II SA/Ol 486/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 30 czerwca 2025 r. nr (...) w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi

R. O. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 30 czerwca 2025 r. udzielającą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej dla zadania: "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr (...) na odcinku P.-O." od km 42+784.60 do km ok.44+764 (ZRID 2), wydanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 311, dalej jako: specustawa drogowa). W odpowiedzi na skargę Wojewoda Warmińsko-Mazurski wniósł o jej oddalenie, nie zgadzając się z podniesionymi zarzutami oraz wskazał, że od przedmiotowej decyzji stronom służy odwołanie do właściwego ministra do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Należy zatem zauważyć, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana przez Wojewodę Warmińsko-Mazurskiego, działającego jako organ pierwszej instancji. Jak słusznie bowiem wskazano zarówno w zaskarżonej decyzji, informacji zawartej w obwieszczeniu o decyzji, a także w odpowiedzi na skargę, stosownie do art. 11g ust. 1 pkt 2 specustawy drogowej od decyzji tej stronom przysługuje odwołanie do Ministra Rozwoju i Technologii za pośrednictwem Wojewody Warmińsko-Mazurskiego, w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji. Przy czym stosownie do art. 49 § 1 k.p.a. zawiadomienie stron o decyzji może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej, o ile przepis szczególny tak stanowi. W takim przypadku dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 49 § 2 k.p.a.). W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, a zatem bez wyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.