszej instancji zażalenie odrzucił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa). Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia złożyła skarżąca, reprezentowana przez nowego pełnomocnika z urzędu adw. P. M.-S. w miejsce dotychczasowego pełnomocnika adw. A.K., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie: - art. 45 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżącej prawa do sądu polegające na odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie przez pierwotnego pełnomocnika skarżącej braków formalnych skargi przez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi oraz podanie numeru PESEL, a następnie odrzucenie zażalenia pełnomocnika skarżącej z uwagi na niedołączenie odpisu zażalenia, a w konsekwencji pozbawienie skarżącej możliwości skutecznego dochodzenia swych praw pomimo, że nie miała ona świadomości o istnienie tych braków; - art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niedokonanie oceny stanu faktycznego w zakresie okoliczności wskazujących na wystąpienie wyjątkowego przypadku w sprawie skutkującej wobec skarżącej ograniczeniem konstytucyjnego prawa strony do sądu, - art. 7 K.p.a. poprzez brak wzięcia pod uwagę słusznego interesu strony, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, strona skarżąca wnosi o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia, - przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy i oświadcza, że nie zostało zapłacone w całości ani w części. W uzasadnieniu zażalenia podnosi się, że w niniejszej sprawie nastąpił szereg okoliczności za które skarżąca nie może ponosić odpowiedzialności. Skarżąca utrzymuje, że nie miała wiedzy o "decyzjach" wydawanych przez sąd. O swojej rzekomej śmierci skarżąca dowiedziała się, kiedy skontaktowała się telefonicznie z sądem wojewódzkim, aby ustalić na jakim etapie jest sprawa. Wyjaśnia, że były pełnomocnik skarżącej adw. A. K. w dniu 26 maja 2021 r. poinformował sąd wojewódzki, że skarżąca zmarła, co skutkowała wnioskiem o umorzenie postępowania, zamiast uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 3 sierpnia 2021 r. odmówił umorzenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Brakiem formalnym zażalenia jest niedołączenie do zażalenia wymaganych, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, odpisów pisma (zażalenia) dla doręczenia ich stronom. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, nie załączając wymaganej ilości odpisów zażalenia. W wyniku powyższego strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie jednego brakującego odpisu zażalenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jego odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii byłego pełnomocnika skarżącej, tj. adw. A. K. i odebrana osobiście przez niego w dniu 19 maja 2021 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma (k. 178 akt sądowych), w związku z czym termin do uzupełnienia stwierdzonych braków upływał 26 maja 2021 r. W terminie tym strona skarżąca nie usunęła braków formalnych zażalenia. W tym stanie rzeczy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaszły opisane powyżej przesłanki odrzucenia zażalenia. Okoliczności podnoszone przez skarżącą w zażaleniu dotyczące przyczyn niedoręczenia brakującego odpisu zażalenia, wobec prawidłowego wezwania przez sąd pierwszej instancji do uzupełnienia braków zażalenia, nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy wpadkowej, natomiast mogą być przedmiotem rozważań sądu pierwszej instancji w przypadku ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia. Jak wyżej wskazano, skutkiem niewykonania w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest jego odrzucenie. WSA we Wrocławiu prawidłowo zastosował przepisy o odrzuceniu zażalenia, zatem nie sposób uznać, że w sprawie został naruszony art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Odnotować jeszcze wypada, że strona skarżąca w zażaleniu zarzuca naruszenie szeregu wyłuszczonych przepisów "K.p.a." (w zażaleniu tego oznaczenia nie rozwinięto), stronie zapewne chodzi o ustawę – Kodeks postępowania administracyjnego. Wskazać jednakże należy, że sąd pierwszej instancji nie stosował i nie mógł stosować przywołanych przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem postępowanie przed sądem administracyjnym normuje ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie Kodeks postępowania administracyjnego. W konsekwencji powyższego brak było podstaw do uchylenia bądź zmiany prawidłowego postanowienia WSA we Wrocławiu. W świetle powyższych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.