II SA/Wa 2131/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zwrócić R. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Rada Miejska w [...] (dalej jako: organ) po rozpoznaniu skargi R. G. (dalej jako: skarżący) na działalność Dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w [...] uchwałą z dnia [...] września 2025 r. nr [...] uznała skargę za bezzasadną. Pismem z dnia 10 października 2025 r. R. G. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2025 r. W dniu 15 października 2025 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 91 ust. 1 w zw. z art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) rozstrzygnięciem nadzorczym nr [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2025 r. nr [...]. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 i uchylenia decyzji, czy też wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r. o sygn. II OSK 85/05, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2014 r. o sygn. akt II GSK 177/14). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zaszła bezprzedmiotowość postępowania wszczętego skargą R. G. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały. Wspomniana uchwała będąca przedmiotem skargi utraciła byt prawny, albowiem organ – Wojewoda [...], prawomocnym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2025 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. W ten sposób uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2025 r. nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniło jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.