II SA/Gl 396/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2020 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.-dalej "K.p.a.") oraz art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 341 z późn. zm.-dalej "u.k.p.") zatrzymał S.B. dokument prawa jazdy kat. A, B do czasu ustania przyczyny zatrzymania prawa jazdy i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że organ I instancji wydał dnia [...]. decyzję o skierowaniu strony skarżącej na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Jednocześnie wyznaczył stronie skarżącej termin wykonania badań psychologicznych tj. termin miesiąca od dnia doręczenia decyzji i dostarczenia badań psychologicznych tj. termin 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w całości. Organ I instancji wyjaśnił, że skoro do dnia [...] r. strona skarżąca nie przedstawiła orzeczenia psychologicznego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, to zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt. 3 lit. b) u.k.p. zobowiązany był do wydania decyzji o zatrzymaniu stronie skarżącej prawa jazdy. W odwołaniu strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżyła decyzję organu I instancji w całości zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a to art. 104 K.p.a. w związku z art. 6 i 7 K.p.a. poprzez wydanie decyzji w zakresie w jakim ten sam organ w dniu [...] r. w sprawie nr [...] wydał decyzję w tym samym przedmiocie; art. 104 K.p.a. w związku z art. 152 K.p.a. w związku z art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez wydanie decyzji przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie skierowania badania psychologiczne zawartym w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego; art. 104 K.p.a. w związku z art. 145 K.p.a. poprzez wydanie decyzji o zatrzymaniu prawo jazdy z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów karnych w sytuacji gdy w sprawie sygn. akt [...] na stronę niesłusznie nałożono dodatkowe punkty karne, a postępowanie w tej sprawie toczy się obecnie w Sądzie Okręgowym w B. na skutek złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania; art. 108 K.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji gdy nie zostały spełnione przestanki wskazane w tym przepisie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a w pierwszej kolejności o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania niniejszego odwołania. W uzasadnieniu podkreśliła, że na decyzję SKO z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie skierowania strony skarżącej na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu została wniesiona skarga do WSA wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarga nie została jeszcze rozpoznana. Zdaniem strony skarżącej nie sposób się zgodzić z decyzją organu I instancji z dnia [...] r., a postępowanie dotknięte uchybieniami, na skutek których w sposób istotny ograniczone zostało prawo strony skarżącej do odwołania w postępowaniu administracyjnym oraz rozpatrzenia sprawy zgodnie z zasadą praworządności na podstawie przepisów prawa, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ I instancji, w ocenie strony skarżącej, wydał decyzję przedmiocie w jakim uprzednio już orzekł albowiem w dniu [...] r. w sprawie znak [...] organ orzekł zatrzymać stronie skarżącej prawo jazdy. Wprawdzie jako podstawę wydania decyzji organ I instancji wskazał wówczas inną podstawę prawną oraz uargumentował swą decyzję odmiennie, jednakże orzekając wskazał tą samą stronę stosując wobec niej tą samą dolegliwość, w konsekwencji tych samych podanych przez organ naruszeń, a działanie organu stoi w sprzeczności z zasadą, wedle której nie można orzekać dwa razy w tej samej sprawie. Stwierdziła dalej, iż na stronę niesłusznie nałożono dodatkowe punkty karne, a w tej w sprawie, na skutek złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania toczy się w Sądzie Okręgowym w B. postepowanie o sygn. akt [...] W przypadku uznania przez Sąd, iż punkty karne zostały na stronę nałożone w nadmiernej ilości, niniejsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe. Zdaniem strony skarżącej w sprawie nie zaistniała, żadna z okoliczności wskazanych w art. 108 K.p.a., która uzasadniałaby nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji, a w sytuacji gdyby w sprawie sygn. akt [...] ustalono, iż przyznano niewłaściwą ilość punktów karnych, czy nawet przyznano je bezzasadnie, wszelkie podstawy tak do zatrzymania prawo jazdy jak i pozostałych nałożonych na stronę obowiązków, stracą podstawę, bowiem jedynym powodem zatrzymania stronie prawo jazdy jest właśnie przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (Kolegium) utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdziło, że strona skarżąca przez kilka miesięcy nie wykonała badań z zakresu psychologii transportu nakazanych decyzją Starosty [...] toteż organ I instancji wydał zaskarżaną obecnie decyzję o zatrzymaniu z tego powodu posiadanego prawa jazdy. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdziło, że argumentacja strony skarżącej nie ma związku z zaleconą wcześniej kontrolą predyspozycji psychologicznych do kierowania pojazdami, a podstawą argumentacji jest domniemane wadliwe ustalenie punktów za wykroczenia w ruchu drogowym. Kolegium podkreśliło, iż jest związane obecną treścią ewidencji punktów karnych prowadzoną przez KWP i żadne z następczych postępowań nie jest bezprzedmiotowe. Przyszłe i niepewne zdarzenie tzn. wyrokowanie przez sąd karny nie może wpłynąć na postępowania administracyjne w sprawach związanych z prawem jazdy i uprawnieniami do kierowania strony skarżącej. Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja nie zapadła w tej samej sprawie co wskazywana decyzja organu I instancji z dnia [...] r., która to miała przymusić do odbycia koniecznego kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania w formie egzaminów kontrolnych. Natomiast obecna ma wymusić odbycie kontrolnego sprawdzenia predyspozycji psychologicznych do kierowania, odrębnie wcześniej nakazanych. Zauważyło, że organ administracji nie jest zobowiązany do wstrzymywania wykonania swojej czy też innego organu po samym tylko wniesieniu o to - nawet w skardze do WSA. Wskazało dalej, że trzema odrębnymi postanowieniami o sygnaturach : II SA/Gl 1521/19, II SA/Gl 1522/19 II i SA/Gl 1523/19 z dnia 23 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania trzech decyzji Kolegium w tym tej w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W obecnie rozpatrywanej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek do wstrzymania wykonania tej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy dla wymuszenia odbycia badań predyspozycji psychologicznych do kierowania pojazdami kat A i B, a strona skarżąca konkretnie nie wskazała jakie to zagrożenie. Kolegium podkreśliło, że organy zobowiązane są zgodnie art. 102 ust 1 pkt 3 lit b) u.k.p. do wydania decyzji w przypadkach wskazanych w tym przepisie. Po rozważeniu nadesłanych akt i stanu prawnego, Kolegium stwierdziło, że odwołanie jest niezasadne, a czynności strony skarżącej zmierzają do niepoddania się nakazanym wcześniej badaniom i przedłużaniem wszelkich procedur. Wskazało, że postepowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy jest wprost związane z poprzedzającym je postępowaniem w przedmiocie skierowania na dodatkowe badanie psychologiczne. Wyjaśniło, że w postępowaniu obecnym Kolegium związane jest wydaną wcześniej decyzją - kierującą na badania psychologiczne. Strona skarżąca nie poddała się badaniom psychologicznym nie tylko we wskazanym terminie, ale nawet do chwili obecnej. Dalej Kolegium wyjaśniło, że na etapie postępowania odwoławczego nadawanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest nieco bezprzedmiotowe, bowiem decyzje Kolegium jako wydawane w II instancji i tak podlegają wykonaniu zaraz wydaniu. Natomiast organ I instancji powinien wyodrębnić i uzasadnić samą potrzebę nadania takiego rygoru decyzji o kolejnym zatrzymaniu prawa jazdy. Zauważyło, że już samo podejrzenie nieposiadania właściwych predyspozycji psychologicznych do kierowania może być kwalifikowane jako stwarzanie zagrożeń dla życia i zdrowia ludzkiego poprzez uczestnictwo w ruchu drogowym kierowcy uchylającego się od nakazanych badań. Kolegium wskazało, że w aktach znajduje się pismo strony skarżącej będące odpowiedzią na wezwanie do "fizycznego" oddania prawa jazdy datowane na [...] r. mogące świadczyć o uchylaniu się i wcześniej od fizycznego oddania prawa jazdy do depozytu WK Starostwa [...]. Wobec powyższego Kolegium poinformowało stronę skarżącą, iż właściwą formą oddania "zgubionego" prawa jazdy jest złożone do protokołu oświadczenie składane pod rygorem odpowiedzialności karnej. Stwierdziło, iż w pewnym stopniu niezależnie "zatrzymanie" prawa jazdy w sensie prawnym tzn. poprzez wydanie decyzji jest wiążące i wpisywane do właściwych rejestrów np. prowadzonych przez Policję. Odnosząc się do kwestii nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zauważyło, że w istocie jego nadanie ma znaczenie wyłącznie formalne, a wobec utrzymania decyzji organu I instancji przez Kolegium w mocy nie wpływa już na wynik sprawy. O zatrzymaniu prawa jazdy do czasu poddania się nakazanym badaniom psychologicznym Kolegium orzekło Kolegium identycznie jak organ I instancji, odrzucając całość argumentacji odwołania. Zauważyło, że samo odbycie badań psychologicznych żadnymi trudno odwracalnymi skutkami stronie skarżącej nie grozi, natomiast to sam stan psychiczny może uniemożliwić bezpieczne dla siebie i innych kierowanie. Obecnie, bez odbycia nakazanych badań, jest osobą o nieustalonych właściwie predyspozycjach psychologicznych do kierowania i potencjalnie zagraża bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Jest to równoznaczne z zagrożeniem tak zdrowia jak życia ludzkiego, zachodzą więc formalnie nawet i przesłanki z art. 108 K.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżyła w całości decyzję Kolegium, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a to art. 104 K.p.a. w związku z art. 152 K.p.a. w związku z art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż nie występują w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniające przyjęcie, iż natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków; art. 104 K.p.a. w związku z art. 145 K.p.a. poprzez wydanie decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji o zatrzymaniu prawo jazdy z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów w sytuacji gdy ilość zgromadzonych przez stronę punktów karnych jest przedmiotem postępowania w sprawie sygn. akt [...] przed Sądem Okręgowym w B.; art. 108 K.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji gdy nie zostały spełnione przesłanki wskazane w tym przepisie, a organ sam stwierdził, iż nadawanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest bezprzedmiotowe. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W pierwszej kolejności wniosła jednak o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją. Stwierdziła, że nie ma racji organ wskazując, iż brak jest jakichkolwiek przesłanek do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji stwierdzając w dalszej części odwołania, iż strona ich nie wskazuje. W opinii strony skarżącej sytuacji gdyby w sprawie o sygn. akt [...] ustalono, iż przyznano niewłaściwą ilość punktów karnych, czy nawet przyznano je bezzasadnie, wszelkie podstawy tak do zatrzymania prawo jazdy jak i pozostałych nałożonych na stronę obowiązków, stracą podstawę, bowiem jedynym powodem zatrzymania stronie prawo jazdy jest właśnie przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów karnych. Strona skarżąca wskazała, że Kolegium nie odniosło się do twierdzeń zawartych w odwołaniu. Uznała za błędną tezę Kolegium, iż brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji skoro strona skarżąca je podała i powodują one realne niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków. Uznała za bezzasadne twierdzenia Kolegium, iż "wszystkie czynności", tj. wykorzystywanie przysługujących stronie środków odwoławczych służy przedłużaniu procedur. Strona korzysta z przysługującego jej prawa do odwołania i nie może z tego tytułu ponosić jakichkolwiek negatywnych skutków. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 108 K.p.a., strona skarżąca zauważyła, że Kolegium nie wskazuje okoliczności dlaczego zastosowanie rygoru jest niezbędne. Podkreśliła, że ustawodawca nie łączy otrzymania określonej ilości punktów karnych z nadawaniem decyzji o zatrzymaniu dokumentu prawo jazdy rygoru natychmiastowej wykonalności. Stwierdziła, ze niezrozumiałe pozostaje twierdzenie organu o zajściu "formalnych przesłanek z art. 108 K.p.a." bez dalszego wyjaśnienia na czym miałoby to polegać. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko i argumentacje prawną. W uzasadnieniu podkreśliło, iż nie jest upoważnione do kontroli ewidencji prowadzonej przez KWP. Wskazało, iż w postępowaniach sądowoadministracyjnych są już w toku trzy postępowania powiązane z obecnym, w tym pod sygnaturą II SA/Gl 1522/19 toczy się postepowanie w przedmiocie skierowania na sprawdzenie predyspozycji psychologicznych do kierowania pojazdami. Odmowa wstrzymania decyzji o skierowaniu na sprawdzenie predyspozycji psychologicznych do kierowania pojazdami była też rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem I OZ 98/20 z dnia 9 marca 2020 r. oddalił zażalenie strony skarżącej. Podkreśliło, że zatrzymanie uprawnień do kierowania jest obligatoryjne wobec długotrwałego uchylania się od badania psychologicznego. Wskazało, że na rozprawę mającą odbyć się w Kolegium strona skarżąca się nie stawiła, a wobec powyższego nie jest znany aktualny stan toczącego się w trybie nadzwyczajnym postępowania karnego o sygnaturze [...]. Twierdzenia strony skarżącej nie są poparte dokumentami. Nadto strona skarżąca unika fizycznego oddania prawa jazdy organowi I instancji czy też równoznacznego złożenia pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenia o zgubieniu tego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatrzymania S.B. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A i B prawa jazdy do czasu ustania przyczyny zatrzymania prawa jazdy. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach (KWP) wystąpił do organu I instancji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strony skarżącej do kierowania pojazdami, w związku z otrzymaniem łącznie 25 punktów. Organ I instancji z dnia [...] r. wydał decyzję o skierowaniu strony skarżącej na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wyznaczając zarówno termin wykonania tychże badań, jak i termin dostarczenia badań psychologicznych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku –Białej decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 z późn. zm.- dalej: "u.k.p."), zgodnie z którym, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 84 ust. 1. Zgodnie z brzmieniem art. 84 ust. 1 u.k.p., uprawniony psycholog, po przeprowadzeniu badania psychologicznego w zakresie psychologii transportu, wydaje osobie badanej orzeczenie psychologiczne o istnieniu lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem lub wykonywania odpowiednich czynności, o których mowa w art. 82 ust. 2 u.k.p. Bezsporne jest w sprawie, że decyzją Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] strona skarżąca została skierowana na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W decyzji organu I instancji zawarte było pouczenie o terminie na odbycie badania, oraz terminie przedstawienia organowi kierującemu na badanie orzeczenia lekarskiego. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] SKO utrzymało decyzję organu I instancji w całości. Organ I instancji do dnia [...] r. nie otrzymał wymaganych badań psychologicznych. Nie ulega zatem wątpliwości, że stan faktyczny sprawy wyczerpuje hipotezę normy wynikającej z przepisu art. 102 ust. 1 pkt 3 lit.b) u.k.p. Konsekwencją zaistnienia takiego stanu faktycznego jest wydanie przez organ decyzji o zatrzymaniu stronie skarżącej prawa jazdy. Przede wszystkim wskazać należy, że zawarte w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b)) u.k.p. sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu. W przypadku spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek, starosta ma obowiązek wydania decyzji o zatrzymaniu kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami. Decyzja ta nie ma zatem charakteru uznaniowego lecz jest tzw. decyzją związaną, tj. taką, którą organ był zobowiązany wydać. Takie stanowisko w sposób jednolity prezentują sądy administracyjne (por.; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2088/15: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 2224/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2017 r. I OSK 778/15- dostępne w CBOS). Także Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową skargę podziela pogląd o związanym charakterze decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy kierowcy, który nie zgłosił się na badania psychologiczne, mimo że została wydana decyzja nakazująca poddanie się takiemu badaniu. Związany charakter decyzji oznacza, że obowiązkiem organu było ustalenie, czy skarżący poddał się badaniu psychologicznemu i przedłożył stosowne zaświadczenie, zaś w sytuacji ustalenia braku zgłoszenia się na te badania i co za tym idzie nieprzedłożenia w terminie orzeczenia, organ miał obowiązek orzeczenia o zatrzymaniu prawa jazdy osobie, która pomimo skierowania nie zgłosiła się na badania psychologiczne, a tym samym stwarzać może zagrożenie zarówno dla siebie jak i innych uczestników ruchu drogowego. Zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione. Sąd podkreśla, że sprawa zatrzymania dokumentu prawa jazdy do czasu ustania przyczyny jego zatrzymania jest odrębną od sprawy dotyczącej ilości zgromadzonych przez stronę punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego toczącej się w trybie nadzwyczajnym przed Sądem Okręgowym w B.. Z tego względu kwestia prawidłowości dokonanych wpisów nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym w sprawie , ani w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach. Stąd też zarzuty dotyczące nieuwzględnienie przez Kolegium faktu być może niesłusznego nałożenia punktów karnych na stronę skarżącą, uznać należy za bezpodstawne. Przesłanką wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie była kwestia punktów otrzymanych przez stronę skarżącą, ale fakt niepoddania się przez nią badaniu psychologicznemu, który to obowiązek wynikał z ostatecznej decyzji i w konsekwencji nie przedstawienia orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 84 ust. 1 u.k.p. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie argumentacja strony skarżącej jako chybiona nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ dokonane przez organy ustalenia, co do wystąpienia okoliczności uzasadniających wydanie stronie skarżącej decyzji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy uprawnienia do czasu ustania przyczyny jego zatrzymania, znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym i zastosowanych w oparciu o powyższe przepisach prawa i ich wykładni. Odnosząc się do kwestii odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie również Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony skarżącej postanowieniem z dnia 21 lipca 2020 r. ,sygn. akt I OZ 441/20. W toku kontrolowanego postępowania administracyjnego zachowano wszystkie uprawnienia strony i zapewniono skarżącemu czynny udział w postępowaniu, a zebrany materiał dowodowy wyjaśniał wszystkie istotne w tej sprawie okoliczności. Zarzuty skargi okazały się bezzasadne, a Sąd nie stwierdził, by zaskarżona decyzja była dotknięta innymi wadami, które uzasadniałyby jej uchylenie. Organy obydwu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak ustalony stan faktyczny stał się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, co szczegółowo wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa, że strona skarżąca miała obowiązek poddania się badaniom psychologicznym i przedstawienia w wymaganym terminie stosownego orzeczenia a ponieważ tego nie uczyniła, to obowiązkiem organu było wydanie decyzji o zatrzymaniu stronie skarżącej prawa jazdy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.