II SA/Gd 1007/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Asesor sądowy WSA Jakub Chojnacki (sprawozdawca) Protokolant Specjalista Kinga Czernis po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa Kartuzy z dnia 13 października 2025 r., nr 7/SŁ/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie oszacowania szkody w uprawach i płodach rolnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Nadleśniczego Nadleśnictwa Kartuzy na rzecz skarżącego J. S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Wnioskiem z 1 września 2025 r. pan J. S. (dalej: "Poszkodowany", "Skarżący") wystąpił do Nadleśniczego Nadleśnictwa Kartuzy (dalej: "Nadleśniczy", "organ") o szacowanie szkody po dzikach w trybie uchwały Sądu Najwyższego (dalej: "SN") z 6 lipca 2021 r. sygn. akt III CZP 48/20 wskazując, że 22 sierpnia 2025 r. zawiadomił K. [...] w G. o nowych szkodach po dzikach na działce nr [...], lecz K. nie zawiadomiło Skarżącego o terminie szacowania i nie oszacowało szkody. Poszkodowany wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie szczegółowych warunków szacowania szkód w uprawach i płodach rolnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 776) - dalej: "Rozporządzenie", K. w terminie 3 dni od otrzymania wniosku zawiadamia przedstawicieli komisji (tj. ośrodek doradztwa rolniczego oraz poszkodowanego rolnika) o terminie szacowania, czego K. nie uczyniło w niniejszej sprawie, co zmusza go do złożenia wniosku o szacowanie szkody po dzikach w trybie uchwały SN z 6 lipca 2021 r. sygn. akt III CZP 48/20. Pismem z 10 września 2025 r. Nadleśniczy, na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", wezwał Poszkodowanego do złożenia wyjaśnień, tj. wskazania na piśmie w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, czy podtrzymuje odwołanie wobec oczywistej zmiany okoliczności sprawy - dokonania czynności szacowania ostatecznego szkody łowieckiej na terenie działki nr [...], będącej przedmiotem odwołania przez K., a jeśli tak - do wskazania, czy wobec dokonania czynności szacowania w dniu 5 września 2025 r. Poszkodowany modyfikuje odwołanie w ten sposób, że kwestionuje wysokość odszkodowania ustalonego przez K. zgodnie z art. 46d Prawa łowieckiego - w takim wypadku Nadleśniczy niezwłocznie przystąpi do szacowania. Nadleśniczy wskazał, że niedostarczenie wyjaśnień w terminie zostanie potraktowane równoznacznie z wycofaniem odwołania, co będzie skutkować umorzeniem postępowania w drodze decyzji zgodnie z art. 105 k.p.a. Decyzją z 13 października 2025 r. Nadleśniczy, na podstawie art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego w zw. z art. 104, art. 105 § 1 oraz art. 107 § 1 i 2 k.p.a., umorzył postępowanie w sprawie odwołania w trybie art. 46d Prawa łowieckiego z dnia 1 lipca 2024 r. w związku z uchwałą SN z 6 lipca 2021 r. (sygn. akt III CZP 48/20) od braku przeprowadzenia szacowania szkody łowieckiej przez K., które to odwołanie zostało złożone przez właściciela uszkodzonej uprawy w osobie pana J. S. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 1 września 2025 r. do Nadleśniczego wpłynęło odwołanie Poszkodowanego dotyczące nieprzeprowadzenia szacowania szkody w uprawie w użytku zielonym zlokalizowanym na terenie działki nr [...] obręb ewidencyjny [...] gmina S., której jest właścicielem. W związku z tym Nadleśniczy w dniu 3 września 2025 r. zawiadomił strony postępowania, tj. właściciela uszkodzonej uprawy rolnej pana J. S. oraz K. - dzierżawcę obwodu łowieckiego nr [...] na terenie, którego wystąpiła przedmiotowa szkoda, o wszczęciu postępowania w trybie art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego w zw. z art. 61 § 1 k.p.a. Dalej Nadleśniczy wskazał, że dnia 3 września 2025 r. zawiadomił o wyznaczonym terminie szacowania przedmiotowej szkody na dzień 8 września 2025 r. o godzinie 9:00. Dnia 8 września 2025 r. około godziny 8:40 – przed wyznaczonym terminem szacowania w trybie art. 46d ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie, K. dostarczyło do Nadleśnictwa Kartuzy protokół szacowania ostatecznego nr 3 z 5 września 2025 r. dotyczący przedmiotowej szkody. W związku z powyższym, zdaniem Nadleśniczego dalsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Organ wskazał także, że 11 września 2025 r. do Poszkodowanego wysłano wezwanie do złożenia wyjaśnień w celu rozstrzygnięcia postępowania wobec oczywistej zmiany okoliczności sprawy - dokonania czynności szacowania ostatecznego szkody łowieckiej przez K. [...] w G. Na odpowiedź Poszkodowany otrzymał termin 7 dni, jednak odpowiedzi nie udzielił, co zostało potraktowane jako wycofanie odwołania. We wniesionej do Sądu skardze na ww. decyzję Skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: art. 46a ust. 3 Prawa łowieckiego poprzez niezawiadomienie w wynikającym ze wskazanego przepisu terminie o terminie dokonania oględzin wskazanego przez niego we wniosku o szacowanie szkód miejsca ich zaistnienia; art. 46c ust. 2 Prawa łowieckiego poprzez nieprzeprowadzenie szacowania ostatecznego w ustawowym terminie 7 dni od otrzymania wniosku, który to wniosek został złożony drogą mailową w dniu 22 sierpnia 2025 r.; art. 46d ust. 4 Prawa łowieckiego poprzez dokonanie szacowania (uznanego następnie zupełnie dowolnie za szacowanie ostateczne) w dniu 5 września 2025 r. bez udziału Skarżącego i bez powiadomienia go o terminie, a jednocześnie odstąpienie od szacowania ostatecznego w dniu 8 września 2025 r., co do terminu, którego został zawiadomiony i w którym to terminie stawił się na przedmiotowej działce wraz z innymi uprawnionymi do udziału w czynnościach, od których bezpodstawnie odstąpiono. Zaskarżonej decyzji zarzucono również naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nieprzeprowadzenia szacowania ostatecznego w ustawowym terminie 7 dni od otrzymania wniosku, który to wniosek został złożony przez Skarżącego drogą mailową w dniu 22 sierpnia 2025 r. a także poprzez brak wyjaśnienia związku przyczynowo–skutkowego pomiędzy doręczeniem na 20 minut przed wyznaczonym terminem szacowania ostatecznego protokołu takiego szacowania sporządzonego przez zainteresowane K., a odstąpieniem od przeprowadzenia szacowania ostatecznego w dniu 8 września 2025 r. w sytuacji obecności wszystkich zainteresowanych na miejscu. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Nadleśniczego Nadleśnictwa Kartuzy z 13 października 2025 r., którą organ ten "umorzył postępowanie w sprawie odwołania w trybie art. 46d ustawy Prawo łowieckie z dnia 1 lipca 2024 r. w związku z Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2021 r. (Sygn. akt III CZP 48/20) od braku przeprowadzenia szacowania szkody łowieckiej przez K. [...] w G., które to odwołanie zostało złożone przez właściciela uszkodzonej uprawy w osobie Pana J. S., [...], G.1". Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 3 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r., poz. 539), jak również art. 104, art. 105 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.). Zgodnie z art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego w zakresie nieuregulowanym w ustawie lub przepisach wydanych na jej podstawie, do postępowania prowadzonego przez nadleśniczego lub dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza, że w sprawach o szacowanie szkód łowieckich Nadleśniczy, jest zobligowany do przestrzegania m.in. zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że Nadleśniczy naruszył zarówno przepisy Prawa łowieckiego jak i przepisy k.p.a. Przede wszystkim jako nieprawidłowe należy ocenić postępowanie organu, który po wpłynięciu pisma Skarżącego z 1 września 2025 r. potraktował je jako odwołanie, zawiadamiając następnie o wszczęciu postępowania w trybie art. 46d Prawa łowieckiego. Należy zwrócić uwagę, że w piśmie tym Skarżący wyraźnie wskazał, że jest to wniosek o szacowanie szkody po dzikach w trybie uchwały Sądu Najwyższego z 6 lipca 2021 r. sygn. akt III CZP 48/20. W piśmie tym Skarżący wskazał również, że w dniu 22 sierpnia 2025 r. zawiadomił K. [...] w G. o nowych szkodach po dzikach na działce nr [...], lecz K. nie zawiadomiło go o terminie szacowania i nie oszacowało szkody. W powyższym zakresie należy wskazać, że Prawo łowieckie reguluje kwestie: wynagradzania wyrządzonych szkód w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny oraz przy wykonywaniu polowania (art. 46), wypłaty odszkodowania za wyrządzoną szkodę (art. 46c), trybu wniesienia odwołania do nadleśniczego (art. 46d) oraz ustalenia wysokości odszkodowania przez nadleśniczego (art. 46e). Postępowanie dotyczące rozstrzygania przez nadleśniczego sporów o wysokość odszkodowania, a więc sporów majątkowych o charakterze cywilnym, kończy się wydaniem decyzji przez nadleśniczego na podstawie art. 46e ust. 1 Prawa łowieckiego (zob. wyrok NSA z 15 listopada 2024 r. I OSK 1769/24, zob. również uchwała Sądu Najwyższego z 6 lipca 2021 r. III CZP 48/20, OSNC 2021/12/83). Zgodnie z art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego, właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 (dotyczy protokołu sporządzanego po zakończeniu oględzin) albo art. 46c ust. 5 (dotyczy protokołu sporządzanego po zakończeniu szacowania ostatecznego). W celu rozpatrzenia odwołania nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód lub jego przedstawiciel dokonuje odpowiednio oględzin lub szacowania ostatecznego (art. 46d ust. 2). Po zakończeniu oględzin lub szacowania ostatecznego sporządza się protokół, który zawiera w szczególności dane określone w art. 46a ust. 4 lub art. 46c ust. 5 z wyłączeniem informacji o wysokości odszkodowania (art. 46d ust. 8). Natomiast w myśl art. 46e Prawa łowieckiego, Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania, w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. Opinia przedstawiciela izby rolniczej, o której mowa w art. 46d ust. 9, nie jest wiążąca (ust. 1). Decyzja, o której mowa w ust. 1, wydawana jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołów, o których mowa w ust. 1, i jest ostateczna (ust. 2). Wypłata odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, następuje ze środków dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego, nie później niż w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1 (ust. 3). Właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody (ust. 4). Należy zauważyć, że ani przepisy Prawa łowieckiego, ani przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie szczegółowych warunków szacowania szkód w uprawach i płodach rolnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 776), ani też inne przepisy prawa nie uprawniają nadleśniczego do szacowania szkód łowieckich poza trybem wynikającym z art. 46d Prawa łowieckiego, niejako w zastępstwie właściwego miejscowo koła łowieckiego (ogólniej: właściwego dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego). Przeciwnie, z przepisów wymienionych aktów prawnych jasno wynika, że podmiotem nie tylko uprawnionym, ale i zobowiązanym przez prawodawcę do sprawnego przygotowania i przeprowadzenia procesu szacowania szkód łowieckich jest właściwy dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego. Wynika to zwłaszcza z przepisów art. 46 ust. 3 i 8, art. 46a ust. 3 i 4 oraz art. 46c ust. 4 i 5 Prawa łowieckiego, jak również z § 2 ust. 2 Rozporządzenia. Natomiast właściwy miejscowo nadleśniczy uzyskuje kompetencje do dokonywania oględzin lub szacowania ostatecznego szkód dopiero w ramach postępowania odwoławczego (art. 46d ust. 2 Prawa łowieckiego), zainicjowanego wniesieniem przez uprawniony podmiot - w tym właściciela albo posiadacza gruntów rolnych, na których wystąpiła szkoda - odwołania w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 albo 46c ust. 5 (art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego). Zdaniem Sądu nie można skutecznie żądać od Nadleśniczego - z pominięciem wykonania odpowiednich czynności i sporządzenia protokołu przez K. - podjęcia działań szacowania szkód łowieckich na działce nr [...] (szkody spowodowanej przez dziki), zgłoszonych po raz pierwszy przez Skarżącego w dniu 22 sierpnia 2025 r. Wniosek taki został skierowany do K., co wprost wynika z treści podania wniesionego w formie e-mail w dniu 22 sierpnia 2025 r. W związku z tym, nie można zrekonstruować po stronie Nadleśniczego obowiązku wykonania szacowania szkód w zastępstwie K. Taka kompetencja Nadleśniczego nie wynika z przepisów Rozporządzenia ani z innych obowiązujących przepisów prawa, które mogą stanowić podstawę prawną działań podejmowanych przez organy administracji publicznej (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 20 listopada 2025 r., IV SAB/Po 181/25). W tym miejscu należy wskazać, że w przywoływanej uchwale Sądu Najwyższego z 6 lipca 2021 r., III CZP 48/20 wskazano, iż skoro w celu rozpoznania odwołań od ustaleń poczynionych do protokołów oględzin i oszacowania szkody nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe zobowiązany jest do ponownego dokonania oględzin i zweryfikowania twierdzeń i zastrzeżeń zgłoszonych przez strony do protokołu, to nie ma przeszkód, aby - zawiadomiony o uchyleniu się przez zarządcę lub dzierżawcę obwodu łowieckiego od wykonania nałożonych na niego obowiązków w fazie polubownego szacowania wysokości szkody - czynności tych dokonał w celu zrealizowania własnej kompetencji do wydania decyzji. Nie ma też przeszkód, aby nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe wydał decyzję, o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego bazując na innym niż protokoły oględzin lub ostatecznego oszacowania szkody, których sporządzenia zaniechał dzierżawca lub zarządcę obwodu łowieckiego (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 9 listopada 2021 r. II SA/Ol 805/21). Zarazem jednak w powyższej uchwale SN kategorycznie stwierdził, że kontrola aktów i czynności procesowych poprzedzających wydanie decyzji, o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, należy do sądów administracyjnych i ostatecznie te sądy muszą wypracować zasady efektywnej kontroli administracyjnego etapu postępowania o ustalenie odszkodowania za szkody łowieckie. W orzecznictwie sądów administracyjnych zostało zaś wypracowane stanowisko, zgodnie z którym w świetle art. 46a ust. 4 i art. 46c ust. 5 Prawa łowieckiego, dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego obciąża obowiązek sporządzenia protokołu oględzin oraz obowiązek sporządzenia protokołu szacowania ostatecznego. Są to obowiązki nałożone na dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego mocą ustawy i wykonanie ich bezpośrednio oddziałuje na uprawnienia właściciela albo posiadacza gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda. W konsekwencji w judykaturze wskazuje się, że sporządzenie protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 Prawa łowieckiego (protokół oględzin) i sporządzenie protokołu, o jakim mowa w art. 46c ust. 5 tej ustawy (protokół szacowania ostatecznego), są czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi obowiązków i uprawnień wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku, gdy właściwy dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego zwleka z przeprowadzeniem takich czynności oraz sporządzeniem któregokolwiek z tych protokołów, to właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność tego dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego (zob. wyroki NSA: z 17 listopada 2020 r. II OSK 865/20, z 6 maja 2022 r. I OSK 1896/21, z 28 czerwca 2024 r. sygn. akt I OSK 1707/23, z 30 września 2025 r. I OSK 576/25). Mając na uwadze poczynione dotychczas uwagi należy stwierdzić, że w dniu, w którym do Nadleśniczego wpłynęło pismo Skarżącego o szacowanie szkody po dzikach w trybie uchwały SN z 6 lipca 2021 r., III CZP 48/20, organ nie mógł potraktować tego pisma jako odwołania, albowiem - jak już wyżej wskazano - odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 Prawa łowieckiego (tj. protokołu sporządzanego po zakończeniu oględzin) albo art. 46c ust. 5 tej ustawy (tj. protokołu sporządzanego po zakończeniu szacowania ostatecznego). W dniu 1 września 2025 r. żaden protokół sporządzony przez K. w ogóle nie istniał. Został sporządzony dopiero 5 września 2025 r. Zdaniem Sądu ani treść wniosku Skarżącego ani stan sprawy na dzień 1 września 2025 r. nie pozwalały przyjąć Nadleśniczemu, że wolą Skarżącego było odwołanie się od wysokości odszkodowania ustalonego przez K. Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Oznacza to, że Nadleśniczy wniosek Skarżącego z 1 września 2025 r. powinien był przekazać do K. [...] w G. jako podmiotu właściwego do jego rozpoznania. O przekazaniu pisma należało zawiadomić Skarżącego w sposób opisany w przywołanym przepisie. W związku z powyższym jako nieprawidłowe należy ocenić postępowanie Nadleśniczego, który po wpłynięciu pisma Skarżącego z 1 września 2025 r. potraktował je jako odwołanie. Jako naruszający zasady postępowania administracyjnego należy ocenić również sposób procedowania organu, który w piśmie z 10 września 2025 r. wzywającym Skarżącego do złożenia wyjaśnień, tj. wskazania, czy podtrzymuje odwołanie wobec oczywistej zmiany okoliczności sprawy zaznaczył, że niedostarczenie wyjaśnień w terminie zostanie potraktowane równoznacznie z wycofaniem odwołania, co będzie skutkować umorzeniem postępowania w drodze decyzji zgodnie z art. 105 k.p.a. Jako podstawę prawną powyższego wezwania Nadleśniczy wskazał art. 50 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. Należy zauważyć, że w tej regulacji - odmiennie niż np. w przypadku art. 64 § 2 k.p.a. - nie przewidziano rygoru niezastosowania się do wezwania. Stąd formułowanie przez organ zastrzeżenia, że niedostarczenie wyjaśnień w terminie zostanie potraktowane równoznacznie z wycofaniem odwołania, co będzie skutkować umorzeniem postępowania, należy uznać nie tylko jako nadmiernie rygorystyczne, ale przede wszystkim jako nieznajdujące podstawy prawnej, przez co w sprawie doszło również do naruszenia sformułowanej w art. 6 k.p.a. zasady praworządności. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. Ponownie rozpoznając sprawę Nadleśniczy będzie związany oceną prawną wyrażoną przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku dotyczącą wykładni art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego dokonanej na tle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r., poz. 215), zasądzając od Nadleśniczego na rzecz Skarżącego kwotę 697 zł, na którą składa się uiszczony wpis sądowy od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). [pic]