II SA/Bd 548/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Korycka sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] Burmistrz [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej T. F. z dnia [...] lipca 2021 r. (data wpływu do organu) przyznał jej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką J. F. na okres od [...] stycznia 2022 r. bezterminowo. W uzasadnieniu organ wskazał w szczególności, że zgodnie z oświadczeniem skarżącej z dnia [...] grudnia 2021 r. uchylona została decyzja administracyjna, na mocy której T. F. nabyła prawo do zasiłku dla opiekuna, co wyeliminowało tym samym jedyną w sprawie przesłankę negatywną, tj. zbieg uprawnień do zasiłku dla opiekuna i świadczenia pielęgnacyjnego. Decyzja uchylająca stała się prawomocna w dniu [...] stycznia 2022 r. i wyeliminowała z obrotu prawnego decyzję z dnia [...] listopada 2018 r. (nr [...]) przyznającą skarżącej zasiłek dla opiekuna, ze skutkiem od dnia [...] stycznia 2022 r. W związku z tym świadczenie pielęgnacyjne przyznane zostało również od tej daty, tj. od dnia [...] stycznia 2022 r. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, zaskarżając ją w części, tj. w zakresie oddalającym przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego za okres od [...] lipca 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. i formułując przy tym zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. 2022 r. poz. 615, dalej jako "u.ś.r.") poprzez niezastosowanie na gruncie niniejszej sprawy jego dyspozycji, zgodnie z którą prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek o przyznanie świadczenia z prawidłowo wypełnionymi dokumentami i w konsekwencji odmowę przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia za okres od 1 lipca do [...] grudnia 2021 r., pomimo złożenia spełniającego wszelkie wymogi do rozpoznania sprawy wniosku w dniu [...] lipca 2021 r. Wskazała ponadto, że wraz z wnioskiem o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego wniosła jednocześnie o uprzednie (tj. z dniem poprzedzającym złożenie wniosku o świadczenie pielęgnacyjne) uchylenie decyzji przyznającej jej prawo do zasiłku dla opiekuna, dokonując tym samym w sposób wyraźny wyboru świadczenia w rozumieniu art. 27 ust. 5 u.ś.r.. W związku z tym w ocenie skarżącej w sprawie zaistniały podstawy do zastosowania art. 24 ust. 2 u.ś.r. i ustalenia jej świadczenia pielęgnacyjnego od miesiąca, w którym złożyła ona wniosek. Ponadto, jak wskazała, na przeszkodzie w zastosowaniu tego przepisu nie stoi w szczególności art. 27 ust. 5 u.ś.r., który dopuszcza przysługiwanie dwóch lub więcej świadczeń w tym przepisie wymienionych, a wyklucza jedynie możliwość kumulatywnego pobierania tych świadczeń. Skarżąca podniosła również, że dopuszczalne jest uchylenie decyzji ostatecznej z mocą wsteczną, o ile następuje to za zgodą lub na korzyść zainteresowanego oraz podkreśliła, że w powszechnej praktyce organy, w przypadku pobierania przez wnioskodawców świadczeń wymienionych w art. 27 u.ś.r., dokonują przyznania świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 24 ust. 2 u.ś.r. i jego wypłaty w kwocie pomniejszonej o pobrane już w toku postępowania świadczenie. Po rozpatrzeniu ww. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) decyzją z dnia [...] marca 2022 r. znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że art. 24 ust. 2 u.ś.r. nie znajduje zastosowania w okolicznościach sprawy, ponieważ na dzień złożenia wniosku przez skarżącą istniała negatywna przesłanka spowodowana ustalonym skarżącej prawem do zasiłku dla opiekuna. Jak podkreślił organ, ograniczenie ustawowe do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. w zw. z art. 27 ust. 5 u.ś.r. należy stosować w pierwszeństwie przed warunkami określonymi w art. 24 ust. 2 u.ś.r., mającymi zastosowanie tylko w sytuacji stwierdzenia spełnienia w miesiącu złożenia wniosku wszystkich przesłanek pozytywnych i braku występowania przesłanek negatywnych do uwzględnienia wniosku. Ponadto, jak wskazało SKO, okres na jaki strona może się ubiegać o świadczenie pielęgnacyjne nie jest determinowany wyłącznie datą wpływu wniosku, ale też uzależniony jest od terminu przysługiwania dotychczasowego zbieżnego uprawnienia, ponieważ dopiero zniesienie w formie prawnej negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. daje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Przy czym w sprawie, jak wskazało Kolegium, skarżąca działająca przez pełnomocnika nie złożyła w dacie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, skutecznego wniosku o uchylenie decyzji przyznającej jej zasiłek dla opiekuna, ponieważ był to wniosek warunkowy. Bezwarunkową zgodę na uchylenie ww. decyzji wyraziła natomiast dopiero w dniu [...] grudnia 2021 r., co skutkowało uchyleniem decyzji przyznającej jej zasiłek dla opiekuna. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Sądu, zaskarżając ją w zakresie ustalającym datę początkową przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i wnosząc o uchylenie jej w tym zakresie. Sformułowała przy tym zarzuty naruszenia art. 24 ust. 2 u.ś.r., art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. oraz art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b w zw. z art. 27 ust. 5 u.ś.r. i podniosła argumentację w istocie tożsamą z podniesioną już na gruncie wniesionego w sprawie odwołania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i podkreślając w szczególności że decyzja z dnia [...] stycznia 2022 r. którą Burmistrz [...] uchylił decyzję przyznającą skarżącej prawo do zasiłku dla opiekuna jest ostateczna. Nie ma więc znaczenia czy decyzja ta mogłaby być uchylona z mocą wsteczną od dnia [...] lipca 2021 r., skoro z wiążącego rozstrzygnięcia taki skutek nie wynika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym został zgłoszony zarówno przez stronę skarżącą w skardze, jak i przez organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej powoływanej jako "ppsa"), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowiła wyłącznie kwestia daty początkowej, od której należało przyznać skarżącej świadczenie pielęgnacyjne. Skarżąca zakwestionowała bowiem legalność przyznania jej wnioskowanego świadczenia od daty odpadnięcia negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. w związku z uchyleniem decyzji ustalającej dla strony prawo do zasiłku dla opiekuna, tj. od dnia 1 stycznia 2022 r., domagając się przyznania świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym wpłynął do organu wniosek strony o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego tj. od dnia 1 lipca 2021 r. Wobec powyższego odnosząc się do wskazanej spornej w sprawie kwestii, tj. możliwości przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym złożony został wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia (od dnia [...] lipca 2021 r.), a więc za okres w którym obowiązywała decyzja na mocy której skarżąca miała prawo do zasiłku dla opiekuna, podnieść należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje innym osobom (niż wymienione w pkt 1-3), na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Stosowanie zaś do art. 17 ust. 5 pkt 1 lit b u.ś.r., świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Natomiast w myśl art. 27 ust. 5 u.ś.r., w przypadku zbiegu uprawnień do następujących świadczeń: 1) świadczenia rodzicielskiego lub 2) świadczenia pielęgnacyjnego, lub 3) specjalnego zasiłku opiekuńczego, lub 4) dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, lub 5) zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów - przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną - także w przypadku gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami. Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że w dacie złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, tj. [...] lipca 2021 r. (data wpływu wniosku do organu), pobierała ona na mocy decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. zmienionej decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. (w części dotyczącej kwoty zasiłku) zasiłek dla opiekuna w związku z opieką nad matką J. F.. Nie ulega również wątpliwości, że przepis art. 24 ust. 2 u.ś.r. stanowi, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Co do zasady więc wniosek skarżącej złożony w dniu [...] lipca 2021 r. o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego powinien skutkować przyznaniem pomocy począwszy od miesiąca złożenia wniosku, tj. od [...] lipca 2021 r., na co powołuje się skarżąca w złożonej skardze. Stan taki nie mógł mieć jednak miejsca w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Nie można bowiem pominąć tego, że okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy wymusiły zastosowanie przez organy w pierwszej kolejności ograniczenia ustawowego wynikającego z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.. Na dzień złożenia wniosku o świadczenie pielęgnacyjne istniała bowiem negatywna przesłanka do przyznania wnioskowanego świadczenia, spowodowana ustalonym dla skarżącej prawem do zasiłku dla opiekuna. Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje bowiem, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Stanowi o tym wprost art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.. Ustawodawca przewidział jednak sytuację dotyczącą zbiegu tych świadczeń w art. 27 ust. 5 u.ś.r., dając stronie możliwość swobodnego wyboru jednego z nich. Z treści przywołanych unormowań wynika, że nie można w tym samym czasie korzystać z prawa do obu wymienionych świadczeń. Treść normy prawnej zawartej w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. potwierdza, że uprawnionemu przysługuje tylko jedno z tych świadczeń, zgodnie z jego wyborem, o którym mowa w art. 27 ust. 5 u.ś.r.. Wykładnia systemowa ww. przepisów jest zatem jasna i jednoznaczna w treści. Unormowania te mają zapobiec kumulatywnemu pobieraniu świadczeń przysługujących z tego samego powodu, czyli z tytułu niepodejmowania lub rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym członkiem rodziny. Tym samym, nie jest możliwe przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na okres, w którym skarżąca posiada jednocześnie prawo do zasiłku dla opiekuna, określonego wcześniejszą decyzją, funkcjonującą w tym okresie w obrocie prawnym. Dopiero uchylenie lub zmiana ostatecznej decyzji przyznającej zasiłek dla opiekuna, pozwala na przyznanie świadczenia nowo wybranego w miejsce poprzednio pobieranego świadczenia. Ograniczenie ustawowe do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. w zw. z art. 27 ust. 5 u.ś.r. należy stosować w pierwszeństwie przed warunkami określonymi w art. 24 ust. 2 u.ś.r.. Przepis art. 24 ust. 2 u.ś.r. stosuje się, gdy wnioskodawca spełnia materialnoprawne przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, tymczasem w przypadku skarżącej w miesiącu złożenia wniosku występowała negatywna przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.. Skoro w świetle art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. w zw. z art. 27 ust. 5 u.ś.r. nie jest możliwe kumulatywne pobieranie obu świadczeń, to warunkiem przyznania nowego świadczenia jest rezygnacja z uprzednio przyznanego świadczenia, która nie może sprowadzać się tylko do warunkowej deklaracji, ale jej wyrazem musi być ustanie dotychczasowego prawa, poprzez wyeliminowanie z obrotu prawnego wcześniejszej decyzji (uchylenie, zmiana) lub jej całkowite wykonanie (skonsumowanie). Jednocześnie – mając na uwadze, że skarżąca w toku postępowania sformułowała wniosek o uchylenie decyzji przyznającej jej zasiłek dla opiekuna ze skutkiem wstecznym - wskazać należy, że uchylenie lub zmiana decyzji, ze swej istoty wywołuje skutki na przyszłość (ex nunc). Okres, na jaki strona może ubiegać się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest więc determinowany wyłącznie datą wpływu wniosku o to świadczenie, ale też uzależniony jest od terminu przysługiwania dotychczasowego zbieżnego uprawnienia. Z powyższego wynika, że dopiero zniesienie w formie prawnej negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. – a więc w niniejszym przypadku dopiero uchylenie decyzji przyznającej prawo do zasiłku dla opiekuna w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) - umożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Ustawodawca, jak podkreślono, przewidział w przepisie art. 27 ust. 5 u.ś.r., możliwość swobodnego wyboru jednego z wymienionych w nim świadczeń. Organ w sprawach przyznania świadczeń rodzinnych nie działa z urzędu, lecz wyłącznie na wniosek strony. W sprawie skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła wraz z wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego warunkowy wniosek o uchylenie decyzji przyznającej jej zasiłek dla opiekuna, tj. wniosek o uchylenie decyzji na końcowym etapie postępowania po ustaleniu spełnienia przez wnioskodawczynię wszelkich pozostałych przesłanek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i jednocześnie niewstrzymywanie wypłacania zasiłku dla opiekuna w okresie procedowania i dokonanie potrącenia tego świadczenia w tym zakresie z przyznanego świadczenia pielęgnacyjnego. Podkreślić należy przy tym, że wraz z ww. wnioskiem podpisanym przez pełnomocnika strony, przedłożono do organu także pełnomocnictwo, z którego wynikało jedynie umocowanie do dokonania w imieniu skarżącej wyboru jednego ze świadczeń rodzinnych w przypadku ich zbiegu, przy czym zasiłek dla opiekuna nie jest świadczeniem rodzinnym. Dopiero przy piśmie przewodnim z dnia [...] grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej, w odpowiedzi na wezwanie organu, nadesłał stosowne pełnomocnictwo obejmujące swym zakresem również uprawnienie do dokonania wyboru jednego ze świadczeń w przypadku ich zbiegu poprzez złożenie wniosku o uchylenie decyzji administracyjnej, tj. decyzji przyznającej wnioskodawczyni prawo do zasiłku dla opiekuna. Od momentu przedłożenia do organu stosownego pełnomocnictwa, ww. wniosek o uchylenie decyzji przyznającej zasiłek dla opiekuna sformułowany przez pełnomocnika skarżącej, był zatem skutecznie złożony, niemniej jednak - co należy podkreślić – nadal był on sformułowany w sposób warunkowy. Dopiero oświadczenie skarżącej z dnia [...] grudnia 2021 r. (k. 22 akt administracyjnych), w którym wyraziła ona wyraźną zgodę na uchylenie decyzji ustalającej jej prawo do zasiłku dla opiekuna, sformułowane zostało w sposób umożliwiający uchylenie tejże decyzji na podstawie art. 155 kpa, tzn. w sposób precyzyjny i bezwarunkowy, a nie tak ja uprzednio hipotetycznie i w zależności od spełnienia innego warunku (tj. po ustaleniu spełnienia wszystkich innych przesłanek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego). To zaś, skutkowało wydaniem przez Burmistrza [...] decyzji z dnia [...] stycznia 2022 r., którą uchylił on w całości z dniem [...] stycznia 2022 r. decyzję w sprawie przyznania skarżącej zasiłku dla opiekuna z dnia [...] czerwca 2014 r. zmienioną decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. Po ustaleniu w toku postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie, że decyzja przyznająca skarżącej zasiłek dla opiekuna została uchylona z dniem [...] stycznia 2022 r., organ I instancji decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. przyznał skarżącej wnioskowane świadczenie od dnia w którym nie było już materialnoprawnej przeszkody z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. do przyznania wnioskowanego świadczenia, tj. od momentu w którym przestała istnieć w obrocie prawnym decyzja przyznająca skarżącej zasiłek dla opiekuna. Z przytoczonych okoliczności wynika, że w sprawie ograniczenie ustawowe wynikające z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. ustało dopiero wraz z uchyleniem decyzji przyznającej skarżącej zasiłek dla opiekuna tj. [...] stycznia 2022 r. Dopiero w tym dniu ustała przeszkoda do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o której mowa w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.. Brak przesłanki negatywnej z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. zaistniał dopiero od dnia [...] stycznia 2022 r., a nie w miesiącu złożenia wniosku. Dlatego też od dnia [...] stycznia 2022 r., a więc od najwcześniejszego możliwego terminu, SKO przyznało skarżącej wnioskowane świadczenie. Wobec bowiem posiadania przez skarżącą prawa do zasiłku dla opiekuna do dnia [...] grudnia 2021 r., nie była ona do tego momentu uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na treść art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.. Jak podkreślono powyżej według art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do m.in. zasiłku dla opiekuna. Nie można więc – jak słusznie wskazano to w wyroku NSA z dnia 19 maja 2021 r. o sygn. akt I OSK 209/21 (dostępnym na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/cbois/query) - w tym samym czasie korzystać z prawa do obu wymienionych świadczeń. Potwierdza to art. 27 ust. 5 u.ś.r., z którego wynika, że uprawnionemu przysługuje tylko jedno z tych świadczeń, zgodnie z wyborem. Unormowania te mają zapobiec kumulatywnemu pobieraniu świadczeń przysługujących z tego samego powodu, czyli z tytułu niepodejmowania lub rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym członkiem rodziny. Tym samym, nie jest możliwe przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na okres, w którym skarżąca posiadała jednocześnie prawo do zasiłku dla opiekuna, określone wcześniejszą decyzją, która nie została wzruszona za ten okres. Zgodnie z art. 24 ust. 2 u.ś.r. prawo do świadczeń ustala się od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Jeśli jednak nie jest możliwe kumulatywne pobieranie obu świadczeń, to warunkiem przyznania nowego świadczenia jest rezygnacja z uprzednio przyznanego świadczenia, zmaterializowana w prawem przewidzianej procedurze. Rezygnacja taka nie może jednak – tak jak to początkowo miało miejsce w przedmiotowej sprawie - opierać się tylko na warunkowej deklaracji, gdyż wydanie decyzji pod warunkiem jest wprawdzie według doktryny prawa administracyjnego dopuszczalne, ale tylko wówczas gdy obowiązująca regulacja taką możliwość przewiduje. Konieczne jest zatem, aby przed rozstrzygnięciem o prawie do wyższego świadczenia pielęgnacyjnego, prawo do świadczenia niższego zostało w odpowiedniej procedurze "wstrzymane" albo uchylone (patrz wyrok NSA z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt I OSK 209/21 - dostępny jw.). W niniejszej sprawie, w świetle wskazanych powyżej okoliczności, prawo skarżącej do zasiłku dla opiekuna ustało wraz z wydaniem decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2022 r., ze skutkiem od dnia [...] stycznia 2022 r. – na co wskazano w uzasadnieniu tej decyzji ("od [...].01.2022 r. zasiłek dla opiekuna nie przysługuje i nie będzie wypłacany"). Dopiero więc od dnia [...] stycznia 2022 r. odpadła negatywna przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. i dlatego też od tego najwcześniejszego możliwego terminu można było przyznać skarżącej wnioskowane świadczenie, co prawidłowo orzekł organ I instancji, a organ odwoławczy zasadnie utrzymał w mocy. Dopóki bowiem w przedmiotowej sprawie istniała w obrocie prawnym decyzja o przyznaniu skarżącej zasiłku dla opiekuna, dopóty niemożliwe było przyznanie skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego na okres, w którym była ona uprawniona i pobierała zasiłek dla opiekuna. Wobec powyższego należy uznać, że prawidłowo organ przyznał skarżącej świadczenie pielęgnacyjne począwszy od dnia [...] stycznia 2022 r., tj. od dnia odpadnięcia negatywnej przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. w związku z uchyleniem z dniem [...] stycznia 2022 r. decyzji przyznającej skarżącej zasiłek dla opiekuna. Skarżąca bowiem dopiero od tego momentu spełniła przesłanki materialnoprawne do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Jednocześnie, jak wykazano, nie było podstaw do przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] lipca 2021 r., tj. począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia, gdyż w tym czasie, aż do dnia uchylenia decyzji o przyznaniu zasiłku dla opiekuna, istniała negatywna materialnoprawna przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r., wykluczająca możliwość otrzymania przez skarżącą za ten okres wnioskowanego świadczenia. Z tych względów, wskazujących na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.