II SA/Gl 778/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M., D. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 29 marca 2023 r. nr SKO.PSW/41.5/1177/2023/3945 w przedmiocie dodatku węglowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę D. M.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r. nr SKO.PSW/41.5/1177/2023/3945 w przedmiocie dodatku węglowego uchyliło zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia 20 stycznia 2023 r. nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o dodatek węglowy Z. M., która była jedyną stroną postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 17 kwietnia 2023 r. Z. M. (dalej: Skarżąca) i D. M. wnieśli skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie. Pismem z dnia 24 maja 2023 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2023 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi jednocześnie wskazując, że powyższy brak może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznymi podpisami skarżących z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi (art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., karta nr 6 akt sądowych). Wezwania zostały doręczone Z. M. i D. M. w dniu 29 maja 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 30 maja 2023 r. w Wydziale Informacji Sądowej tutejszego Sądu Z. M. i D. M. osobiście podpisali skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2020 r. sygn. akt II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawem materialnym, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi. Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1229/04, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Lu 135/21). Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie dodatku węglowego jest jedynie Skarżąca, która była adresatem zarówno postanowienia organu I instancji - Prezydenta Miasta R. z dnia 20 stycznia 2023 r. nr [...] jak i zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 29 marca 2023 r. Należy ponadto zaznaczyć, że jedynie Skarżąca złożyła wniosek o wypłatę dodatku węglowego w dniu 16 grudnia 2022 r. (karta nr 6 akt administracyjnych), natomiast D. M. został ujęty w skład gospodarstwa domowego Skarżącej. Ponadto decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia 15 października 2022 r. nr [...] umorzono w całości postępowanie w sprawie wypłaty dodatku węglowego na wniosek D. M. W związku z powyższym stwierdzić należy, że jedynie Skarżąca posiadała interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., a tym samym była uprawniona do wniesienia skargi w sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł również D. M. Uwzględniając powyższe D. M. nie przysługiwał własny, indywidualny interes prawny w zaskarżeniu postanowienia, a co najwyżej interes faktyczny w rozpoznawanej sprawie, który jednak nie daje ochrony sądowej. W konsekwencji nie mógł on skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego. Brak interesu prawnego powoduje bowiem niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.