II SA/Sz 529/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 września 2022 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Koszalinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania R. L., uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2021 r., przyznającą odwołującemu na okres 6 miesięcy, począwszy od dnia [...] maja 2021 r. do dnia [...] października 2021 r. dodatek mieszkaniowy wysokości [...] zł miesięcznie i przyznało w to miejsce, na ten sam okres 6 miesięcy, dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie. Organ odwoławczy wyjaśnił w uzasadnieniu, iż uchyloną decyzją organ pierwszej instancji, po ponownym rozpatrzeniu wniosku R. L. z dnia [...] kwietnia 2021 r., przyznał wnioskodawcy dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie, obejmujący kwotę w wysokości [...] zł przekazywaną zarządcy budynku w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z góry oraz ryczałt w wysokości [...] zł przekazywany zarządcy budynku w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z góry. Rozstrzygnięcie organu było drugim tej samej treści zapadłym na skutek decyzji kasatoryjnej Kolegium nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. Kolegium wydało w przedmiotowej sprawie również decyzję kasatoryjną nr [...] z dnia [...] września 2021 r., która na skutek sprzeciwu wniesionego przez Prokuratora Okręgowego w [...] została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Sz 1123/21, z uwagi na naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. W rozpatrywanym przez Kolegium odwołaniu R. L. zarzucił organowi I instancji, że wbrew wytycznym Kolegium, nie uwzględnił on zmiany w wysokości wydatków za lokal, która nastąpiła przed dniem wydania decyzji i w konsekwencji nie przyznał dodatku mieszkaniowego w wyższej wysokości. Po przytoczeniu przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 z późn. zm.), które regulują zasady, tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacana dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach, organ odwoławczy wskazał, że na mocy art. 11 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r., poz. 11), z dniem 1 lipca 2021 r., weszły z życie zmiany przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Jednakże w myśl art. 36 powyższej ustawy zmieniającej, do spraw o przyznanie dodatku mieszkaniowego, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 11, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu dotychczasowym. Organ nadmienił, iż dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty (art. 7 ust. 1). Natomiast w myśl art. 7 ust. 10 powyższej ustawy, zmiany danych zawartych we wniosku lub deklaracji złożonej przez wnioskodawcę, które nastąpiły w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku mieszkaniowego, nie mają wpływu na wysokość wypłacanego dodatku mieszkaniowego. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy R. L. złożył w dniu [...] kwietnia 2021 r. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego dołączając do niego informację o wysokości dochodu za okres 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku ([...] zł) oraz zawiadomienie o miesięcznym wymiarze opłat za lokal obowiązującym od kwietnia 2021 r. w kwocie [...]zł. We wniosku wskazał, że powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego wynosi 19,1 m oraz brak jest w nim centralnie ciepłej wody. Następnie zawiadomił organ o zmianie wysokości opłat za lokal, doręczając zaświadczenie o miesięcznym wymiarze opłat z dnia [...] kwietnia 2021 r., (a obowiązujących od [...] maja 2021 r.), z którego wynika, że wydatki na lokal stanowią kwotę w wysokości [...] zł. Organ I instancji nie uwzględnił powyższej zmiany wysokości opłat za mieszkanie powołując się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, w tym na wzór wniosku, który w punkcie 12 nakazuje podać łączną kwotę wydatków za mieszkanie za ostatni miesiąc, jako miesiąc, w którym składany jest wniosek. Analizując prawidłowość zaskarżonej odwołaniem decyzji Kolegium w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w swoich poprzednich decyzjach, w tym podzieliło pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawiony w wyroku z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 101/19, z którego wynika, że brak jest podstaw do powołania w rozpoznawanej sprawie pkt 12 załącznika Nr 1 do rozporządzenia, który nakazuje wskazać kwotę wydatków za mieszkanie za ostatni miesiąc (według którego organ oblicza dodatek mieszkaniowy). Uregulowanie to nie dotyczy postępowania w sprawie zmiany wysokości czynszu, którą to kwestię rozwiązuje art. 7 ust. 10 ustawy. Przepis ten zakazuje zmiany wysokości dodatku mieszkaniowego, jeżeli zmiany nastąpiły w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku, a więc po wydaniu decyzji. W niniejszej sprawie zmiana w wysokości opłat czynszowych nastąpiła przed wydaniem decyzji, co oznacza, że zachodzi możliwość przyznania zwiększonego dodatku mieszkaniowego, z odpowiednim - a contrario - uwzględnieniem treści art. 7 pkt 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Prawidłowość takiej wykładni potwierdza również okoliczność, że nie jest dopuszczalne przyznanie dodatku mieszkaniowego tej samej osobie na pokrywający się okres, stąd pomimo realnie większych wydatków na lokal mieszkalny ponoszonych w czasie obowiązywania decyzji organu przyznającej dodatek, wnioskodawca nie mógłby złożyć kolejnego wniosku w miesiącu maju 2021 r. wskazując na wyższe koszty eksploatacji mieszkania, aby uzyskać dodatek od miesiąca czerwca do listopada 2021 r. w wyższej wysokości. W takiej sytuacji wsparcie finansowe w postaci dodatku mieszkaniowego byłoby nieadekwatne do potrzeb osoby utrzymującej zajmowany lokal mieszkalny, wynikających z ponoszonych na ten lokal wydatków. W efekcie, skoro przed wydaniem decyzji organ powziął informację o zmianie wysokości opłat za mieszkanie, to zmiana ta winna być uwzględniona przy obliczaniu wysokości dodatku. Wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego jest bowiem wynikiem obliczeń matematycznych, dokonywanych według zasad określonych w ustawie, na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie dodatku oraz deklaracji o wysokości dochodów, jak również zmian zgłoszonych w trakcie trwania postępowania. Ustalenie dodatku powinno się zatem odbyć w przedmiotowej sprawie z uwzględnieniem art. 7 ust. 10 ustawy. Przepis ten z woli ustawodawcy miał na celu ochronę praw osób, którym przyznano dodatek mieszkaniowy, w taki sposób, aby posiadały one pewność co do tego, że świadczenie nie zostanie im odebrane albo że nie zostanie ono obniżone na skutek zdarzeń mających miejsce po dniu przyznania dodatku mieszkaniowego, a więc po dniu wydania decyzji. Na taki cel ustawodawcy powołał się również Prokurator Okręgowy w rozpatrywanym przez WSA na wcześniejszym etapie sprawy sprzeciwie od decyzji kasatoryjnej Kolegium. W ocenie organu odwoławczego, uwzględniając wskazane intencje racjonalnego ustawodawcy przyjąć należy, że zmiany danych zawartych we wniosku, w tym w zakresie wysokości wydatków na lokal, które nastąpiły przed przyznaniem dodatku, a po wszczęciu postępowania zainicjowanego wnioskiem o przyznanie dodatku, winny być uwzględnione w celu zapewnienia adekwatności dodatku mieszkaniowego do zwiększonych wydatków ponoszonych na lokal. Pismem z dnia [...] maja 2021 r. Prokurator Okręgowy w [...] wniósł skargę na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnej wykładni przepisów prawa (tj. art. 7 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2021 roku oraz pkt 12 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych w zw. z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez przyjęcie zgodnie z art. 7 ust. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, iż modyfikacja wysokości wydatków za zajmowany lokal mieszkalny stanowiąca podstawę wyliczenia dodatku mieszkaniowego mająca miejsce przed wydaniem decyzji winna obligatoryjnie wpływać na wysokość świadczenia (zwiększony dodatek mieszkaniowy), w sytuacji gdy powyższy przepis, przy uwzględnieniu istoty i zakresu zmian wprowadzonych na podstawie art 11 pkt 7 lit. a ustawy z dnia 10 grudnia 2020 roku o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa, które weszły w życie a dniem 1 lipca 2021 roku, nie reguluje sytuacji w której po stronie wnioskodawcy zmieniła się kwota wydatków ponoszonych na lokal w okresie pomiędzy miesiącem, w którym składany jest wniosek a dniem wydania decyzji przez organ, zaś znowelizowany przepis art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych precyzuje za jaki konkretnie okres należy uwzględniać wydatki ponoszone przez stronę za lokal mieszkalny. Wskazując na powyższe Prokurator wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego. Uzasadniając swoje stanowisko Prokurator wskazał, iż należy dopuścić możliwość argumentacji zaprezentowanej przez organ pierwszej instancji w świetle ustaleń sprawy poprzez wyprowadzony wniosek, że wydatki za lokal mieszkalny ujęte w dokumencie o nazwie "Zawiadomienie o miesięcznym wymiarze opłat za lokal" z dnia [...] kwietnia 2021 roku, które wnioskujący o przyznanie dodatku mieszkaniowego ponosi od dnia [...] maja 2021 roku, nie mogą być brane pod uwagę. Przemawiać za tym może zasada sformułowana przez ustawodawcę, zgodnie z którą wnioskodawca składając wniosek ma obowiązek podać łączną kwotę wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc, rozumiany jako miesiąc, w którym składany jest wniosek (vide: pkt. 12 załącznika nr 1 - wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego - do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych w brzmieniu: "Łączna kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc"). W ocenie skarżącego Prokuratora, okoliczność uwzględnienia przepisu tj. art. 7 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych mogłaby mieć miejsce jedynie w przypadku przedłożenia przed wydaniem decyzji nowego zawiadomienia o miesięcznym wymiarze opłat za miesiąc kwiecień 2021 roku, czyli za miesiąc, w którymi składany jest wniosek. Za taką interpretacją przepisów przemawiał też zakres zmian w przepisach ustawy o dodatkach mieszkaniowych, które zostały wprowadzone na podstawie art. 11 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 roku o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa. Owa nowelizacja, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2021 roku, zmieniła między innymi art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zgodnie z którym aktualnie do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych w miesiącu poprzedzającym dzień złożenia wniosku wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Natomiast z uzasadnienia powyższych zmian wynika, iż zmierzają one do wyeliminowania wątpliwości interpretacyjnych, uporządkowania terminologii stosowanej w ustawie oraz racjonalizacji wydatków gmin na wypłaty dodatków mieszkaniowych. Zdaniem skarżącego w art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, ustawodawca wprost wskazał w oparciu, o jakie dokumenty organ winien rozpoznać sprawę. Zmiana tego przepisu prawa powoduje, że na chwilę obecną nie ma wątpliwości interpretacyjnych, jakie konkretnie dokumenty mają stanowić podstawę rozpoznania sprawy, w tym również w zakresie ponoszonych wydatków na lokal. Natomiast w stanie prawnym sprzed 1 lipca 2021 roku kwestię w zakresie ponoszonych wydatków regulowało (precyzowało) rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie dodatków mieszkaniowych, a konkretnie pkt 12 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Skoro ustawodawca znowelizował art. 7 ust 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych poprzez sprecyzowanie za jaki konkretnie okres uwzględniać należy wydatki ponoszone przez stronę za lokal mieszkalny (przy jednoczesnym uchyleniu z dniem 30 czerwca 2021 roku rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie dodatków mieszkaniowych) i nie zmienił przy tym w żaden sposób art. 7 ust. 10 ustawy, to oznacza, iż ten ostatni przepis nigdy nie regulował stanów faktycznych w których zmianie ulegały wydatki ponoszone przez stronę w okresie pomiędzy miesiącem, w którym składany jest wniosek a dniem wydania decyzji. Odpowiadając na skargę Kolegium podtrzymało w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sprawa na podstawie wniosku organu administracji niezakwestionowanego przez stronę skarżącą podlegała rozpatrzeniu w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: P.p.s.a.). Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., na mocy której powyższy organ ustalił wysokość dodatku mieszkaniowego przysługującego R. L. w okrasie 6 miesięcy, począwszy od dnia [...] maja 2021 r. do dnia [...] października 2021 r. w wyższej wysokości (tj. [...] zł miesięcznie) niż przyznana przez organ I instancji (tj. [...] zł miesięcznie). Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonych decyzji były przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych w kształcie obowiązującym do dnia 30 czerwca 2021 r. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji. Przy czym decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku (art. 7 ust. 7 ustawy). Stosownie zaś do treści art. 7 ust. 5 ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Natomiast w myśl art. 7 ust. 10 ustawy, zmiany danych zawartych we wniosku lub deklaracji złożonej przez wnioskodawcę, które nastąpiły w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku mieszkaniowego, nie mają wpływu na wysokość wypłacanego dodatku mieszkaniowego. W badanej sprawie nie jest sporne, iż wyliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego wyłącznie w oparciu o dane i dokumenty dołączone do wniosku R. L. złożonego w dniu [...] kwietnia 2021 r. dawało podstawy do jego określonego w wysokości wskazanej w decyzji organu I instancji. Natomiast sporne pomiędzy organem odwoławczym oraz skarżącym Prokuratorem jest to jakie były skutki złożenia przez R. L. zawiadomienia o miesięcznym wymiarze opłat za lokal z dnia [...] kwietnia 2021 roku tj. już po wniesieniu wniosku, lecz jeszcze przed wydaniem decyzji określającej wysokość dodatku mieszkaniowego przez organ I instancji. Zarówno organ I instancji jak i Prokurator stanęli w tym zakresie na stanowisku, iż skoro podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego stanowią wydatki poniesione przez wnioskodawcę, zatem nie można uznać, aby poniesionymi były wydatki obowiązujące od dnia 1 maja 2021 r. W ocenie powyższych podmiotów uwzględnienie wydatków w skorygowanej wysokości mogłaby mieć miejsce jedynie w przypadku przedłożenia nowego zawiadomienia o miesięcznym wymiarze opłat obowiązującego w miesiącu kwietniu 2021 r. Natomiast Kolegium przyjęło przy orzekaniu, iż skoro zmiana w wysokości opłat czynszowych nastąpiła przed wydaniem decyzji, oznacza to, że zachodzi możliwość przyznania zwiększonego dodatku mieszkaniowego, z odpowiednim - a contrario - uwzględnieniem treści art. 7 pkt 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W ocenie Sądu stanowiska organu odwoławczego oraz wysokość ustalonego przezeń dodatku mieszkaniowego nie można uznać za niezgodne z mającymi zastosowanie w sprawie przepisami. Orzekając w badanej sprawie nie można tracić z pola widzenia, że postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego wszczynane jest wyłącznie na wniosek osoby uprawnionej. Dodatek mieszkaniowy przyznawany jest w drodze decyzji administracyjnej, po spełnieniu określonych w ustawie przesłanek. Jednocześnie podkreślić należy, że dodatek ten przysługuje nie od dnia wydania decyzji, ale od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Uprawnienie do dodatku mieszkaniowego powstaje zatem od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, przy czym uprawnienie to stwierdzanie jest stosowną decyzją administracyjną. To decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego kształtuje to uprawnienie, wskazując od jakiego okresu ono obowiązuje. A skoro tak, to obowiązkiem organu jest, aby do dnia wydania decyzji uwzględnił cały materiał dowodowy jaki został zebrany (złożony) w trakcie procedowania nad wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Tym samym złożona przez stronę skarżącą informacja o zmianie wysokości czynszu, za zajmowany lokal powinna była być przez organ uwzględniona w toku postępowania. Trafnie zatem przyjęło Kolegium, iż za dzień przyznania dodatku należy rozumieć dzień wydania decyzji, a tym samym zakaz modyfikacji dodatku, jaki wynika z art. 7 ust. 10 ustawy, następuje po wydaniu decyzji, tj. obejmuje okres rozpoczynający się w dniu wydania przez organ decyzji przyznającej wnioskowany dodatek mieszkaniowy (podobnie wyrok NSA z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 3285/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1569/17). Tym samym w rozpatrywanej sprawie dopiero zmiany w sytuacji wnioskodawcy, które wystąpiły po dniu ustaleniu wysokości dodatku decyzją administracyjną nie mogą być uwzględnione. Taka zaś sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Zmiana wysokości wydatków mieszkaniowych nastąpiła bowiem przed wydaniem decyzji, a nie po wydaniu decyzji. Oznacza to, że art. 7 ust. 10 ustawy daje podstawę do przyznania zwiększonego dodatku mieszkaniowego (podobnie wyrok NSA z 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 101/19). Nie jest przy tym trafny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ odwoławczy pkt 12 załącznika Nr 1 do rozporządzenia, który nakazuje wskazać kwotę wydatków za mieszkanie za ostatni miesiąc (według którego organ oblicza dodatek mieszkaniowy). Uregulowanie to nie dotyczy postępowania w sprawie zmiany wysokości czynszu. Tę kwestię rozwiązywał w okresie, dla którego przyznawany jest dodatek mieszkaniowy art. 7 ust. 10 ustawy. Natomiast w zakresie obszernie przedstawionych przez Prokuratora skutków nowelizacji ustawy o dodatkach mieszkaniowych, w ocenie Sądu brak było podstaw do uznania przedstawionej interpretacji za mogącą stanowić podstawę orzekania o prawach obywatela. Przyjęcie zaprezentowanego w skardze stanowiska i kształtowanie prawa skarżącego do dodatku mieszkaniowego w oparciu o treść znowelizowanych przepisów, które zgodnie z wyraźną wolą ustawodawcy wyrażoną w przepisach przejściowych nie mają zastosowania w toczących się już postepowaniach, nie jest możliwe do pogodzenia z przyjętą w art. 7a i art. 81a k.p.a. zasadą rozstrzygania wątpliwości prawnych i faktycznych na korzyść strony. W tym zakresie Kolegium trafnie oparło się na ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych a jego działanie w tym zakresie należy oceniać jako prawidłowo realizujące zasadę art. 8 k.p.a. tj. prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Wobec powyższego Sąd uznał, iż zarzuty skargi są nieuzasadnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. Cytowane powyżej orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl.