II SA/Gl 138/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk (spr.), Sędzia WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 3 grudnia 2025 r. nr IFXIV.7840.5.16.2024 w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia 9 lipca 2024 r., nr [...], zatwierdził projekt "zagospodarowania działki lub terenu" oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił P. U. (inwestor) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi garażami oraz rozbiórkę budynku garażowego, na działce o nr ewid. [...] obręb [...] przy ul. [...] w S.. Jako podstawę prawą decyzji organ I instancji podał art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (obecnie: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524 ze zm., w skrócie "PrBud") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, w skrócie "k.p.a."). W uzasadnieniu organ I instancji nakreślił przebieg postępowania. Stwierdził zgodność przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym obowiązującym dla terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym. Jednocześnie stwierdził, że spełnione zostały pozostałe wymogi określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 PrBud, więc w świetle art. 35 ust. 4 PrBud nie może odmówić inwestorowi udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła obecnie skarżąca A. M., właścicielka działki o nr ewid. [...], na której posadowiony jest budynek graniczący z planowanym do rozbiórki budynkiem garażowym. Wyrażając niezadowolenie z decyzji skarżąca zarzuciła: - nieuwzględnienie przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm. - zwanego dalej Rozporządzeniem WT). Według skarżącej odległość projektowanego budynku od najbliżej położonego budynku na działce sąsiedniej o nr ewid. [...] ("zadaszony budynek śmietnika") wynosi 4 m. Projekt nie uwzględnia § 218 ust, 1 i 2 Rozporządzenia WT oraz § 271 ust. 1 Rozporządzenia WT. Odwołująca podaje, że "Na mapie do celów projektowych z dnia 30.03.2023 budynek śmietnika jest wyrysowany, a projekt jest datowany na maj 2023 roku. Obiekt ten faktycznie wtedy istniał (został rozebrany w 2024 roku). W związku z tym zachodzą dwie możliwości: albo mapa do celów projektowych była sporządzona błędnie, albo na rysunku projektu Zagospodarowania Terenu błędnie zaprojektowano budynek. 1/1/ obydwu przypadkach należy odmówić wydania pozwolenia na budowę", - zaprojektowanie budynku niezgodnie z przepisami § 23 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia WT, gdyż odległość projektowanego budynku mieszkalnego ścianą z otworami okiennymi pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi wynosi 4 m, a nie 10 m, od miejsca gromadzenia odpadów stałych znajdującego się na działce o nr ewid. [...], - zaprojektowanie dojazdu do budynku o szerokości 4,6 m niezgodnie z przepisem § 14 ust. 3 Rozporządzenia WT. Podana szerokość zawiera również grubość ogrodzenia (słupki zajmują 0,10 m). Także niezbędne obustronne pasy bezpieczeństwa w postaci odległości od ścian i innych przegród pionowych według § 104 ust. 3 WT powinny wynosić min. 0,3 m, a według § 79 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (t. j. Dz. U z 2022 r. poz. 518) powinna wynosić 0,5 m, - brak możliwości wjazdu samochodów odbierających odpady, pojazdów budowy, służb technicznych, pojazdów awaryjnych i pojazdów dostawczych. Brak wyrysowania łuków kołowych dla pojazdów komunalnych - śmieciarek z ul. [...], która w miejscu wjazdu na działkę ma ok. 3-3,5 m szerokości, chodnik około 2 m, a dla pojazdów komunalnych "minimalny wewnętrzny promień skrętu powinien wynosić 5.75, projektowany promień skrętu 8.0 m wg załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych". Skarżąca wskazała: "Stwierdzenie Inwestora zawarte w odpowiedzi na moje pismo w dn. 05.07.2024 o ‘przemieszczaniu pojemników na śmieci do ulicy na własnych kołach, gdzie dojeżdża samochód’ w kontekście braku miejsca (wąska uliczka, dojazd do żłobka, wąskie dojście - dojazd do nowego budynku) skutkuje zablokowaniem dojazdu do budynku mieszkalnego, żłobka, szkoły lub mojej sąsiedniej nieruchomości". Skarżąca podniosła także, że "Wyznaczenie miejsca na składowanie pojemników z odpadami w rejonie wjazdu z ul. [...] jest wątpliwe na wymagane przepisami odległości od okien żłobka i sąsiedniego budynku mieszkalnego", - brak "dojazdu pożarowego oraz brak przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego" - odwołująca zarzuca brak respektowania "bezpieczeństwa pożarowego". Pomimo braku konieczności dokonania uzgodnień z rzeczoznawcą ds. ochrony przeciwpożarowej w ocenie skarżącej nie zwalnia to projektanta z obowiązku wykonania szczegółowego opisu i zastosowania rozwiązań zabezpieczających obiekt przed skutkami potencjalnego zagrożenia pożarowego; - zaprojektowanie miejsc parkingowych niezgodnie z § 18 ust. 1 i 2 WT - zaprojektowano 18 miejsc parkingowych (6 na potrzeby żłobka i 12 na potrzeby mieszkańców) oraz 11 miejsc postojowych "z adnotacją, że dla żłobka zaprojektowano miejsca na terenie położonego na skarpie po drugiej stronie ulicy [...] parkingu przy budynkach wielorodzinnych SM "[...]", nie wskazując przy tym prawnych uregulowań zaproponowanego rozwiązania; Odwołanie nie przyniosło oczekiwanego przez skarżącą rezultatu, gdyż decyzją z dnia 3 grudnia 2025 r. Wojewoda Śląski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że według mapy do celów projektowych miejsce do gromadzenia odpadów stałych na terenie działki o nr ewid. [...], sąsiadującej z działką inwestora, znajduje się obecnie w północno-wschodniej części tej działki, ponad 45 m od projektowanego budynku. Natomiast miejsce wskazane przez skarżącą i określone przez nią jako "budynek śmietnika" nie jest już obecnie wykorzystywane jako miejsce do gromadzenia odpadów stałych - na co wskazuje także sama skarżąca, a ponadto oznaczenie tego miejsca, jako "śmietnik" ("śm") jest przekreślone, a poprawka ta została zaparafowana przez uprawnionego geodetę, który opracował mapę do celów projektowych. Ponadto miejsce to nie stanowi "budynku" w rozumieniu Prawa budowlanego. Wojewoda nie podzielił również zarzutów skarżącej dotyczących aktualności mapy. Za aktualną mapę uznać należy także taką mapę, która choć nie zawiera teraźniejszych zmian w zagospodarowaniu terenów sąsiednich, to zmiany te pozostają bez wpływu na zaplanowaną inwestycję. Taka zaś sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Zlikwidowanie bowiem wcześniej istniejącego na działce sąsiedniej o nr ewid. [...] śmietnika i przeniesienie go w inne miejsce, oddalone od inwestycji o około 45 m, pozostaje w ocenie Wojewody bez wpływu na kwestie aktualności mapy do celów projektowych. Zdaniem Wojewody projektowany budynek nie narusza przepisów § 23 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia WT, który nakazuje zachowanie minimalnej odległości miejsc do gromadzenia odpadów stałych od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi wynoszącej 10 m, gdyż miejsce gromadzenia odpadów stałych zlokalizowane na działce skarżącej znajduje się w odległości 45 m od projektowanego budynku. Natomiast § 271 ust. 1 i § 218 ust. 1 i 2 Rozporządzenia WT nie znajdują one zastosowania, gdyż w miejscu wskazanego przez skarżącą śmietnika nie istnieje "budynek śmietnika". Nie doszło także do naruszenia 14 ust. 3 Rozporządzenia WT, stanowiącego że "Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia, pod warunkiem że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m". Zaprojektowane dojście i dojazd do budynku wynosi bowiem 4,6 m. Nawet, gdyby przyjąć twierdzenie odwołującej, że grubość ogrodzenia wynosi 0,10 m, to dojście i dojazd do projektowanego budynku spełnia wymagania zawarte w powyższym przepisie WT. Natomiast § 104 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia WT w brzmieniu: "Odległość między dłuższą krawędzią stanowiska postojowego a ścianą powinna wynosić co najmniej 0,3 m", znajduje się w Rozdziale 10 pt. "Garaże dla samochodów osobowych" i odnosi się do rozwiązań projektowych dotyczących stanowisk postojowych zaprojektowanych wewnątrz budynku garażu. Zatem przepis ten nie odnosi się do zaprojektowanego na działce inwestycyjnej, wzdłuż istniejącego budynku żłobka, dojazdu do zaplanowanego budynku mieszkalnego. Dodatkowo wyjaśnić § 104 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia WT odnosi się do rozwiązań projektowych zawartych w projekcie architektoniczno-budowlanym, który nie podlega ocenie pod kątem jego zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Wojewoda wskazał także, że wjazd wszystkich rodzajów pojazdów na działkę inwestycyjną odbywać się będzie poprzez istniejące połączenie z drogą publiczną - ul. [...]. Przebudowa ww. istniejącego zjazdu z drogi publicznej nie została objęta zakresem przedmiotowego opracowania. Podobnie hipotetyczne utrudnienia związane z odbiorem odpadów nie podlegają sprawdzeniu w niniejszym postępowaniu. Odnosząc się do kwestii bezpieczeństwa pożarowego Wojewoda wskazał, że projektowany budynek zalicza się do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV i jest niski, więc nie podlega przepisom rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (t. j. Dz, U. z 2009 r, nr 124 poz. 1030). Jednocześnie z dokumentacji projektowej wynika, że zachowane zostały minimalne odległości wynikające z § 271 ust. 1 Rozporządzenia WT tj. odległość 8 m między niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego zewnętrznymi ścianami budynków zaliczonych do kategorii ZL. Zdaniem Wojewody nie doszło także do naruszenia § 18 ust. 1 i 2 Rozporządzenia WT i organ nie widzi zasadności zastosowania się do wymogu uzyskania odstępstwa od tego przepisu. Wojewoda odniósł także do wynikającego z § 13 ust. 5 pkt 1 planu miejscowego wymogu dotyczącego minimalnej ilości miejsc parkingowych wskazując, że projektowany budynek posiada 7 mieszkań. Koniecznym jest zatem zapewnienie 9 miejsc postojowych i 1 miejsce przeznaczonego do parkowania pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową. Analizowany projekt przewiduje zaś 11 stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, w tym 1 miejsce dla osób niepełnosprawnych. Według Wojewody przedmiotem analizy w niniejszym postępowaniu nie jest budynek żłobka i dotyczący tego budynku wymóg minimalnej ilości stanowisk postojowych. Ponadto według projektu architektoniczno-budowlanego (str. 4) miejsca postojowe do obsługi budynku żłobka są zapewnione na dużym parkingu mieszczącym się po drugiej stornie ulicy. Organ odwoławczy jednocześnie zaakcentował, że na podstawie art. 35 ust. 1 PrBud stwierdził zgodność projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlany z planem miejscowym, a także - w odniesieniu do projektu zagospodarowania terenu - z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi (tj. przepisami Rozporządzenia WT). Stwierdził także, że dokumentacja projektowa jest kompletna i została wykonana i sprawdzona przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania (sprawdzenia) projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Do dokumentacji dołączono wymagane prawem uzgodnienia oraz oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 34 ust. 3d pkt 3 PrBud). Tym samym spełnione zostały również wymogi, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3-4a PrBud. Ponadto inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 PrBud). Wojewoda dokonał także analizy akt dotyczących rozbiórki budynku garażowego. Wskazał, że w toku postępowania odwoławczego inwestor zadośćuczynił wezwaniu uzupełnienia i obecnie wniosek na rozbiórkę jest kompletny i odpowiada prawu. Odniósł się także do zgłoszonych w toku postępowania odwoławczego zastrzeżeń skarżącej dotyczących wpływu wód opadowych po rozebraniu budynku garażu na działce nr [...] wskazując, że projekcie rozbiórki znajduje się wymagane przepisami prawa budowlanego oświadczenie uprawnionego projektanta o wykonaniu projektu rozbiórki zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, co stanowi rękojmię prawidłowego przeprowadzenia robót rozbiórkowych. W skardze z dnia 5 stycznia 2026 r. skarżąca zarzuciła: 1. zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu, pomimo braku liczby stanowisk postojowych zgodnych z wymogami planu miejscowego; 2. zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu pomimo braku możliwości wjazdu na działkę pojazdów zgodnie z obowiązującymi przepisami; 3. zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu z nienormatywnie wąską drogą dojazdową, zwaną w projekcie dojściem; 4. zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu opracowanego na nieaktualnej mapie do celów projektowych; 5. wydanie decyzji pozwalającej na rozbiórkę budynku garażu na podstawie niekompletnej dokumentacji rozbiórki. W związku z podniesionymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz "o wydanie wyroku odmawiającego wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu lub działki." W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła zarzuty. Według skarżącej skoro na rysunku projektu zagospodarowani terenu obszar opracowania został oznaczona literami ABCDEA pokrywa się z całą działką budowlaną nr [...], to powinny być zbilansowane wszystkie miejsca postojowe dla całego zagospodarowanie działki istniejącego i projektowanego, w tym żłobka. Natomiast twierdzenie, że żłobek korzysta z parkingów położonych na terenach Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" znajdujących się w pobliżu nie ma uzasadnienia w dokumentach i przepisach. Ponadto brak jest bilansu stanowisk postojowych na potrzeby spółdzielni zgodnie z planem miejscowym, a w projekcie nie zamieszczono odstępstwa zgodnego z art. 9 ust. 1 i 2 PrBud dotyczącego możliwości realizacji stanowisk postojowych poza działką objętą inwestycją. Według skarżącej na rysunku projektu zagospodarowania terenu nie udokumentowano możliwości wjazdu m.in. dla samochodów odbierających odpady, pojazdów budowy, służb technicznych, dojazdów awaryjnych i pojazdów dostawczych na czas remontów na nieruchomość. Wykonywanie skrętu przez te pojazdy wymaga zaś przebudowy fragmentu ul. [...]. Co prawda przebudowa ta powinna być objęta odrębnym opracowaniem, jednak pełne zamiary inwestycyjne powinny być zaznaczone zarówno na rysunku planu, jak i opisane w opisie do projektu oraz w załączonej umowie z Gminą na przebudowę ulicy. Gmina, wydając pozwolenie na budowę, powinna postawić warunek o uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie po zrealizowaniu umowy "drogowej" Skarżąca podniosła także, że według dokumentacji pomiędzy płotem jej posesji, a ścianą budynku żłobka jest 4.6 m wliczając w to grubość ogrodzenia. Nie ma więc możliwości realizacji dojazdu do budynku zgodnego z obowiązującymi przepisami. Rozwijając zarzut dotyczący braku aktualności mapy do celów projektowych podniosła, że zmiany lokalizacji śmietnika na terenie szkoły nastąpiły później i nie zostały naniesione na mapie do celów projektowych, która tym samym straciła aktualność, gdyż odległość od okien do śmietnika jest istotnym elementu projektu zagospodarowania terenu. O parafowaniu zmian na mapie przez uprawnionego geodetę nie była zaś informowana przez organ i jej nie widziała. Odnosząc się do projektu rozbiórki zarzuciła brak w jej projekcie zabezpieczenia jej przed wpływem wód opadowych. Budynek przeznaczony do rozbiórki jest wyższy, a różnica wysokości jest pokryta izolacją przeciwwodną łączącą w sposób ciągły izolacje dachów garaży. Ulegnie ona zniszczeniu i zostanie odsłonięty bez zabezpieczeń fragment budynku jej garażu, a projekt rozbiórki nie przewiduje jej naprawy i uzupełnienia. Skarżąca zaakcentowała także fakt aż czterokrotnego zwracania dokumentacji inwestorowi do poprawek co było efektem jej interwencji. Wyraziła przypuszczenie, że bez tych interwencji organ zatwierdziłby wadliwy projekt. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Ponadto jak stanowi art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody Śląskiego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielono inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi garażami oraz rozbiórkę budynku garażowego. Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji są przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (obecnie: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524 ze zm., w skrócie "PrBud") w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy. Zgodnie z art. 4 PrBud każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przepis ten statuuje jedną z podstawowych zasad procesu inwestycyjno-budowlanego - zasadę wolności budowlanej, która pozostaje jednocześnie publicznym prawem podmiotowym przysługującym każdemu, kto wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przy zachowaniu zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa (tak: A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2016, s. 112). W dalszej kolejności należy wskazać na zakres działania organu administracji architektoniczno-budowlanej przy zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Zakres ten określa art. 35 PrBud, który zgodnie z brzmieniem obowiązującym zarówno w dacie złożenia wniosku, jak i w dacie wydania decyzji organu I instancji, w ustępie 1 stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3 PrBud). Natomiast w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 PrBud). Stosownie zaś do art. 35 ust. 5 PrBud organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę: 1) w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3; 2) w przypadku wykonywania robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę; 3) jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o nakazie rozbiórki. Z powołanych przepisów wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ dokonuje kontroli dokumentacji projektowej przedłożonej wraz z wnioskiem i w zależności od wyników badania wydaje pozwolenie na budowę albo, w przypadku stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. W przypadku zaś nieusunięcia wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, organ jest zobowiązany wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Właściwy organ w pierwszej kolejności bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jeśli na terenie objętym inwestycją taki plan nie obowiązuje, to z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Weryfikacja zgodności dokumentacji projektowej z tego punktu widzenia odnosi się do aktów prawa miejscowego i decyzji indywidualnych z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego służących zachowaniu ładu przestrzennego. Zaakcentowania wymaga to, że przytoczony powyżej przepis w art. 35 ust. 1 PrBud wyznacza granice kontroli i badania przez organy architektoniczno-budowlane przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego. Przedkładany przez inwestora projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zaś zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska i z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-budowlanego, został znacznie ograniczony. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ocenia go wyłącznie pod kątem zgodności z planem lub decyzją o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1). W konsekwencji organ procedujący w przedmiocie wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę ma jedynie kompetencje do oceny tego co inwestor przedstawi i nie ma kompetencji do podważania ocen wyrażonych w projekcie przez jego autorów, którzy odpowiadają za treść sporządzonego projektu i proces budowlany, który na postawie takiego projektu zostanie zrealizowany (wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2026 r. sygn. II OSK 2138/23). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego i organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 PrBud, a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 tej ustawy (zob. np. wyroki NSA: z 17 marca 2022 r. sygn. akt II OSK 840/21 i z 21 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 2638/19 oraz wyroki WSA w Warszawie: z 13 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2252/15 i z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1955/10). W realiach rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że organy obu instancji oceniły zgodność przedmiotowej inwestycji z postanowieniami obowiązującego na terenie objętym zamiarem inwestycyjnym planu miejscowego. Pozytywne dla inwestora wyniki tej oceny nie budzą zastrzeżeń Sądu. Za niezasadne należało przy tym uznać zarzuty skargi dotyczące ilości miejsc parkingowych. Organy obu instancji prawidłowo odczytały treść norm wynikających z planu miejscowego dotyczących minimalnej, wymaganej przez ten plan ilości miejsc parkingowych i zasadnie uznały, że inwestycja spełnia te wymagania i jest w tym zakresie zgodna z ustaleniami planu miejscowego. Jednocześnie Sąd nie zaaprobował stanowiska strony skarżącej, wedle którego przy obliczaniu ilości wymaganych przez plan miejscowy miejsc parkingowych należało wziąć pod uwagę liczbę miejsc wymaganych dla istniejącego już budynku żłobka posadowionego na działce objętej zamierzeniem inwestycyjnym. Jakkolwiek budynek żłobka znajduje się na terenie objętym opracowaniem, to jednak budynek ten został już wcześniej zrealizowany, a tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie ani nie zatwierdza projektu dotyczącego jego realizacji ani nie udziela pozwolenia na jego budowę. Nie było przy tym podstaw do tego, aby w ramach oceny wniosku inwestora badać legalność istniejącej już zabudowy działki, w tym oceniać ją pod względem respektowania przez nią wymogów dotyczących ilości miejsc parkingowych. Stanowiłoby to niedopuszczalne rozszerzenie granic postępowania, dla których wyznaczenia kluczowe znaczenie ma treść wniosku inwestora. Nie sposób także nie dostrzec i tego, że organy obu instancji wskazały w jaki sposób zaspokajane są potrzeby parkingowe generowane przez już wybudowany budynek żłobka, a strona skarżąca pomimo kwestionowania stanowiska organów, w ocenie Sądu, nie zdołała stanowiska organów w tym zakresie podważyć. Podobnie Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby uznać zasadność zarzutów dotyczących poszczególnych rozwiązań projektowych. Organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie to, czy zostało złożone oświadczenie projektanta i sprawdzającego projekt o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, stosownie do art. 20 ust. 4 PrBud. Dlatego, jak już zasygnalizowano w przedstawionych dotychczas rozważaniach Sądu, uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej są ograniczone do ściśle określonych w art. 35 ust. 1 PrBud przypadków. Tym przypadkiem nie jest zaś badanie zgodności projektu budowlanego pod kątem przyjętych rozwiązań projektowych. Organ architektoniczno-budowlany nie prowadzi więc własnego, pełnego postępowania dowodowego, a jedynie sprawdza przedłożony projekt budowlany w zakresie wskazanym w przepisach PrBud. Innymi słowy, pełną odpowiedzialność za zgodność projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Spoczywa na nich także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Zaakcentować należy, że za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia naruszenia, odpowiedzialność dyscyplinarna (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, obecnie: t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1783) albo zawodowa (art. 45 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 PrBud). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych art. 5 PrBud stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 PrBud). Jednak wszystkie te zagadnienia nie podlegają badaniu przez sąd administracyjny w ramach kontroli decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Merytoryczna kontrola projektu budowlanego przez organ nie jest uzasadniona. Kontrola ta ma charakter wyłącznie formalny (np. wyrok NSA z 23 stycznia 2020 r., II OSK 2089/18). Nie mogły odnieść skutku zarzuty dotyczące braku możliwości wjazdu na działkę wskazanych przez skarżącą pojazdów tj. samochodów odbierających odpady, pojazdów budowy, służb technicznych, dojazdów awaryjnych i pojazdów dostawczych na czas remontów na nieruchomość. Skarżąca podnosi, że wykonanie skrętu przez te pojazdy z ulicy [...] wymaga przebudowy fragmentu tej ulicy. Jednak w ocenie Sądu zagadnienie to wykracza poza zakres zatwierdzonego projektu. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogły zaś uzależnić wydania pozytywnej dla inwestora decyzji od postulowanego przez skarżącą zaznaczenia przebudowy fragmentu ul. [...] na rysunku planu czy w opisie do projektu, ani od przedstawienia przez inwestora umowy z Gminą na przebudowę ulicy. Tym bardziej nie mogły wprowadzić do decyzji warunku dotyczącego uzyskania pozwolenia na użytkowanie dopiero "po zrealizowaniu umowy drogowej" z Gminą. Zgodzić się jednocześnie należy z organem odwoławczym, że rozpatrując wniosek inwestora obowiązkiem organów było sprawdzenie projekt budowlany pod kątem uwzględnienia miejsca do gromadzenia odpadów stałych, natomiast hipotetyczne utrudnienia związane z ich odbiorem (np. przetransportowanie pojemników do ulicy w celu odbioru przez służby komunalne) nie podlega sprawdzeniu. Za niezasadny należało również uznać zarzut wskazany w pkt 3 skargi. Według skarżącej przepisem odrębnym, stanowiącym dla organu punkt odniesienia przy ocenie przedstawionego przez inwestora projektu, powinien być § 10 i § 23 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1518). Jednak, w ocenie Sądu, przepisy tego rozporządzenia nie mogły znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z § 1 tego rozporządzenia jego przedmiotem są przepisy techniczno-budowlane określające: 1) warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie; 2) warunki techniczne użytkowania dróg publicznych. Zgodnie zaś z § 2 pkt 1 wyznaczającym zakres przedmiotowy stosowania przepisów tego rozporządzenia jego przepisy stosuje się do projektowania, budowy, przebudowy lub użytkowania dróg publicznych oraz projektowania, budowy lub przebudowy urządzeń obcych sytuowanych w pasach drogowych tych dróg. Zgodnie zaś z § 2 pkt 2 przepisy określone w dziale II oraz dziale III w rozdziałach 9 i 10 stosuje się także do projektowania, budowy lub przebudowy drogowych obiektów inżynierskich w ramach dróg wewnętrznych. Tymczasem kontrolowana obecnie decyzja nie dotyczy pozwolenia na budowę drogi publicznej. Jej zakresem nie jest również objęta budowa obiektów inżynierskich w ramach dróg wewnętrznych. Przepisy tego rozporządzania wbrew stanowisku skarżącej nie mogą być zatem zakwalifikowane jako przepisy odrębne, do których odsyła § 15 pkt 1 Rozporządzenia WT. Za nieuzasadniony należało uznać zarzut skargi dotyczący aktualności mapy do celów projektowych. W tym zakresie organ odwoławczy przedstawił przekonujące wyjaśnienia, które w ocenie Sądu zasługują na aprobatę. Dla oceny tego zarzutu nie mogła mieć także znaczenia podniesiona przez skarżącą okoliczność, że organ nie poinformował jej o parafowaniu zmian na mapie przez uprawnionego geodetę. Przedmiotem kontrolowanej decyzji jest również rozbiórka budynku garażowego na działce o nr ewid. [...] W związku z tym należy zauważyć, że w myśl art. 30b ust. 1 i 2 PrBud – rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia, a które wydaje na wniosek organ administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z art. 30b ust. 3 PrBud do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołącza się: 1) zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię; 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego; 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; 5) pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów - nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 6) projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb. Z przytoczonych przepisów wynika, że w przypadku pozwolenia na rozbiórkę rola organu administracji architektoniczno-budowlanej również ogranicza się przede wszystkim do sprawdzenia poprawności formalnej wniosku. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do dokonywania merytorycznej oceny zasadności czy trafności rozwiązań przyjętych w projekcie. Rękojmię prawidłowego przeprowadzenia robót rozbiórkowych stanowi natomiast w takim przypadku legitymowanie się przez osobę prowadzącą te prace odpowiednimi kwalifikacjami w zakresie budownictwa oraz ewentualna odpowiedzialność odszkodowawcza za szkodę doznaną przez właścicieli nieruchomości sąsiednich. Podkreślenia wymaga, że również decyzja o pozwoleniu rozbiórkę obiektu budowlanego, jest decyzją związaną. Skarżąca kwestionuje również tę część kontrolowanej obecnie decyzji, która dotyczy udzielania pozwolenia na rozbiórkę budynku garażowego, na działce o nr ewid. [...] obręb [...] przy ul. [...] w S.. Budynek mający podlegać rozbiórce zlokalizowany jest w zbliżeniu do granicy z działką nr [...] i przylega do znajdującego się na tej działce i należącego do skarżącej budynku garażu. Skarżąca zaś podnosi brak w projekcie zabezpieczenia budynku garażowego przed wpływem wód opadowych. Wskazuje przy tym, że budynek przeznaczony do rozbiórki jest wyższy, a różnica wysokości jest pokryta izolacją przeciwwodną łączącą w sposób ciągły izolacje dachów garaży. W konsekwencji ulegnie ona zniszczeniu i zostanie odsłonięty bez zabezpieczeń fragment budynku jej garażu, a projekt rozbiórki nie przewiduje naprawy i uzupełnienia izolacji. Jednak w ocenie Sądu podnoszone okoliczności nie świadczą o wadliwości rozstrzygnięcia dotyczącego rozbiórki przedmiotowego garażu, a formułowane na ich tle zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z akt sprawy w toku postępowania odwoławczego inwestor zadośćuczynił wezwaniu uzupełnienia i obecnie wniosek na rozbiórkę jest kompletny i odpowiada prawu. Wojewoda odniósł się zaś do zgłoszonych w toku postępowania odwoławczego zastrzeżeń skarżącej dotyczących wpływu wód opadowych po rozebraniu budynku garażu na działce nr [...] wskazując, że projekcie rozbiórki znajduje się wymagane przepisami prawa budowlanego oświadczenie uprawnionego projektanta o wykonaniu projektu rozbiórki zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, co stanowi rękojmię prawidłowego przeprowadzenia robót rozbiórkowych. Zdaniem Sądu nie można się przy tym zgodzić z zawartą, w rozwinięciu zarzutu nr 5, sugestią skarżącej, że rozebranie budynku bez działań prowadzących do pogorszenia warunków budynku sąsiedniego jest w istocie jedynie opcją, z której wykonawca rozbiórki może ale nie musi skorzystać. Reasumując stwierdzić należy, że w kontrolowanej sprawie postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób właściwy i organ uwzględnił niezbędną, dostępną dokumentację. Oparł się na zgromadzonych dowodach i ocenił je w sposób uprawniony, nienaruszający zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Motywy wynikają jasno z uzasadnienia rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 k.p.a.). Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 75 § 1, 77 § 1, 80, 107 § 1 i 3, 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., przepisów PrBud ani też innych przepisów, w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi, a wszystkie podnoszone przez skarżącą zarzuty okazały się bezzasadne. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.