II OZ 972/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P., D.K. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 381/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 grudnia 2023 r. nr 2133/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K.P. i D.K., 2. odrzucić zażalenie D.K.1.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 381/24, odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 12 grudnia 2023 r., nr 2133/2023, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, wskazując, że skarżące pomimo wezwania nie uzupełniły w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi, tj. nie uiściły w terminie wymaganych wpisów sądowych. Zażalenia na to postanowienie wnieśli K.P., D.K. i D.K.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia K.P. i D.K. nie zasługują na uwzględnienie. Skarżące w zażaleniu nie zakwestionowały bowiem stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uiściły w terminie wpisów sądowych od skargi. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz to, że skarżące nie wskazały żadnych konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podniosły zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia, NSA uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenia K.P. i D.K. Jeżeli zaś chodzi o zażalenie D.K.1, to NSA uznał je za niedopuszczalne z uwagi na fakt, że zostało wniesione przez osobę niebędącą adresatem zaskarżonego postanowienia, której nie dotyczą skutki prawne rozstrzygnięcia Sądu i która w związku z tym nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu tego postanowienia. Skutek w postaci odrzucenia skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego w niniejszej sprawie dotyczy wyłącznie K.P. i D.K. Wobec powyższego D.K.1 nie był uprawniony do wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 oraz w zw. z art. 197 § 2, postanowił jak w pkt 2 sentencji.