II SA/Kr 600/24

Kraków, dnia 4 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W.S. od decyzji nr 112/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 marca 2024 r., znak: WOB.7721.321.2023.NOGI w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić skarżącemu W. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu

Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl natomiast art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Z kolei stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie organ niewątpliwie błędnie pouczył skarżącego - reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, że od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 marca 2024 r., wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., przysługiwała skarga do WSA w Krakowie, a nie sprzeciw, który powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Wobec niespornego doręczenia objętej sprzeciwem decyzji w dniu 18 marca 2024 r. (co wynika z oświadczenia pełnomocnika zawartego na pierwszej stronie skargi oraz z załączonego do akt WINB k. 64 wydruku śledzenia przesyłek), termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 2 kwietnia 2024 r. (wtorek po Świętach Wielkanocnych), natomiast środek odwoławczy został wniesiony w dniu 11 kwietnia 2024 r. (koperta – k. 11 akt WSA), a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie popiera pogląd orzecznictwa, że błędna informacja co do prawa, trybu, terminu i sposobu złożenia przysługujących środków prawnych nie może wprawdzie powodować dla strony negatywnych konsekwencji, ale też nie może dawać stronie żadnych specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2024 r. sygn. akt II OZ 190/24). Zastosowanie przepisu art. 112 k.p.a. nie może powodować, że błędnie pouczona strona podlegać będzie innym niż pozostali uczestnicy obrotu prawnego rygorom związanym z terminami wnoszenia skargi czy sprzeciwu. Art. 112 k.p.a. nie można odczytywać jako uprawnienia do zmodyfikowania przez stronę ustawowo określonego terminu do złożenia środka odwoławczego. Termin ten biegnie bowiem zgodnie z zasadami ustalonymi w stosownych przepisach, jednakże strona może domagać się przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, wskazując, że uchybienie terminu było spowodowane zastosowaniem się do błędnego pouczenia organu administracji (zob. wyrok NSA z 7 października 2020 r. sygn. akt II OSK 1640/18). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 64c § 1 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.