II SA/Bk 674/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 marca 2023 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami utrzymania zwierząt oddala skargę

Skarga została wywiedziona na tle następujących zdarzeń. Decyzją 24 marca 2022 r. Burmistrz S. po rozpoznaniu po raz trzeci sprawy we wszczętym z urzędu w dniu 14 września 2021 r. postępowaniu w sprawie ustalenia kosztów transportu, leczenia i utrzymania w gospodarstwie zastępczym 11 sztuk bydła odebranych J.B. na podstawie decyzji Burmistrza S. z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] oraz jednego byczka urodzonego 3.08.2021r. i obciążenia tymi kosztami dotychczasowego właściciela zwierząt, wydał następującą decyzję. Orzekł o obciążeniu J.B. kwotą 16 528,95 złotych tytułem kosztów utrzymania, opieki, konieczności leczenia i transportu 11 sztuk bydła: 5 krów, 5 byczków, 1 jałówki czasowo odebranych J.B. oraz jednego byczka urodzonego 31.08.2021 r. za okres od dnia 17.07.2021 roku do dnia 14.09.2021 roku, w tym za okres opieki w gospodarstwie J.B. od dnia 17.07.2021 roku do dnia 28.07.2021 roku, transport zwierząt do gospodarstwa zastępczego w dniu 29.07.2021 r., oraz utrzymania i opieki nad zwierzętami w gospodarstwie wskazanym przez Burmistrza od dnia 29.07.2021 roku do dnia 14.09.2021 roku. W podstawie materialnoprawnej decyzji organ powołał przepisy art. 7 ust. 4 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt. W uzasadnieniu wskazał na następujące ustalenia. Od dnia 17 lipca 2021 r. do dnia 28 lipca 2021r. codziennym pojeniem i karmieniem zwierząt gospodarskich J.B. zajmowała się Ochotnicza Straż Pożarna ze S. a Gmina S. poniosła koszty zakupu pojemników do pojenia bydła oraz dwóch bel sianokiszonki. Opieka gminy nad zwierzętami była następstwem stwierdzonego przez nadzór budowlany złego stanu budynku gospodarczego na posesji J.B., który uległ częściowemu zawaleniu oraz przewiezienia J.B. w dniu 17 lipca 2021 r. do ZOZ w C. Dnia 29 lipca 2021 r. bydło J.B. zostało przetransportowane przez gminę do gospodarstwa rolnego zastępczego rolnika T.T., z którym gmina zawarła umowę o opiekę nad powierzonym bydłem. Łączny koszt opieki, utrzymania i leczenia bydła w okresie od 17 lipca 2021 r. do 14 września 2021 r. oraz transportu bydła do gospodarstwa zastępczego w dniu 29 lipca 2021r. wyniósł kwotę 16 528, 95 złotych. Koszt został ustalony na podstawie faktur włączonych do akt sprawy zaopiniowanych przez [...] Ośrodek Doradztwa Rolniczego w S., który potwierdził zasadność przyjęcia dziennej stawki utrzymania krowy na poziomie 25 złotych. Organ wskazał, że bydło, nad którym gmina przejęła opiekę, zostało odebrane J.B. decyzją Burmistrza S. z 12 sierpnia 2021 r. o odebraniu 5 krów, 5 byczków, 1 jałówki i czasowym umieszczeniu ich w gospodarstwie zastępczym T.T. Następnie podał, że stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt, w przypadku odebrania zwierząt na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się dotychczasowego właściciela. Organ podkreślił kategoryzm przepisu i konieczność wydania decyzji o obciążeniu dotychczasowego właściciela kosztami zastępczego utrzymania odebranego mu zwierzęcia. W odwołaniu od tej decyzji J.B. zarzucił organowi I Instancji: 1) naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, jakie zarzucano w poprzednich odwołaniach od decyzji z dnia 05.10.2021 r. i 23.12.2021 r., a które to zarzuty nie zostały merytorycznie rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku przy podejmowaniu decyzji o uchyleniu wskazanych decyzji, 2) naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, jakie zarzucono w odwołaniu od decyzji z dnia 17 stycznia 2022 r., dotychczas jeszcze nierozpoznanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku. 3) naruszenie art. 10 K.p.a. wskutek niezawiadomienia strony o zebraniu nowego materiału dowodowego w postaci wskazanej w decyzji opinii [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w S., 4) niezebranie materiału dowodowego, o jakim mowa § 2 ust. 5 umowy zawartej między Gminą S. a T.T. na opiekę zastępczą nad zwierzętami, 5) naruszenie art. 7 ust.4 ustawy ochronie zwierząt przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w następstwie czego doszło do obciążenia J.B. kosztami opieki nad zwierzętami od dnia przyjęcia opieki przez Burmistrza S. (17 lipca 2022 r.), gdy prawidłowo należało obciążyć od dnia odebrania zwierząt (29 lipca 2022 r.), 6) obrazę art. 7 ust.4 ustawy ochronie zwierząt w następstwie obciążenia J.B. kosztami utrzymania zwierząt, których nie był właścicielem, to jest niezakolczykowanych, 7) wydanie decyzji niezgodnej z wskazaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartymi w wyroku z dnia 18.08.2016 r. sygn. akt II OSK 2935/14, który to miał zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na tożsamą sytuację prawną właściciela zwierząt, a jednocześnie był korzystny dla Burmistrza S., albowiem zobowiązywał stronę kwestionującą kalkulację Urzędu do przedstawienia własnej kalkulacji - co J.B. uczynił, a Burmistrz S. tradycyjnie pominął i w ten sposób doszło do milczącego załatwienia sprawy na korzyść J.B. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwrócenie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Odwołanie nie zostało uwzględnione . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku decyzją z dnia 24 czerwca 2022 r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej organ II instancji przytoczył następującą argumentację. Podstawą materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy o ochronie zwierząt, w skrócie u.o.z. W myśl art. 7 ust. 1 u.o.z., zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu po uzyskaniu informacji od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt (art. 7 ust. 1a u.o.z.). Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą podmiotu, któremu zwierzę ma być przekazane (art. 7 ust. 1b u.o.z.). Natomiast art. 1 ust. 4 u.o.z. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3 u.o.z., kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Odnosząc się zatem do zarzutu podniesionego w niniejszym odwołaniu (ujętego w ww. pkt 6) Kolegium wyjaśniło, iż zgodnie z treścią art. 7 ust. 4 ustawy, w dniu interwencji, w wyniku której odebrano tymczasowo zwierzęta objęte treścią skarżonej decyzji, J.B. z całą pewnością był dotychczasowym opiekunem odebranych zwierząt. Właściciel w wyniku nieprawidłowej opieki nad zwierzętami doprowadził bydło do stanu wymagającego odebrania i udzielenia zwierzętom stosownej opieki i schronienia, w związku z czym organ I instancji miał pełną zdolność do wydania decyzji obciążającej skarżącego kosztami utrzymania, opieki, konieczności leczenia i transportu odebranych tymczasowo zwierząt, a zatem zarzut skarżącego w powyższym zakresie uznano za bezzasadny. Kolegium podkreśliło, że ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji, gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.z., co spowodowało jego czasowe odebranie (vide: wyrok WSA w Opolu z 24 października 2013 r. sygn. II SA/Op 348/13). Innymi słowami, jeżeli decyzja o odebraniu zwierzęcia jest ostateczna i uległa wykonaniu, to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia – dotychczasowego właściciela lub opiekun zwierzęcia. Kolegium wskazało, że koszt utrzymania i lecenia zwierząt odebranych J.B. w okresie od 17 lipca 2021 r. do 14 września 2021 r. wyniósł 16 528,95 złotych, co wynika z faktur. Dzienna stawka, jaką określono w przedstawionych przez Pana T.T. fakturach oraz usystematyzowano w umowie Nr [...] z dnia 20.07.2021 zawartej między opiekunem tymczasowym a Burmistrzem S. w przedmiocie obowiązku roztoczenia opieki nad zwierzętami J.B. ( § 5 ust. 1 umowy, k.249 akt sprawy) wynosi 25 zł i została pomnożona przez ilość zwierząt znajdujących się pod jego opieką. W ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze wcześniejsze zalecenia SKO w Białymstoku skierowane do organu I instancji treścią kasatoryjnych decyzji z dnia 26 listopada 2021 r., znak: 408.165/F-2/7/2021 oraz z dnia 18 lutego 2022 r., znak: 408.1/F-2/7/2022, Burmistrz S., pismem z dnia 4 marca 2022 r. (znak: [...]), zwrócił się z prośbą do instytucji wyspecjalizowanej, tj. [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w S. o wyrażenie stanowiska oraz potwierdzenie czy ww. kwotę 25 zł należy uznać za określoną zasadnie i adekwatnie do realnie funkcjonujących kosztów utrzymania zwierząt. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 23 marca 2022 r. (znak: [...]), ww. ośrodek potwierdził, iż kwota 25 zł przyjęta jako dzienna stawka utrzymania jednej krowy jest zasadna. Kolegium zgodziło się ze skarżącym, iż ww. dowód winien zostać załączony do akt sprawy wraz z zawiadomieniem stron postępowania o możliwości zapoznania się z nim, jako nowym w sprawie i jest to uchybienie proceduralne, jednakże w ocenie Kolegium nie miało ono wpływu dla rozpatrzenia spawy. Niemniej jednak skarżący w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania przed Kolegium treścią pisma z dnia 13 maja 2022 r. uzyskał w trybie art. 10 K.p.a. możliwość wglądu w cały materiał dowodowy, włącznie z ww. dokumentacją i nie złożył co do nich dodatkowych zastrzeżeń ani wyjaśnień. Kolegium nie podzieliło zasadności zarzutów odwołania. Wskazało, że z faktur nie wynika koszt obciążenia skarżącego zakupem środków trwałych, odpowiedzialność za odebranie zwierząt ponosi ich właściciel, który naraził zwierzęta na przebywanie w warunkach stwarzających zagrożenie życia i zdrowia zwierząt, nie ma podstaw do obciążania kosztami utrzymania, opieki i leczenia zwierząt stanowiących własność skarżącego - szpitala psychiatrycznego, w którym skarżący został umieszczony, w sprawie został zebrany materiał dowodowy pozwalający na ustalenie realnego kosztu zastępczego utrzymania zwierząt, z akt sprawy, jak i z uzasadnienia skarżonej decyzji wynika sposób obliczenia kosztów utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt, a wyliczenie to poddaje się weryfikacji w zakresie realnych kosztów poniesionych z tego tytułu. W konsekwencji Kolegium podtrzymało swoje stanowisko zawarte w decyzji z dnia 26 listopada 2021 r., znak: 408.165/F-2/7/2021 oraz w decyzji z dnia 18 lutego 2022 r., znak: 408.l/F-2/7/2022 i w pełni podzieliło stanowisko zawarte w ugruntowanym w niniejszym zakresie orzecznictwie, iż obciążający dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierzęcia obowiązek uiszczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia ma charakter publicznoprawny. Zatem obciążenie strony tymi kosztami organ administracji winien każdorazowo szczegółowo uzasadnić, przy czym wysokość tych kosztów winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, w ocenie organu odwoławczego ww. obowiązek Burmistrz S. wypełnił. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną J.B. reprezentowany przez ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika podniósł następujące zarzuty: 1. naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i brak wyczerpującego oraz przekonywującego uzasadnienia, a w szczególności brak szczegółowego uzasadnienia sposobu wyliczenia kosztów zastępczego utrzymania zwierząt odebranych skarżącemu oraz poprzestanie jedynie na ustaleniu statystycznej stawki dziennej utrzymania zwierząt; 2. naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 108 kpa poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia sprawy, niewyjaśnienie w sposób wnikliwy kwestii rzeczywistych kosztów zastępczego utrzymania zwierząt, 3. naruszenia przepisu postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 kpa, poprzez dołączenie dowodu do akt sprawy bez zawiadomienia strony o możliwości zapoznania się z nim jako nowym w sprawie, co stanowi naruszenie proceduralne mające wpływ na treść rozstrzygnięcia; 4. naruszenia przepisu postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 9 kpa poprzez niepoinformowanie strony o dołączeniu dowodu do akt sprawy; 5. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, poprzez; - bezpodstawne uznanie, że ustalone koszty utrzymania zwierząt wskutek konsultacji z [...] Ośrodkiem Doradztwa Rolniczego w S. zostały uzasadnione oraz szczegółowo objaśnione, podczas gdy ustalenia te polegały jedynie na potwierdzeniu, iż wg kalkulacji Ośrodka koszt utrzymania zwierzęcia o masie 400 - 500 kg wynosi ok. 25 złotych dziennie, zaś ww. twierdzenia Ośrodek oparł jedynie na danych statystycznych; - bezpodstawne uznanie, że koszty zastępczego utrzymania są uzasadnione z uwagi na fakt, iż zwierzęta przebywały w gospodarstwie T.T. także w okresie zimowym, podczas gdy przedmiotem decyzji jest koszt utrzymania, opieki, konieczności leczenia i transportu bydła za okres do dnia 14 września 2021 roku; - bezpodstawne uznanie, że dołączenie do akt postępowania dowodu już po wydaniu decyzji w I instancji stanowi naruszenie procedury administracyjnej niemające wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, podczas gdy organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania oraz umożliwić — przed wydaniem decyzji - wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, w przedmiotowej sprawie dowód nie został dołączony do akt wraz zawiadomieniem stron postępowania jako nowym w sprawie. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku w odpowiedzi na skargę wniosło jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu czyli nie jest dotknięta błędem naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy i prawa procesowego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy ani nie jest dotknięta kwalifikowaną wadą nieważności. Bezpośrednią podstawę materialnoprawną decyzji stanowił przepis art. 7 ust.4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz.572).Przepis ten stanowi, że w przypadkach, o których mowa w ust.1 i 3 art.7 ustawy, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Przypadek objęty ustępem 1 art. 7 przewiduje możliwość czasowego odebrania właścicielowi lub opiekunowi zwierzęcia traktowanego w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy. Odebranie zwierzęcia następuje na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobyt zwierzęcia. Odebranie zwierzę –jak dalej stanowi art.7 ust.1ustawy – może być przekazane: 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub 2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. Przypadek objęty ustępem 3 art. 7 ustawy ochronie zwierząt przewiduje natomiast obowiązek policjanta, strażnika gminnego lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odebrania zwierzęcia dotychczasowemu właścicielowi w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu oraz obowiązek niezwłocznego zawiadomienia o odebraniu zwierzęcia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Bezspornym jest, że w sprawie ziściły się co do zasady przesłanki obciążenia skarżącego jako dotychczasowego właściciela odebranych mu zwierząt gospodarskich kosztami ich transportu, utrzymania i koniecznego leczenia. Decyzję o obciążeniu kosztami poprzedziła bowiem ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 7 września 2021 r. nr 408.131/F-2/7/2021 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza S. z 12 sierpnia 2021 r. nr [...], mocą której orzeczono na podstawie art. 7 ust.1 pkt 2 i ust.3 w związku z art. 6 ust.2 pkt 10 ustawy o ochronie zwierząt o czasowym odebraniu skarżącemu 11 sztuk bydła: pięciu krów, jednej jałówki pięciu byczków oraz o czasowym ich umieszczeniu w gospodarstwie rolnym wskazanym przez Burmistrza S. zlokalizowanym w Z. w gminie Sokółka, prowadzonym przez T.T. Wydana decyzja o odebraniu zwierząt była następstwem bezspornych faktów: częściowego zawalenia się w nocy z 11 na 12 lipca 2021 r. budynku gospodarczego skarżącego, w którym pozostały uwięzione dwie sztuki bydła, stwierdzenia faktu uwięzienia trzeciej sztuki bydła, odnalezienia kolejnych trzech sztuk bydła w innym budynku skarżącego (posadowionym na posesji mieszkalnej skarżącego), odnalezienia pięciu sztuk bydła pasącego się na pastwisku przy ulicy [...] w S. i roztoczenia opieki nad wszystkimi odnalezionymi zwierzętami przez służby gminy. Opieka nad zwierzętami była sprawowana od 17 lipca 2021 r. W tym dniu skarżący J.B. został przewieziony do Zakładu Opieki Zdrowotnej w C., bracia skarżącego odmówili opieki nad zwierzętami gospodarskimi skarżącego, a jedyną ofertę opieki zastępczej nad zwierzętami złożył rolnik T.T. Od 17 lipca 2021 r. do 28 lipca 2021 r. opiekę nad zwierzętami sprawowały służby gminne, w dniu 29 lipca 2021 r. zwierzęta zostały przetransportowane do gospodarstwa rolnego T. T., z którym gmina Sokółka zawarła w dniu 29 lipca 2021 r. umowę w sprawie świadczenia opieki nad zwierzętami gospodarskimi odebranymi skarżącemu. Obciążenie dotychczasowego właściciela zwierząt kosztami ich zastępczego utrzymania jest następstwem ostatecznej decyzji przesądzającej o konieczności odebrania zwierząt. Decyzja o odebraniu zwierząt przesądziła o utrzymywaniu przez skarżącego zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania i o stwierdzonym zagrożeniu ich życiu lub zdrowiu tj. ziszczeniu się sytuacji objętej dyspozycją art. 7 ust. 1 i 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt a w konsekwencji wystąpieniu przypadków konieczności obciążenia skarżącego jako dotychczasowego właściciela zwierząt kosztami ich transportu, utrzymania i koniecznego leczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych okoliczność związanego charakteru decyzji orzekającej o obowiązku dotychczasowego właściciela zwierząt mu odebranych ponoszenia kosztów zastępczego ich zwierząt, jest pojmowana jednomyślnie. Ustawa o ochronie zwierząt nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane (vide, między innymi: wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 31.03.2021 r. sygn. II SA/Go 148/21, wyrok WSA w Szczecinie z 13.05.2021 r. sygn. II SA/Sz 35/21, wyrok WSA w Krakowie z 21.02.2018 r. sygn. II SA/Kr 1566/167, wyrok WSA w Opolu z 1.12.2015 r. sygn. II SA/Op 461/15). Jest oczywistym, że wysokość poniesionych kosztów zastępczego utrzymania zwierząt odebranych dotychczasowemu właścicielowi, winna być udokumentowana a z akt sprawy oraz uzasadnienia decyzji winien wynikać sposób obliczenia kosztów zaś wyliczenie kosztów musi się poddawać weryfikacji (tak WSA w Poznaniu w wyroku z 15.09.2021 r. sygn. II SA/Po 15/21). Zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie wysokości kosztów zastępczego utrzymania zwierząt odebranych skarżącemu za okres od 17 lipca 2021 r. do 14 września 2021 r., w tym za okres opieki nad zwierzętami w gospodarstwie skarżącego od 17 lipca 2021 r. do 28 lipca 2021 r., kosztami transportu do gospodarstwa zastępczego w dniu 29 lipca 2021 r. oraz utrzymania i opieki nad zwierzętami w gospodarstwie rolnym T.T. za okres od 29 lipca 2021 r. do 14 września 2021 r. Koszty zostały wyliczone w oparciu o rachunki przedstawione przez zastępczego opiekuna T. T., faktury za usługi weterynaryjne, fakturę za usługi transportowe, faktury za zakup karmy oraz kastr do pojenia bydła i kantarów i linek transportowych. Zsumowanie wysokości kwot udokumentowanych fakturami i rachunkami (włączonymi do akt administracyjnych) daje wynik 16 528,95 złotych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w postępowaniu administracyjnym przed ostatecznym wydaniem decyzji w sprawie obciążenia skarżącego opisanymi wyżej kosztami zastępczego utrzymania, wydatki na utrzymania zwierząt zostały zweryfikowane przez wyspecjalizowaną w doradztwie rolniczym jednostkę mianowicie [...] Ośrodek Doradztwa Rolniczego w S. Ośrodek ten w swojej opinii z dnia 23 marca 2022 r.stwierdził zasadność przyjęcia dziennej stawki utrzymania jednej krowy na poziomie 25 złotych. Sąd uznał, że błąd braku powiadomienia skarżącego na etapie postępowania przed organem I instancji o włączeniu do akt sprawy opinii [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w S., został sanowany na etapie administracyjnego postępowania odwoławczego a w konsekwencji stwierdzone naruszenie przez organ I instancji przepisu art.10 § 1 K.p.a., jest naruszeniem nie mogącym mieć wpływu na treść decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jest bowiem przyjęte, że zarzut naruszenia przepisu art.10 § 1 K.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości odniesienia się do niego, może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucone uchybienie uniemożliwiło jej wykonanie konkretnych czynności procesowych (vide: wyrok NSA z 18.05.2006 r. sygn. II OSK 831/05). Skarżący J.B. zapoznał się z aktami administracyjnymi, w tym włączoną do tych akt opinią [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w S., na etapie postępowania odwoławczego i nie zgłosił żadnych uwag ani wniosków. Sąd zauważa, że przepis art. 10 § 1 K.p.a. należy interpretować zgodnie z art. 81 K.p.a. w myśl którego okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 K.p.a. W kontrolowanej sprawie przed jej ostatecznym rozstrzygnięciem skarżący uzyskał możliwość wypowiedzenia się co do wszystkich dowodów. W postępowaniu nie doszło do zarzuconego w skardze naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Wszystkie Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności zostały wyjaśnione. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji szczegółowo opisuje okoliczności faktyczne i zdarzenia prawne, na tle których doszło do wydania zaskarżonej decyzji i zawiera omówienie sposobu wyliczenia wydatków na utrzymanie zwierząt w okresie objętym decyzją. Wbrew zarzutowi skargi przy ustalaniu wysokości kwoty obciążenia skarżącego kosztami zastępczego utrzymania zwierząt, nie poprzestano jedynie na ustaleniu dziennej stawki utrzymania zwierząt, czego potwierdzeniem są rachunki i faktury. Wynikającą z faktur i rachunków stawkę utrzymania jednego zwierzęcia poddano zaopiniowaniu przez ośrodek doradztwa rolniczego. Rachunki i faktury obrazują rzeczywisty koszt wyłożony przez gminę. Nawiązanie przez SKO do okoliczności przebywania zwierząt w gospodarstwie zastępczym w okresie zimowym było pomyłką, do której organ odniósł się w odpowiedzi na skargę. Wnioski formalne skarżącego złożone na rozprawie nie zostały uwzględnione, czemu skład orzekający dał wyraz w niezaskarżalnych postanowieniach wpisanych do protokołu rozprawy. Skład orzekający nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania do czasu rozpoznania przez WSA w Białymstoku skargi J.B. na postanowienie SKO w Białymstoku o zawieszeniu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z 7.09.2021 r. w sprawie czasowego odebrania zwierząt. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku zawiesiło wznowione postępowanie do czasu rozpatrzenia przez NSA skargi kasacyjnej J.B. od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 10.02.2022 r. w sprawie o sygn. II SA/Bk 834/21 oddalającego skargę J.B. na ostateczną decyzję o czasowym odebraniu zwierząt. Zdaniem składu orzekającego w sytuacji uchylenia decyzji ostatecznej o czasowym odebraniu zwierząt, niezależnie od tego czy uchylenie nastąpiłoby w ramach wznowionego przez organ postępowania czy w wyniku uwzględnienia przez NSA skargi kasacyjnej J.B., zaistniałaby opisana art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. podstawa wznowienia postępowania w sprawie obciążenia skarżącego kosztami zastępczego utrzymania zwierząt. Skład orzekający nie znalazł też podstaw do uznania się za niewłaściwy do rozpoznania niniejszej skargi. Niewłaściwość sądu administracyjnego do rozpatrywania sprawy obciążenia właściciela odebranych zwierząt kosztami ich zastępczego utrzymania, skarżący wyprowadził z twierdzenia, że w postępowaniu karnym w sprawie znęcania się nad zwierzętami, zwierzęta stanowią dowód rzeczowy a w konsekwencji to sąd karny lub prokurator na etapie postępowania przygotowawczego powinien orzec o kosztach utrzymania zwierząt jako o kosztach przechowania dowodów. Skarżący przyznał przy tym, że odebrane mu zwierzęta nie widnieją jako dowody rzeczowe w wykazie dowodów rzeczowych w postępowaniu karnym, które nadal jest w fazie postępowania przygotowawczego. Sąd zauważa, że ustrojowo sąd administracyjny jest powołany do kontroli legalności ostatecznych decyzji administracyjnych i rozpatrywania skarg na ostateczne decyzje administracyjne a skoro istnieje przedmiot skargi, do rozpatrzenia której właściwy rzeczowo i miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, to wniosek o uznanie się za niewłaściwy jest oczywiście bezzasadny. Co do nieuwzględnionego wniosku o odroczenia rozprawy celem zawiadomienia prokuratora o toczącym się postepowaniu, sąd uznał, że skoro prokurator ma ustawowe prawo do zgłoszenia swego udziału w każdym toczącym się postępowaniu sądowym z własnej inicjatywy, nie zachodzi potrzeba dodatkowego informowania przez sąd o potrzebie zgłoszenia uczestnictwa prokuratora w niniejszym. Skład orzekający nadmienia, że nie znalazł podstaw do otwarcia na nowo zamkniętej rozprawy o co wniósł skarżący w piśmie złożonym po zamknięciu rozprawy. Mając powyższe na uwadze sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi)