II OZ 974/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P., D.K. i D.K.1 na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2535/24 o wezwaniu D.K.1 do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K.P., D.K. i D.K.1 na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 924/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie D.K.1, 2. odrzucić zażalenie D.K. i K.P.

K.P., D.K. i D.K.1 (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r., nr 924/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2025 r. wezwano D.K.1 do uiszczenia wpisu od skargi na ww. postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193, ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). Wyznaczono termin siedmiu dni na wykonanie zarządzenia i zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w razie nieuiszczenia wpisu w terminie. Wspólnym pismem skarżący wnieśli zażalenia na zarządzenie z dnia 11 kwietnia 2025 r. o wezwaniu D.K.1 do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu zawarto argumentację odnoszącą się do trudnej sytuacji finansowej skarżących oraz do zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie D.K.1 należy oddalić. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł. Wobec powyższego należy stwierdzić, że D.K.1 zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej skarżącego. Oceniając legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego i w jakiej wysokości. Skoro kwestia przyznania prawa pomocy skarżącemu została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 751/24 utrzymującym w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2025 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.K.1 o przyznanie prawa pomocy, to zasadnym było wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenia wniesione przez K.P. i D.K. należy odrzucić jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, do której nie skierowano wezwania. K.P. i D.K. nie były adresatkami wezwania do uiszczenia wpisu od skargi skierowanego do D.K.1, nie dotyczą ich zatem skutki procesowe niewykonania tego zarządzenia (odrzucenie skargi w przypadku nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego przez D.K.1). Jednocześnie należy zauważyć, że w zaskarżonym zarządzeniu nieprawidłowo wskazano podstawę prawną wpisu, tj. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, właściwą podstawę żądania uiszczenia wpisu stanowi zaś § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł. Niedokładność ta nie miała jednak wpływu wynik niniejszej sprawy, bowiem wysokość należnego wpisu została prawidłowo określona w zarządzeniu na kwotę 500 zł. Wobec tego zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.