II SA/Lu 690/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na uchwałę nr XXIX/196/05 Rady Gminy w Biłgoraju z dnia 6 września 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biłgoraj terenów leśnych i zalesień p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 29 lipca 2024 r. (data wpływ do organu – 2 sierpnia 2024 r.) M. P. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Rady Gminy Biłgoraj – skargę na uchwałę nr XXIX/196/05 Rady Gminy w Biłgoraju z dnia 6 września 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biłgoraj terenów leśnych i zalesień. Wniesienie powyższej skargi – jak wynika z przekazanych Sądowi akt sprawy - zostało poprzedzone skierowaniem przez skarżącego do Rady Gminy Biłgoraj w dniu 2 kwietnia 2024 r. (data wpływ do organu) wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jakiego – w ocenie skarżącego - organ ten dopuścił się w zaskarżonej uchwale. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2024 r. wezwano Wójta Gminy Biłgoraj do wyjaśnienia, czy organ udzielił odpowiedzi na złożone przez skarżącego w dniu 2 kwietnia 2024 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Wójt Gminy Biłgoraj w piśmie z dnia 23 września 2024 r. poinformował, że organ nie udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego zatytułowane jako "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Prawną podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 ze zm., dalej jako "u.s.g."). Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy jednak zwrócić uwagę, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej jako "ustawa nowelizująca"), która wprowadziła zmiany m.in. do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") oraz do powołanej u.s.g. W konsekwencji, zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11 w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy. Zatem dla ustalenia, jakie brzmienie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 u.s.g. należy stosować w danej sprawie, rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nr XXIX/196/05 została podjęta przed wejściem w życie ww. ustawy nowelizującej (6 września 2005 r.), a zatem zastosowanie w sprawie znajdą przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie zaś z art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed omawianej nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). W myśl natomiast art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z cytowanymi wyżej przepisami korespondowało poprzednie brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g., który przed nowelizacją stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wynikająca z przepisu przejściowego art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej konieczność zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu przytoczonym powyżej, oznacza zatem, że dopuszczalność wniesionej skargi uwarunkowana jest poprzedzeniem jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa oraz zachowaniem terminu wynikającego z przytoczonego art. 53 § 2 p.p.s.a. Znajduje to potwierdzenie w wydanej na gruncie stanu prawnego sprzed wejścia w życie ustawy nowelizującej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący wniesioną do Sądu skargę poprzedził wezwaniem Rady Gminy Biłgoraj do usunięcia naruszenia prawa, jakim – w ocenie skarżącego – obarczona jest zaskarżona uchwała. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem warunku wynikającego z treści art. 101 ust. 1 u.s.g. i art. 52 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy nowelizującej. Pomimo tego skarga podlega odrzuceniu, a to z powodu niezachowania przez skarżącego terminu wynikającego z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu przytoczonym powyżej, według którego przepis ten wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy z nich ma zastosowanie w sytuacji, gdy właściwy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten wynosi 30 dni i biegnie od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi na jego wezwanie. Drugi z terminów do wniesienia skargi przewidzianych w tym przepisie wynosi 60 dni i biegnie od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zaś obowiązuje on w sytuacji, w której w trakcie jego biegu organ nie udzieli odpowiedzi na otrzymane wezwanie. Jak wskazano na wstępie, skierowane przez skarżącego do Rady Gminy Biłgoraj wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu 2 kwietnia 2024 r. W tym dniu rozpoczął zatem swój bieg sześćdziesięciodniowy termin do zaskarżenia przedmiotowej uchwały do sądu administracyjnego, który to termin zostałby przerwany jedynie w razie doręczenia skarżącemu, przed jego upływem, odpowiedzi organu na złożone wezwanie - wówczas rozpocząłby swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Z pisma Wójta Gminy Biłgoraj z dnia 23 września 2024 r., nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wynika jednak, ze organ nie odpowiedział na złożone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący związany był terminem sześćdziesięciodniowym, który kończył swój bieg 1 czerwca 2024 r. Jako, że dzień ten przypadał na sobotę, termin do wniesienia skargi upływał skarżącemu następnego dnia po dniach wolnych od pracy, a więc w poniedziałek 3 czerwca 2024 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Z prezentaty organu zamieszczonej na skardze wynika, że wpłynęła ona do Urzędu Gminy Biłgoraj w dniu 2 sierpnia 2024 r. Z akt sprawy nie wynika wprawdzie, czy skarga została w tym dniu złożona przez skarżącego osobiście w siedzibie organu, czy też została wcześniej nadana drogą pocztową. Nawet jednak jeśli skarżący nadał skargę przed 2 sierpnia 2024 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, to wobec zamieszczonej na skardze daty jej sporządzenia uznać można, że nadanie skargi na adres organu mogło nastąpić najwcześniej w dniu 29 lipca 2024 r. W tej sytuacji uznać należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, który – jak wyżej wskazano – upływał skarżącemu z dniem 3 czerwca 2024 r. Okoliczność ta czyni koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.