II SA/Bd 404/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. postanawia odrzucić skargę.

M. D. – dalej skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na nieuczciwą pracę urzędników MOPS-u w K. w sprawie odmowy wypłaty dodatku na ogrzewanie domu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2023r. wezwano skarżącą pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez sprecyzowanie skargi tj. wskazanie czy stanowi ona skargę na: a) działanie pracowników Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., b) decyzję, postanowienie lub inny akt organu – jeśli tak należy wskazać organ, który wydał ten akt, datę wydania i numer aktu lub nadesłać jego kopię – w szczególności czy dotyczy: - decyzji Burmistrza K. z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] o odmowie przyznania dodatku dla gospodarstw domowych, - decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...] grudnia 2022 r. c) bezczynność lub przewlekłość działania organu – jeśli tak należy wskazać w rozpoznaniu jakiego wniosku organ pozostaje bezczynny lub działa przewlekle. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 czerwca 2023r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W przedmiotowej sprawie ze skargi nie wynika czy skarżąca wskazując na "nieuczciwą pracę urzędników" zarzuca wskazanym osobom niewłaściwe działanie czy też brak działania w sytuacji kiedy działanie powinno być podjęte. Nie wiadomo także czy ewentualna "nieuczciwa praca" przejawiła się wydaniem decyzji, postanowienia lub innego rozstrzygnięcia. Nie wiadomo także czy skarżąca wskazując na "nieuczciwą pracę urzędników" chce w istocie zakwestionować działanie lub bezczynność organu w imieniu którego mogą działać "urzędnicy MOPS-u" tj. Burmistrza K. (byłaby to skarga na ten organ), czy też chodzi jej wyłącznie o zdyscyplinowanie pracowników organu (byłaby to skarga w rozumieniu art. 227 kpa). Z tego względu skierowano do skarżącej ww. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. W konsekwencji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.