II SA/Gl 760/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Asesor WSA Tomasz Dziuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi H. B., A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 17 marca 2022 r. nr SKO.GN/41.8/27/2022/1617/WS w przedmiocie negatywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości oddala skargę.

Postanowieniem z 7 lipca 2021 r., Prezydent Miasta D. (dalej: "organ I instancji") na podstawie art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm., dalej jako: "u.g.n.") i Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.12.2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (t.j. Dz. U. z 2004 r., poz. 2663) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez H. B. , A. B. , R. Z. , M. Z. , M. R. , M. R. , A. R. i P. R. w dniu 17.06.2021 r. w sprawie podziału nieruchomości położonej w D. , obecnie obręb [...], składającej się z działki nr [...] (na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia nowych obrębów ewidencyjnych w jednostce ewidencyjnej Miasto D. z dniem 2 października 2021 r. zniesiono dotychczasowy obręb ewidencyjny [...], ustalono granice obrębów ewidencyjnych i zmieniono dotychczasowy numer działki z [...] na [...]) - zaopiniował negatywnie wstępny projekt podziału przedmiot. Zażalenia na postanowienie złożyli H. i A. B. . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium") postanowieniem z dnia 19 października 2021 r. nr SKO.GN/41.8/308/2021/11423 uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazało m.in. że organ I instancji dokonał jedynie oceny tylko co do dwóch projektowanych działek, oznaczonych na wstępnym projekcie literami "B" i "C", pomijając projektowane działki oznaczone na wstępnym projekcie literami; "A", "D", "E", "F", "G". Po przeprowadzeniu ponownego postępowania wyjaśniającego postanowieniem z 6 września 2021 r., Prezydent Miasta D. (dalej jako: organ I instancji) na podstawie art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm., dalej jako: "u.g.n.") i Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.12.2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (t.j. Dz. U. z 2004 r., poz. 2663) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") po ponownym rozpatrzeniu wniosku złożonego przez H. B. , A. B. a, R. Z. , M. Z. , M. R. , M. R. , A. R. i P. R. dnia 17.06.2021 r. w sprawie podziału nieruchomości położonej w D. , obecnie obręb [...], składającej się z działki nr [...] (na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 30 lipca 2021 r. w sprawie ustalenia nowych obrębów ewidencyjnych w jednostce ewidencyjnej Miasto D. z dniem 2 października 2021 r. zniesiono dotychczasowy obręb ewidencyjny [...], ustalono granice obrębów ewidencyjnych i zmieniono dotychczasowy numer działki z [...] na [...]) - zaopiniował negatywnie wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości w zakresie zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego. W uzasadnieniu tego postanowienia podniesiono, że wstępny projekt podziału działki nr [...] obręb [...] "następuje" w celu wydzielenia działek budowlanych zabudowanych budynkami mieszkalnymi w zabudowie bliźniaczej oznaczonych we wstępnym projekcie podziału jako "A; B; C; D", działki "G" pod drogę dojazdową oraz działek oznaczonych jako "E; F" pod ogródki przydomowe. Teren, na którym położona jest ww. nieruchomość objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w rejonie "[...] " przyjętego uchwałą Nr [...] z dnia 27 września 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Śląsk, z 2006 r. Nr 121, poz. 3441; dalej jako "m.p.z.p"). Następnie organ I instancji stwierdził, że teren działki nr [...] obręb [...] oznaczony jest w miejscowym planie symbolami; [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; [...] - tereny zieleni przydomowej; [...] i [...] - tereny dróg publicznych - dojazdowe; [...] - tereny zieleni parkowej. Jak wskazał dalej organ I instancji, w ww. planie miejscowym ustalono zasady podziału dla terenów oznaczonych [...] w rozdziale 2 § 6 ust. 2 pkt 6, w tym ustalono minimalną powierzchnię działki budowlanej przy nowych podziałach geodezyjnych dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami od [...] do [...] przy lokalizacji: a) budynków wolnostojących – 800 m², b) zabudowy bliźniaczej - 500m². Następnie przytoczono przepisy u.g.n., wskazując, że zgodnie art. 93 ust. 4 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Na podstawie art. 93 ust. 1 i 2 ww. ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94 ust. 1 u.g.n. Dalej podniesiono, że w ocenie organu I instancji, projektowane do wydzielenia działki oznaczone we wstępnym projekcie podziału jako "A" i "D" jako działki zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w zabudowie bliźniaczej, działka "G" przeznaczona pod drogę dojazdową oraz działki oznaczone jako "E" i "F" przeznaczone pod ogródki przydomowe są zgodne z zapisami m.p.z.p. Natomiast działki oznaczone we wstępnym projekcie podziału symbolami "B" i "C" zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w zabudowie bliźniaczej nie spełniają wymogów określonych w rozdziale 2 § 6 ust. 2 pkt 6 lit. b) m.p.z.p. ponieważ ich powierzchnia jest mniejsza niż określona w tym przepisie. Powierzchnia projektowanych działek "B" i "C" wynosi 408 m². Mając powyższe na uwadze, uzasadnienie postanowienia organ I instancji skonkludował stwierdzeniem, że wstępny projekt podziała działki [...] obręb [...] jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w rejonie "[...]", przyjętego Uchwałą Nr [...] z dnia 27 września 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Śląsk, z 2006 r. Nr 121, poz. 3441). Wnioskodawcy H. B. i A. B. (dalej: "strony" lub "skarżący") złożyli zażalenie na powyższe postanowienie, nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. Podnieśli, że nie zgadzają się z negatywną opinią wstępnego podziału nieruchomości działki [...] , dawny numer [...], gdyż jest w ich ocenie krzywdząca, zaś postanowienie zmienia cel zamierzonej inwestycji, gdyż pozbawia wybudowanego budynku mieszkalnych nr [...], usytuowanego na działce [...] oznaczonej też jako "B" jakiegokolwiek miejsca do rekreacji a także miejsca na podstawowe urządzenia wchodzącego w zakres zagospodarowania terenu, działki budownictwa mieszkaniowego. W ocenie stron wydzielona działka [...] ma bezpośredni dostęp do drogi dojazdowej i dojście. Tej samej co wszystkie działki. Zaplanowano na nim urządzenia małej architektury, miejsce do rekreacji i płac zabaw dla dzieci. Taki przedstawiony do akceptacji podział po wybudowaniu budynków mieszkalnych nie zmienia zamierzonego celu inwestycji jak również nie narusza interesów współwłaścicieli ani nie zmienia ładu przestrzennego. Dalej strony podniosły, że Kolegium postanowieniem z dnia 19 października podkreśliło, że "nie chodzi o to by organ pozytywnie /czy też negatywnie/ zaopiniował zaprojektowany podział, lecz o to, by ocenił czy dany podział jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego", że, "Organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy", a także zobowiązał "organ I instancji do przedstawienia wyrysu z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla terenu objętego podziałem w skali tożsamej z mapą projektu podziału nieruchomości". W ocenie skarżących, w dostarczonym postanowieniu nie wykonano tych sugestii i uwag. Jak dalej zauważono - Kolegium stwierdza, że: " w aktach sprawy winna znajdować się część opisowa i graficzna planu w postaci odpowiedniego wypisu i wyrysu z planu w odpowiedniej skali i odpowiednimi adnotacjami". Zdaniem stron, gdyby takie dokumenty skompletowano i odpowiednio przeanalizowano cały materiał dowodowy, to można stwierdzić, że nieruchomość może być podzielona według przedłożonego wstępnego projektu podziału, gdyż w załączonym przez nich wypisie z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozdziale 2 § 6 ust. 2 punkt 6 lit. b) - stwierdzono powierzchnię dla zabudowy bliźniaczej - 500 m². W tymże wypisie punkt 4 stwierdza, że dla terenów wymienionych w ust. 1 dopuszcza się w punkcie 3) - "wydzielenie działek nie spełniających parametrów o których mowa w ust. 2 pkt 5 i 6 wyłącznie w celu poprawy zagospodarowania nieruchomości sąsiadujących, oraz jeżeli wynika to z wydzielenia dróg publicznych i dróg dojazdowych". Gdyby organ I instancji, w ocenie skarżących, przedstawił wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz skorelował go z zatwierdzoną do realizacji dokumentacją projektową to doszedłby do wniosku, że przedstawiony przez strony wstępny projekt podziału spełnia te kryteria, gdyż: - na terenie nieruchomości znajdują się 2 drogi publiczne o symbolach: [...] oraz [...]wraz z obowiązującymi minimalnymi strefami zabudowy, - przebiega po niej droga wewnętrzna dojazdowa [...] oznaczona symbolem G, - jest ograniczona 2 rurociągami o strefie ochronnej 10,0 m i 15,0 m, - ma zachowane zgodnie z przepisami podziały między budynkami oraz strefy od dróg i rurociągów. Postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji, uznając, że jest zgodne z prawem. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu z dnia 9 grudnia 2021 r. organ I instancji odniósł się do poszczególnych działek ujętych we wstępnym projekcie podziału wskazując, że działki oznaczone jako działki "A", "D", "E", "F" oraz "G" są zgodne z zapisami m.p.z.p. W ocenie Kolegium organ I instancji uzupełnił materiał dowodowy, wbrew twierdzeniom stron wnoszących zażalenie, o wyrys z m.p.z.p. dla terenu objętego podziałem w skali tożsamej ze skalą mapy wykorzystanej do sporządzenia wstępnego projektu podziału przedmiotowej nieruchomości, który sporządzono w skali 1:500. Odnosząc się do dalszych zarzutów zażalenia Kolegium zauważyło, że w rozpatrywanej sprawie dokonywania podziału w oparciu o art. 93 u.g.n. nie znajdzie zastosowania wskazany przez strony postępowania § 6 ust. 4 pkt 3 m.p.z.p, zgodnie z którym, dla terenów oznaczonych symbolami od [...] do [...] dopuszcza się wydzielanie działek nie spełniających parametrów o których mowa w ust. 2 pkt 5 i 6 wyłącznie w celu poprawy zagospodarowania nieruchomości sąsiadujących, oraz jeżeli wynika to z wydzielenia dróg publicznych i dróg dojazdowych. Zdaniem Kolegium nie można uznać, na podstawie przedstawionego przez strony wstępnego projektu podziału nieruchomości, że wydzielenie działek "B" i "C" ma służyć wyłącznie poprawie zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej. Kolegium przyznało rację organowi I instancji , który wskazał , że działki "B" i "C", w sytuacji prowadzenia postępowania podziałowego w oparciu o przepis art. 93 u.g.n., tj. przy wymogu zgodności proponowanego podziału z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie spełniają normatywu wskazanego w § 6 ust. 2 pkt 6 lit. b) m.p.z.p. ponieważ są za małe. Kolegium wskazało, tak jak w swoim poprzednim ww. postanowieniu z dnia 19 października nr SKO.GN/41.8/308/2021/11423, na zasadzie art. 8 § 1 i art. 9 k.p.a., że w przypadku, w którym podział na podstawie art. 93 u.g.n. nie może zostać dokonany z uwagi na niespełnienie normatywu wskazanego w m.p.z.p. przez niektóre z projektowanych działek, to właściciele przedmiotowej nieruchomości mogą rozważyć podjęcie starań o podział swojej nieruchomości na zasadzie art. 95 pkt 7 u.g.n. w odrębnym postępowaniu. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że nie można łączyć w jednym postępowaniu podziału na podstawie art. 93 u.g.n. z podziałem dokonywanym na podstawie art. 95 pkt 7 u.g.n., ponieważ jak wynika ze znajdującej się w aktach mapy z projektem podziału, dołączonej przez strony już w trakcie trwającego postępowania prowadzonego na podstawie art. 93 u.g.n., oznaczonej identyfikatorem pracy geodezyjnej: [...] oraz datą 3 stycznia 2022 r., wnioskodawcy chcieli w jednym postępowaniu dokonać podziału nieruchomości składającej się z działki oznaczonej numerem [...] (dawniej 2/3) w obu wskazanych wyżej trybach. Osobno należy jednak prowadzić postępowanie w celu wydzielenia z danej nieruchomości działki budowlanej (czy kilku działek budowlanych) niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego (art. 95 ust. 7 u.g.n.), a osobno podziału tejże nieruchomości na pozostałe działki, który to podział ma być dokonany w oparciu o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 93 u.g.n.). Kolegium zauważyło, że strony postępowania nie złożyły w jego ocenie osobnego wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wydzielenia działek budowlanych niezbędnych do korzystania z budynku mieszkalnego na podstawie art. 95 ust. 7 u.g.n., a zatem organ I instancji prowadzący postępowanie zobligowany był na podstawie wniosku z dnia 17 czerwca 2021 r. prowadzić postępowanie na podstawie art. 93 u.g.n. w oparciu o przedstawiony wstępny projekt podziału nieruchomości, badając czy przedstawiony w nim podział przedmiotowej nieruchomości jest zgodny z m.p.z.p. W związku z powyższym Kolegium uznało rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe. Pismem z dnia 15 kwietnia 2022 r. skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyli skarżący. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że trudno jest im pogodzić się z takimi postanowieniami. Wskazali, że przedstawiony wstępny podział działki nr [...] obręb [...], dokonany został w porozumieniu ze wszystkimi współwłaścicielami. Nieruchomość jest zabudowana czterema budynkami mieszkalnymi, każda parcela z budynkiem jest indywidualnie ogrodzona oraz zagospodarowana. Działki oznaczone jako " E " i " F " - ogródki przydomowe dla budynków nr [...] i nr [...] ,a oznaczone " C " i " B" też są zagospodarowane. Ułożono na tym gruncie instalację fotowoltaiczną dla budynku [...] i [...]. Przedmiotowy podział, stanowić ma zniesienie współwłasności już odebranych i użytkowanych budynków, inwestycji. Wydzielone działki oznaczone ,,E" i "F" posiadają powierzchnię poniżej 500 m2 i są nieużytkami budowlanymi. Pod ziemią po przekątnej działki przebiegają dwie rury z gazem o dużych średnicach DN 500 CN 2,5 MPa i DN 500 CN 1,6 MPa i o wysokich parametrach technicznych. Ten teren nie jest działką budowlaną, nie można tam posadowić żadnych budynków. Obwarowania przepisami branżowymi, dotyczących instalacji gazowej , wymusiły również obecne usytuowanie budynków mieszkalnych na działkach oznaczonych " B" i " C". Wobec powyższego należy traktować zaistniałą sytuację przy podziale działek budowlanych indywidualnie i jako wyjątkową w przepisach dotyczących o minimalnej powierzchni - 500 m² przy zabudowie budynkami mieszkalnymi typu bliźniaki. Lokalizacja budynków w terenie tak mocno zurbanizowanym jest niejednokrotnie, nieszablonowa a w ładzie przestrzennym całej nieruchomości nic się nie zmienia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Wskazać przede wszystkim należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Przechodząc do meritum sprawy, podnieść należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 93 u.g.n., zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego (ust.1). Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2). Stosownie do art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zatem podstawowym kryterium uzgodnienia projektu podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami obowiązującego na danym terenie planu miejscowego. Podkreślić należy, że badanie zgodności z planem miejscowym polega na sprawdzeniu, czy proponowany podział nie jest sprzeczny zarówno z częścią tekstową, jak i graficzną tego planu. Organ musi ustalić, czy projekt podziału stwarza możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu, określonego w planie miejscowym a ocena ta powinna dotyczyć całości nieruchomości, tj. każdej z działek, która miałaby powstać na skutek podziału. Zgodność podziału z planem miejscowym polega bowiem na tym, by wydzielone działki tak zostały ukształtowane, aby teren w ich granicach spełniał wymagania dotyczące zagospodarowania wynikającego z planu. Tym samym, to od planu miejscowego zależy jakie cechy powinny mieć powstające działki ewidencyjne, aby w przyszłości ich zagospodarowanie było możliwe. Podział ewidencyjny nieruchomości pełni jedynie służebną rolę względem planu miejscowego, gwarantując możliwość przewidzianego w planie docelowego zagospodarowania terenu (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2021 r. sygn. akt I OSK 110/19, LEX nr 3316745). Konfigurację wydzielanych w ramach podziału nieruchomości działek należy dostosować do możliwości ich zabudowy (lub wykorzystania w inny sposób) określonych w planie miejscowym. Nie można natomiast dostosowywać zapisów planu miejscowego do wydzielanych w wyniku podziału nieruchomości, gdyż niweczyłoby to sens istnienia planu miejscowego jako instrumentu mającego zapewnić ład przestrzenny. Podział geodezyjny musi zatem uwzględniać warunki zawarte w planie miejscowym w taki sposób, aby przyszli, nowi właściciele, którzy nabędą wydzielone działki, mogli z nich korzystać zgodnie z ich przeznaczeniem i warunkami zagospodarowania określonymi w planie miejscowym. Z akt rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, ze nieruchomość, stanowiąca przedmiot projektu podziału, jest położona na terenie, objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w rejonie "[...]" przyjętego uchwałą Nr [...] z dnia 27 września 2006 r. Nie jest kwestionowane, że teren działki nr [...] obręb [...] oznaczony jest w miejscowym planie symbolami; [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; [...] - tereny zieleni przydomowej; [...] - tereny dróg publicznych - dojazdowe; [...] - tereny zieleni parkowej. W m.p.z.p. ustalono zasady podziału dla terenów oznaczonych [...] w rozdziale 2 § 6 ust. 2 pkt 6 lit. b), w tym ustalono minimalną powierzchnię działki budowlanej przy nowych podziałach geodezyjnych dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami od [...] do [...] przy lokalizacji: a) budynków wolnostojących - 800m² b) zabudowy bliźniaczej - 500m². Jak słusznie wskazały organy, projekt podziału przedmiotowej nieruchomość nie spełnia wymagań określonych w powołanym wyżej § 6 ust. 2 pkt 6 lit. b planu miejscowego dla dwóch działek tj. "B" i "C", których powierzchnia wynosi poniżej 500 m² a więc niezgodnie z zapisami planu. Słusznie Kolegium również zwróciło uwagę, w odpowiedzi na zarzut Skarżących, że rozwiązaniem problemu dla Skarżących może być skorzystanie z przepisu art. 95 ust. 7 u.g.n, która stwarza możliwość podziału nieruchomości niezależnie od ustaleń planu miejscowego w celu wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Analiza wstępnego projektu podziału nieruchomości nr [...] przez Sąd potwierdza, że w zaistniałych okolicznościach zrealizowanej zabudowy budynkami mieszkalnymi bliźniaczymi dla korzystania z budynków na działce "B" i "C" nie ma innej możliwości podziału tej części nieruchomości jak droga postępowania opartego o powołany wyżej przepis art. 95 ust.7 u.g.n. Dla pozostałej części nieruchomości jej podział może być zrealizowany w zgodzie z obowiązującym planem miejscowym w oparciu o tryb przewidziany w art. 93 u.g.n. W tej sytuacji nie sposób uznać, że przedłożony przez skarżących projekt podziału przedmiotowej nieruchomości jest zgodny z ustaleniami obowiązującego na tym terenie planu miejscowego. Zauważyć przy tym należy, że określone w planie wymogi co do ewentualnego podziału położonych w jego obrębie nieruchomości są jasno sformułowane, nie budząc wątpliwości interpretacyjnych. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych ewidencyjny podział nieruchomości musi być zgodny zarówno z częścią graficzną, jak i z częścią tekstową planu miejscowego, zaś organ zobowiązany jest do ustalenia, jakie jest przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym i czy istnieje możliwość wykorzystania powstałych w wyniku podziału działek zgodnie z tym przeznaczeniem. Skoro zatem przedstawiony we wniosku podział nieruchomości narusza zapisy obowiązującego planu miejscowego, projekt podziału nie mógł zostać zaopiniowany pozytywnie. W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa i nie ma podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.