II SA/Kr 912/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. M. i A. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 czerwca 2025 r., znak:WI-I.7840.2.21.2025.JM w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na rozbiórkę. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego solidarnie na rzecz skarżących M. M. i A. M. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 26 lutego 2025 r. nr 24/6741/2025, działając na podstawie art. 30 b ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 oraz art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a., udzielił pozwolenia na rozbiórkę części istniejącego budynku garażowego położonego na działce nr [...], obr. [...] ewid. K. , przy ul. ks. K. S. wraz z zabezpieczeniem terenu dla inwestorów A. M. oraz M. M.. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w K., zarzucając naruszenie: - art. 32 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowania, a to wobec nieustalenia wszystkich przesłanek wynikających z tego przepisu; - art. 6 kpa poprzez błędną subsumpcję przepisów prawa; - art. 7 i art. 77 kpa poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz niedokładne zbadanie materiału dowodowego; - art. 8 i art. 11 kpa poprzez niewłaściwą realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy; - art. 107 § 3 kpa poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Odwołanie wniósł również K. A. zarzucając naruszenie: - art. 30b ust. 3 pkt. 1 Prawa budowlanego poprzez udzielenie pozwolenia na rozbiórkę części obiektu budowlanego, w sytuacji gdy inwestor nie przedłożył zgody na rozbiórkę wyrażonej przez wszystkich właścicieli obiektu; - art. 30b ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego poprzez udzielenie przez organ inwestorowi pozwolenia na rozbiórkę części obiektu budowlanego (dwóch ścian jednego z boksów znajdującego się w zespole garaży), w sytuacji gdy w projekcie rozbiórki nie określono sposobu zabezpieczenia sąsiednich względem boku inwestorów boksów garażowych znajdujących się na działkach nr [...], [...]; - art. 30b ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez nieokreślenie w treści decyzji zakresu prac rozbiórkowych na których prowadzenie udzielone zostało pozwolenie; - art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że poza inwestorem stronami postępowania są wyłącznie właściciele działek ewidencyjnych nr [...] i [...] tj. działek sąsiadujących bezpośrednio z działką inwestorów, w sytuacji gdy przez boks garażowy znajdujący się na działce inwestorów i planowany do rozbiórki przebiega instalacja elektryczna zasilająca boksy garażowe znajdujące się na działkach nr od [...] do [...] i jako, że planowane prace rozbiórkowe pozbawią właścicieli ww. działek (i boksów garażowych) dostępu do prądu, uznać należy ich za strony niniejszego postępowania, gdyż planowana rozbiórka będzie niewątpliwie oddziaływać na ich nieruchomość; - art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa i art. 77 § 1 oraz art. 81 kpa poprzez brak zapewnienia K. A. czynnego udziału w postępowaniu w szczególności poprzez niezawiadomienie go o zakończonym postępowaniu dowodowym w sprawie, a w konsekwencji uniemożliwienie wypowiedzeniu się co do zebranego materiału dowodowego i oparcie decyzji na niepełnym, jednostronnie przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 5 czerwca 2025 r. nr WI-I.7840.2.21.2025.JM uchylił zaskarżoną decyzją w całości i orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę dla A. i M. M.. W uzasadnieniu organ wskazał, że stronami postępowania w sprawie wyrażenia zgody na rozbiórkę powinni, obok inwestora, być również właściciele nieruchomości na których usytuowany jest budynek, którego część ma być poddana rozbiórce, a zatem wszyscy właściciele działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. W ocenie organu odwołującego ustalony krąg stron postępowania nie został ustalony prawidłowo, jednak z uwagi na rozstrzygnięcie, pozostaje niezmieniony na etapie postępowania odwoławczego. W rozpoznawanej sprawie przymiot strony przyznany został inwestorowi, będącemu również właścicielem działki nr [...] (teren objęty rozbiórką) oraz właścicielom działek [...], [...], [...] i [...], przy granicy których zlokalizowany jest obiekt objęty wnioskiem o pozwolenie na rozbiórkę. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że przepis art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego zawiera zamknięty katalog załączników do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę. Są to: 1) zgoda właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię; 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego; 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; 5) pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów - nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 6) projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb. Projekt rozbiórki jest zatem załączany nie w każdym przypadku, a jedynie wówczas gdy istnieje taka potrzeba. Z przepisów Prawa budowlanego nie wynika, aby projekt rozbiórki, o ile jest przedkładany zastępował pozostałe obligatoryjne załączniki wniosku o pozwoleniu na rozbiórkę. Analizując kompletność przedmiotowego wniosku o pozwolenie na rozbiórkę organ ocenił, że nie została załączona zgoda właścicieli obiektu, a mimo to organ I instancji udzielił pozwolenia na rozbiórkę wskazując w uzasadnieniu decyzji, że taka zgoda została załączona, co jednak nie znajduje potwierdzenia w przesłanych aktach sprawy. Organ odwoławczy podał także, że prowadząc postępowanie wyjaśniające wezwał inwestora o uzupełnienie wniosku przez przedłożenie zgody właściciela budynku na rozbiórkę, wskazując jednocześnie, że biorąc pod uwagę, że w ewidencji gruntów i budynków wszystkie boksy ujawnione są jako jeden budynek o numerze identyfikacyjnym [...] (o pow. zabudowy 269 m2), do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy przedłożyć zgodę właściciela rozbieranego (w części) obiektu, zgodnie z treścią ww. przepisu, której jednakże wnioskodawcy nie dołączyli. Wyjaśnili, że przedmiotowy boks garażowy znajduje się na wydzielonej działce budowlanej, posiada odrębną księgę wieczystą z której wynika, że jedynymi współwłaścicielami są wnioskodawcy. Zakres prac rozbiórkowych nie ingeruje w elementy wspólne budynku (ściany boczne boksu), a tym samym nie jest wymagana zgoda pozostałych właścicieli boksów garażowych, gdyż nie legitymują się oni prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki [...]. Organ stwierdził, że obligatoryjnym załącznikiem do wniosku jest zgoda właściciela obiektu budowlanego na jego rozbiórkę, nawet w sytuacji, jeśli z wypisu z rejestru gruntów albo innych dokumentów wynika, że inwestor jest właścicielem nieruchomości. Ani wskazany przepis, ani jakiekolwiek inne przepisy ustawy nie zawierają regulacji zwalniającej z obowiązku dołączenia zgody właściciela, nawet jeżeli wnioskodawcy i właściciel obiektu budowlanego to ten sam podmiot. Organ odwoławczy stwierdził, że nie może samodzielnie wywieść takiej zgody z treści złożonego wniosku. Organ odwoławczy zarzucił także, że nie został przedłożony szkic usytuowania obiektu budowlanego. Załączony do wniosku rysunek "R.02 Schemat przekroju rozbieranej części" nie zawiera wszystkich niezbędnych informacji. Nie wskazane zostały wszystkie granice działek nieruchomości, ich oznaczenie/numer, a także istniejąca infrastruktura. Zdaniem organu, ze szkicu usytuowania obiektu budowlanego powinno w szczególności wynikać w jakiej odległości od granic działki stoi obiekt oraz np. jaka jest wysokość obiektu. Na szkicu usytuowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki powinny być oznaczone wszystkie istotne elementy, które umożliwią organowi administracyjnemu ocenę zakresu i bezpieczeństwa planowanej rozbiórki. Załączony szkic winien być sporządzony na kopii aktualnej mapy ewidencyjnej z naniesionym obiektem lub zostać sporządzony w czytelnej grafice z zaznaczeniem obiektu przeznaczonego do rozbiórki, granic i oznaczeniem numerów działek sąsiednich, pozostałe budynki, które pozostają nienaruszone z określeniem ich funkcji. Organ II instancji wytknął także, że do wniosku nie został załączony opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, jak również opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Zdaniem organu, pomimo, że zakres zawartych informacji w tych załącznikach może znaleźć się w projekcie rozbiórki, ustawodawca nie zwolnił z obowiązku dołączenia do wniosku tych załączników w przypadku załączenia do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę projektu rozbiórki. Ocenił, że w załączonym przez inwestora projekcie rozbiórki można doszukać się informacji dotyczących zakresu i sposobu prowadzenia robót, a także sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, niemniej jednak nie zostały one w ten sposób zatytułowane i nie stanowią odrębnej od projektu załącznika do wniosku. Wojewoda wyjaśnił, że gdy przedmiotem rozbiórki jest część budynku garażowego usytuowana w granicy z nieruchomościami, na której przewidziane są do pozostawienie fragmenty budynku, przedłożenie przez inwestora projektu rozbiórki jest w pełni uzasadnione i konieczne do akceptacji wniosku o pozwolenie na jego rozbiórkę. Przedłożony przez inwestora projekt rozbiórki został sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej. W ocenie organu projekt rozbiórki może wykonać osoba z uprawnieniami architektonicznymi, jeśli poprzedzone jest to wykonaniem ekspertyzy osoby z uprawnieniami konstrukcyjno-budowlanymi. W związku z tym, że przewidziana do rozbiórki cześć budynku usytuowana jest w granicy z działkami na których pozostawia się pozostałe fragmentu tego budynku i nie jest niezależna konstrukcyjnie od pozostałej części budynku, poprawność i kompleksowość projektu rozbiórki jest kluczowa. Również w kontekście docelowego odciążenia fundamentów pozostałej części budynku, na której także opierał się częściowo fragment rozbieranego budynku. Organ odwoławczy wytknął, że projekt rozbiórki nie określa, czy wejście na teren działek odwołujących się będzie konieczne. Zarzucił także organowi I instancji, że nie wyjaśnił na jakiej podstawie dopuszcza realizację robót, polegających na przebudowie wewnętrznej instalacji elektrycznej i wykonanie hydroizolacji wraz z obróbką blacharską na ścianach wspólnych sąsiednich boksów garażowych na dz. nr [...] i [...], usytuowanych w granicy z terenem rozbiórki. Zdaniem Wojewody wykonanie wymienionych robót wydaje się słuszne z punktu widzenia technicznego, jednak inwestor planuje wykonanie robót na działkach, dla których nie przedłożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M. M. zarzucając naruszenie: 1) art. 30 b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie przedłożył zgody na rozbiórkę obiektu uzyskanej od wszystkich właścicieli obiektu w sytuacji, w której skarżący przedstawił pełną zgodę od jedynych współwłaścicieli obiektu tj. od siebie i od A. M., czyli współwłaścicieli nieruchomości ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla ww. nieruchomości; 2) art. 30 b ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz odmowę udzielenia pozwolenia na rozbiórkę w sytuacji, w której w przedłożonym przez skarżącego oraz A. M. projekcie rozbiórki sporządzonym przez uprawniony podmiot tj. mgr inż. arch. W. S. określono sposób zabezpieczenia sąsiednich nieruchomości garażowych znajdujących się na działkach [...] i [...], a dodatkowo odpowiadając na wezwanie organu II instancji pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 19 maja 2025 roku wyjaśnił, że technologia i sposób przeprowadzenia robot rozbiórkowych w tym dachu, ściany frontowej i ściany tylnej nieruchomości nie wymagają stosowania dodatkowych sposobów zabezpieczania nieruchomości sąsiednich, nie są to skomplikowane prace wymagające dodatkowych zabezpieczeń; 3) art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez jego nieprawidłowe niezastosowanie i uznanie, że krąg stron postępowania został nieprawidłowo ustalony i składa się z właścicieli działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...] w sytuacji, w której w sposób wystarczający wyjaśniono w projekcie rozbiórki oraz w piśmie z dnia 19 maja 2025 roku, że istniejąca instalacja elektryczna zostanie przełożona i puszczona kablem w gruncie, zaś opracowanie w tym zakresie nie jest wymagane. Tym samym nikt z właścicieli nieruchomości sąsiednich tj. garaży nie zostanie z tytułu wykonywanych prac rozbiórkowych pozbawiony dostępu do żadnego rodzaju mediów, planowane przez skarżącego i A. M. prace rozbiórkowe nie będą w żaden sposób wpływać na nieruchomości garażowe nie znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie z nieruchomością skarżącego oraz A. M.. Krąg stron postępowania został przez organ I instancji ustalony prawidłowo; 4) art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę w sytuacji w której decyzja organu I instancji była w całości zasadna i wydana po przeprowadzeniu kompleksowego postępowania dowodowego, zaś załączone do wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie oraz projektu rozbiórki dokumenty są kompletne i nie zawierają braków. Udzielone przez skarżącego oraz A. M. wyjaśnienia w piśmie z dnia 19 maja 2025 roku stanowią dostateczne rozstrzygnięcie nasuwających się organowi II instancji wątpliwości; 5) art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i prowadzenie postępowania przez organ II instancji sposób niedokładny, oparty wyłącznie na informacjach i argumentacji zawartej w odwołaniach, co spowodowało uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, zatem prowadzenie postępowania niezgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Organ II instancji nie podjął należytych starań do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, zaniechał istotnych czynności dowodowych, takich jak wizja lokalna, czy przesłuchanie stron celem wyjaśnienia procedury planowanej rozbiórki i technologii w jakiej jest ona planowana do wykonania; 6) art. 8 ust. 1 K.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania w sposób nie pozwalający na zaufanie do władzy publicznej oraz zaniechanie kierowania się w toku postępowania zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, powielając w całości, bez zastosowania zasady logicznego rozumowania, argumentację przedstawioną w odwołaniach, natomiast nie rozważono argumentacji skarżących ani uzasadnienia organu I Instancji. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła również A. M. podnosząc tożsame zarzuty. W odpowiedzi na skargi Wojewoda Małopolski wniósł o ich oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Badając legalność zaskarżonej decyzji zgodnie z powyższymi kryteriami Sąd stwierdził, że wydana ona została z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Specyfika robót rozbiórkowych obiektu budowlanego uzasadnia wprowadzenie innych niż przy jego budowie wymagań, których spełnienie jest warunkiem koniecznym udzielenia stosownego pozwolenia w tym zakresie. Podstawą materialnoprawną decyzji był przepis art.30 b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2025.418 t.j.). Zgodnie z tym przepisem: "1. Rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. 2. Decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę wydaje na wniosek organ administracji architektoniczno-budowlanej. 3. Do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołącza się: 1) zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię; 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego; 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; 5) pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów - nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 6) projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb. 4. Wniosek o pozwolenie na rozbiórkę składa się w: 1) postaci papierowej albo 2) formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem portalu e-Budownictwo." Wobec powyższego skonstatować pozostaje, że do wniosku o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego należy obligatoryjnie dołączyć zgodę właściciela obiektu, którego dotyczy postępowanie. Oczywistym jest, że wymóg ten nie dotyczy przypadków, gdy wniosek składa właściciel obiektu. Jak wynika z treści art. 30b ust. 3, ustawodawca nie przewidział przedłożenia do wniosku o wydanie pozwolenia na rozbiórkę oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W przepisach regulujących pozwolenie na rozbiórkę ustawodawca nie zawarł też odesłania do przepisu art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ustanawiającego wymóg przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Takie odesłanie zawiera np. art. 30 ust. 2a pkt 1, regulujący procedurę zgłoszenia wykonywania robót budowlanych. Z powyższego wynika, że wolą ustawodawcy było, aby wymogiem koniecznym w przypadku pozwolenia na rozbiórkę było jedynie przedłożenie przez inwestora zgody właściciela obiektu budowlanego objętego rozbiórką (por. wyrok WSA w Olsztynie z 7.06.2022 r., II SA/Ol 188/22, LEX nr 3379950). Decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę jest decyzją związaną, a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do dokonywania oceny zasadności rozwiązań przewidzianych w projekcie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 10.10.2024 r., II SA/Po 352/24, LEX nr 3774650). Sąd nie podziela poglądu organu odwoławczego, że zgodnie z art. 30b ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego obligatoryjnym załącznikiem do wniosku jest zgoda właściciela obiektu budowlanego na jego rozbiórkę, również w sytuacjach, jeśli z wypisu z rejestru gruntów albo innych dokumentów wynika, że inwestor jest właścicielem nieruchomości. Nie do zaakceptowania jest konkluzja Wojewody, że skoro żaden przepis ustawy nie zawiera regulacji zwalniającej z obowiązku dołączenia zgody właściciela, nawet jeżeli wnioskodawca jest właścicielem obiektu budowlanego, to i tak oświadczenie o wyrażeniu zgody na rozbiórkę musi być dołączone do wniosku. Okoliczność, że kompleks garaży stanowi jeden budynek, a garaże mają wspólne ściany działowe, nie oznacza jeszcze, że poszczególne boksy garażowe nie mogą stanowić odrębnego przedmiotu własności. Jak wyjaśnił Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 24.03.2006 r. (por.I ACa 894/05, LEX nr 1642489) zespół składający się z czterech garaży jest jednokondygnacyjny i nie ma przeszkód prawnych do wydzielenia działki gruntu znajdującego się pod każdym garażem i dokonania podziału budynku garażowego wzdłuż pionowych ścian działowych. Tego rodzaju podział nie narusza obowiązujących przepisów, jeżeli linia podziału budynku dzieli go na samodzielne części i nie odbiega od linii podziału działki. Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zaakcentować należy, że z treści księgi wieczystej Nr [...] (k.28 - 30 a.a.) wynika, że założona ona została dla nieruchomości gruntowej składającej się z działki ew. [...], że w łamie 5 księgi istnieje wpis: "boks garażowy w zespole garażowym przy ul. [...]", a jej właścicielami są po ˝ części M. M. i A. M.. W myśl art. 46 § 1 k.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W polskim prawie cywilnym przyjmuje się jednolitą definicję nieruchomości, w której łączy się elementy wymienione w art. 46 § 1 k.c. z kryteriami wieczystoksięgowymi. Zgodnie z art.1 ust.2 z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.2025.341 t.j.) księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości. Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym (art.3). Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej (art.24). Nie ma więc żadnych wątpliwości, że wyłącznymi właścicielami nieruchomości składającej się z działki nr ew. [...], zabudowanej wydzielonym boksem garażowym są skarżący. Wezwanie inwestorów przez organ odwoławczy o przedłożenie zgody właściciela budynku na rozbiórkę, biorąc pod uwagę, że w ewidencji gruntów i budynków wszystkie boksy ujawnione są jako jeden budynek o numerze identyfikacyjnym [...], było pozbawione jakichkolwiek podstaw prawnych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest stanowisko, które skład orzekający podziela, zgodnie z którym domniemania uregulowane w art. 3 u.k.w.h. to domniemania prawne, które są domniemaniami wzruszalnymi, a zatem mogą być obalone w stosownym trybie w postępowaniu przed sądem powszechnym. Dopóki domniemanie to nie zostanie obalone, to skuteczny jest stan prawny nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej. Należy bowiem mieć na uwadze, że wpis do księgi wieczystej jest orzeczeniem (art. 6268 § 6 k.p.c.), od którego przysługuje apelacja (art. 62610 § 3 k.p.c.). Prawomocny wpis, jak każde prawomocne orzeczenie, wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej (art. 365 § 1 k.p.c.) i nie może być obalony w postępowaniu administracyjnym ani sądowoadministracyjnym jako przesłanka rozstrzygnięcia (por. wyroki NSA z: 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OSK 1980/21; 20 czerwca 2024 r., sygn. akt I OSK 769/21, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Niedopuszczalnym zatem było, by organ odwoławczy dokonywał odmiennych ustaleń prawnych od tych, jakie wynikają z obowiązujących wpisów dokonanych w księdze wieczystej. Z tych samych względów stanowisko Wojewody, że przymiot strony w postępowaniu przysługuje, obok inwestora, również właścicielom nieruchomości na których usytuowany jest budynek, którego część ma być poddana rozbiórce, a zatem wszyscy właściciele działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] – jest błędny. Nadto, jak już wcześniej zasygnalizowano, wbrew stanowisku Wojewody przepis art.30 b Prawa budowlanego nie wymaga, aby inwestor występujący o wydanie pozwolenia na rozbiórkę, miał przedkładać oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tym zakresie jedynym wymogiem określonym w art.30b Prawa budowlanego jest przedłożenie przez inwestora zgody właściciela obiektu budowlanego objętego rozbiórką. Ponieważ okoliczność, że wnioskodawcy są jedynymi współwłaścicielami działki nr [...] zabudowanej boksem garażowym wynika z samego wniosku i znajdującego się w aktach administracyjnych wydruku z elektronicznej księgi wieczystej, warunek odrębnego sporządzenia dokumentu zawierającego wyrażenie takiej zgody stanowiłby jedynie zbędny i nieracjonalny formalizm. Tak więc wezwanie pełnomocnika skarżących o przedłożenie dokumentu zawierającego zgodę na rozbiórkę wyrażoną przez inne osoby niż inwestorzy, było całkowicie niezasadne. Zastrzeżenia należy mieć także do formy pisma z dnia 25 kwietnia 2025 r., (k.78), w którym organ odwoławczy wezwał inwestorów do ustosunkowania się do uwag i zarzutów odwołania dotyczących samodzielności konstrukcyjnej przewidzianego do rozbiórki obiektu, instalacji elektrycznej zasilającej pozostałe boksy garażowe znajdujące się na działkach nr [...] do [...], sposobu zabezpieczenia pozostałych boksów garażowych oraz do skorygowania w tym zakresie projektu rozbiórki. To organ, a nie wnioskodawca ma obowiązek ustosunkowania się do zarzutów odwołania. Zupełnie niezrozumiałe jest, dlaczego w tym samym piśmie organ odwoławczy wezwał inwestorów o przedłożenie zgody właściciela obiektu na rozbiórkę, z powołaniem się na dane z ewidencji gruntów, że wszystkie boksy ujawnione są jako jeden budynek. Wszak formułując to wezwanie organ dysponował wydrukiem księgi wieczystej i na podstawie tego dokumentu, w świetle powyższych uwag, winien dokonać ustaleń w sprawie w zakresie własności obiektu przewidzianego do rozbiórki. Fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji "sam fakt, że dla wnioskowanego do rozbiórki boksu garażowego założono odrębną księgę wieczystą, nie jest równoznaczne z tym, że nie jest on częścią większego obiektu (podobnie miejsca postojowe w hali garażowej często są ujawnione jako odrębna własność (osobna księga wieczysta)" dowodzi niezrozumienia kwestii podziału nieruchomości. Jak wynika z projektu rozbiórki sporządzonego przez mgr inż. arch. W. S. "zakres robót rozbiórkowych obejmuje część budynku znajdującą się na działce nr [...], począwszy od dachu do fundamentów, z wyłączeniem ścian bocznych będących wspólnymi z częściami znajdującymi się na sąsiednich działkach". W piśmie K.39) inwestorzy wyjaśnili dodatkowo, że boksy mają wspólną ścianę boczną, ale zakres prac rozbiórkowych dotyczy elementów niezależnych konstrukcyjnie: ściany frontowej z bramą garażową, ściany tylnej oraz stropodachu między ścianami bocznymi. Ściany wspólne nie będą podlegały rozbiórce. Inwestorzy przedłożyli poprawiony projekt rozbiórki, wydruk z księgi wieczystej i schemat przekroju rozbieranej części. Organ nie wyjaśnił, dlaczego rysunek "R.02 Schemat przekroju rozbieranej części" nie zawiera wszystkich niezbędnych informacji, jaka jest podstawa prawna obowiązku wskazania wszystkich granic działek, ich oznaczeń, wskazania odległości obiektu od granic działki, ani też wymogu aby szkic sporządzony był na kopii aktualnej mapy ewidencyjnej z naniesionym obiektem. Organ II instancji wytknął także, że do wniosku nie zostały załączone - jako odrębne załączniki - opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Nie do zaaprobowania jest stanowiska organu, że nawet wtedy, gdy opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia (art.30 b ust.3 pkt 3 i 4 p.b.) będzie zawarty w projekcie rozbiórki, to i tak muszą być one załącznikami wniosku. Wniosek taki nie wynika z przepisu art.30 b prawa budowlanego. Sformułowanie: "do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołącza się...." nie oznacza jeszcze, że wymagane opisy muszą przybrać formę załączników do wniosku. Wobec powyższego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art.30 b ust.3 pkt 1) oraz art. 30 b ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego oraz z naruszeniem art. 7 w związku z art. 77 K.p.a., art.7 i art.8 k.p.a. Ponieważ projekt rozbiórki składa się jedynie w razie potrzeby, to organ podejmuje decyzję w tym przedmiocie w ramach tzw. uznania administracyjnego. Nie może jednak działać w sposób dowolny. To samo dotyczy oceny, że przedłożony przez inwestora projekt rozbiórki winien być uzupełniony. Wezwanie powinno być jasne i precyzyjne i z odwołaniem się do wiedzy technicznej winno dokładnie wskazać, jakie okoliczności (np. skomplikowana konstrukcja obiektu, zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i mienia) uzasadniają konieczność uzupełnienia projektu. Nie do przyjęcia jest także pogląd organu odwoławczego, że nawet wtedy, gdy informacje wskazane w art.30 b ust.3 p.b., zostały podane w projekcie rozbiórki, to i tak powinny być one powtórzone w załącznikach do wniosku. Wystarczającym jest, by wymagane tym przepisem informacje znalazły się w projekcie rozbiórki, jeśli już został przez inwestora dołączony. Oczekiwanie, by dodatkowo znalazły się w załącznikach przedłożonych przy wniosku z żadnego przepisu prawa nie wynika. Istotne jest wszakże, by wniosek i dokumenty do niego dołączone miały potrzebną merytoryczną treść. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą Wojewody będzie zastosowanie się do powyższych uwag. W oparciu o powyższe, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.