II SA/Wa 1761/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

W dniu [...] sierpnia 2025 r. (data nadania) skarżąca wniosła skargę na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w okresie od dnia 12 czerwca 2007 r. do dnia 4 kwietnia 2008 r. w warunkach, o których mowa w art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 12 Października 1990 r. o Straży Granicznej, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r. w zw. z art. 10 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 664). Rozstrzygnięcie to zawierało pouczenie, że strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do Komendanta Głównego Straży Pożarnej z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Pomimo tego pouczenia skarżąca, nie wyczerpując środków zaskarżenia, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W dniu 13 lipca 2025 r. weszła w życie nowelizacja art. 52 § 3 p.p.s.a., na podstawie ustawy z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego (Dz. U. poz. 769) Zgodnie z nowym brzmieniem ww. przepisu jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję lub postanowienie, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688 oraz z 2025 r. poz. 619, 621 i 622) albo konsul. Jednakże jak wynika z przepisów przejściowych wprowadzonych w ww. ustawie z dnia 21 maja 2025 r. do spraw prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym (art. 31 ust. 1 cyt. ustawy). Ponadto zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 7 cyt. ustawy do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 15 stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem określonym w art. 39. Nie budzi zatem wątpliwości, że w analizowanej sprawie nie ma zastosowania nowe brzmienie art. 52 § 3 p.p.s.a., albowiem zgodnie z wolą ustawodawcy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego stosuje się dotychczasowe brzmienie art. 52 § 3 p.p.s.a. W świetle zaś art. 52 § 3 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 lipca 2025 r., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydal decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydal decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547) albo konsul. Zauważenia zatem wymaga, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Mając tę regulacje na uwadze, jak również fakt, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o czym była właściwie pouczona, Sąd stwierdza że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.