II SA/Go 37/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie planowanej likwidacji parku przy ul. [...] w [...]oraz budowy w jego miejscu centrum leczenia chorych i zaburzonych psychicznie dzieci postanawia odrzucić skargę.

W dniu [...] stycznia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A. F., w której skarżący zarzucił Prezydentowi Miasta [...], iż planuje on likwidację parku przy ul. [...] w [...] w celu budowy centrum leczenia chorych i zaburzonych psychicznie dzieci. Decyzja w tym przedmiocie ma zapaść do końca sierpnia, co – zdaniem skarżącego – budzi poważne wątpliwości co do zgodności z zasadami demokratycznego udziału mieszkańców w procesie decyzyjnym. Skarżący wniósł o wstrzymanie wszelkich działań zmierzających do likwidacji parku przy ul. [...] do czasu przeprowadzenia pełnych i transparentnych konsultacji społecznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Organ podkreślił, że nie podjął żadnych czynności, które dotyczyłyby parku przy ul. [...] w [...], a które wymagałyby przeprowadzenia konsultacji społecznych. Wskazał ponadto, że zadanie "budowy centrum leczenia chorych i zaburzonych psychicznie dzieci" nie jest zadaniem Miasta [...]. Inwestycja będzie prowadzona na działce należącej do [...]. Została przekazana szpitalowi w [...] na mocy umowy użyczenia w celu wybudowania szpitala dla dzieci z funkcją dydaktyczną dla studentów [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przedmiotowej sprawie A. F. wniósł skargę na planowaną likwidację przez Prezydenta Miasta [...]parku przy ul. [...] w [...] i planowaną budowę w jego miejscu centrum leczenia chorych i zaburzonych psychicznie dzieci. Zarzucił również brak konsultacji społecznych w tym przedmiocie. W ocenie Sądu, nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że planowane, przyszłe bądź ewentualne czynności, jakie organ ma zamiar dopiero podjąć, nie mieszczą się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii spraw, ujętych w katalog zamknięty, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Dopiero skonkretyzowanie zamierzeń organu w którymś z aktów prawnych przewidzianych przez art. 3 § 2 p.p.s.a., będzie umożliwiało ich kontrolę przez Sąd. Tylko bowiem funkcjonujący w obrocie prawnym akt prawny może być przedmiotem kontroli sądowadministracyjnej z punktu widzenia jego legalności. Mając na względzie ustalone okoliczności oraz powyższe regulacje prawne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd orzekł jak w sentencji.