II SA/Wa 2146/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2026 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie ustalenia wysokości uposażenia na ostatnio zajmowanym stanowisku oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2025 r. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego (dalej: Szef CBA) utrzymał w mocy decyzję personalną nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. o odmowie zmiany decyzji personalnej Szefa CBA nr [...] z dnia [...] października 2023 r. w sprawie ustalenia wysokości uposażenia D. K. na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskiem z dnia [...] maja 2025 r. skarżący wystąpił o zmianę, w trybie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), ostatecznej decyzji administracyjnej określającej wysokość stawki uposażenia zasadniczego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w ten sposób, aby przedmiotowa stawka została zwiększona o 20% zgodnie z przepisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy budżetowej. Ewentualnie wniesiono o wydanie nowej decyzji administracyjnej określającej wysokość stawki uposażenia zasadniczego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w ten sposób, aby przedmiotowe stawki zostały zwiększone o 20% zgodnie z zapisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy budżetowej. Szef CBA wskazał, że rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. poz. 745), wprowadza wprawdzie w § 2 wsteczną moc obowiązywania stawki uposażenia zasadniczego, jednak podwyższeniu uległa wyłącznie górna granica wysokości uposażenia, zaś dolna - na każdym stanowisku służbowym - pozostała w dotychczasowej wysokości. Organ podtrzymał swoje stanowisko, że wynikający z § 2 rozporządzenia - zmieniającego obowiązek stosowania nowych stawek uposażenia zasadniczego przy ustalaniu wysokości uposażeń należnych funkcjonariuszom od dnia 1 stycznia 2024 r. - nie wprowadza po stronie Szefa CBA obowiązku podwyższenia stawki uposażenia każdego funkcjonariusza o 20%, lecz jedynie obowiązek stosowania stawek w nowych granicach dla funkcjonariuszy pozostających w służbie od dnia 1 stycznia 2024 r. Możliwość podniesienia uposażenia, wbrew twierdzeniom strony, nie może być utożsamiana z prawnym obowiązkiem leżącym po stronie Szefa CBA, lecz winna być oceniana w świetle zasady podległości służbowej i autonomii decyzyjnej Szefa CBA w przedmiocie kształtowania polityki kadrowej oraz polityki wynagradzania. Organ stanął na stanowisku, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym funkcjonariuszowi CBA (jak również byłemu funkcjonariuszowi CBA) nie przysługuje roszczenie o awans na wyższy stopień służbowy lub o podwyższenie wysokości stawki uposażenia zasadniczego, o ile ustalone wobec funkcjonariusza uposażenie mieści się w granicach wyznaczonych przepisami ustawy o CBA oraz wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Organ podał, że w dniu zwolnienia ze służby w CBA wnioskodawca pozostawał w dyspozycji Szefa ze stawką uposażenia zasadniczego przypisaną dla ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego: "Zastępca Szefa CBA". Stawka uposażenia zasadniczego uzyskiwana przez wnioskodawcę na dzień 1 stycznia 2024 r. była zgodna z przepisami prawa, albowiem mieściła się w granicach stawki uposażenia przewidzianej na zajmowanym stanowisku służbowym w myśl rozporządzenia obowiązującego od dnia 1 stycznia 2024 r., w kształcie zmienionym rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. Nie zachodzi, w ocenie organu, konieczność dostosowania uposażenia wnioskodawcy do obowiązujących przepisów prawa, w konsekwencji czego zastosowanie mają zasady ogólne kształtowania polityki kadrowej i wynagradzania funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego mieszczące się w ramach podległości służbowej, opisane w ustawie oraz rozporządzeniu w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy. Z tego względu, zdaniem organu, już z przyczyn systemowych nie jest możliwe dokonanie zmiany z decyzji personalnej objętą treścią wniosku. Także z punktu widzenia zakresu stosowania art. 155 k.p.a. w relacji do istoty prowadzonego na jego podstawie postępowania, ukierunkowanego na sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej zasadnicze znaczenie ma to, że miarodajnym kryterium weryfikacji (odwoływalności) decyzji ostatecznej, w trybie o którym w nim mowa, jest interes społeczny lub słuszny interes strony, a więc klauzule generalne z dominującym znaczeniem kryterium słuszności. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Szef CBA wskazał m.in., że tryb zmiany decyzji przewidziany w art. 155 k.p.a. nie może być stosowany w sytuacji zmiany stanu faktycznego lub stanu prawnego. Postępowanie nadzwyczajne może toczyć się wyłącznie na podstawie tego samego stanu faktycznego oraz prawnego, co postępowanie pierwotne, a zmiana w tym trybie jest dopuszczalna tylko w granicach stanu faktycznego pierwotnej sprawy, w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony do tej pory. Natomiast decyzja personalna Szefa CBA nr [...] z dnia [...] października 2023 r., ustalająca wysokość uposażenia wnioskodawcy na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, była wydana w oparciu o aktualną i właściwą podstawę prawną. Zmiana rozporządzenia w zakresie stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy CBA nie determinuje zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. Odnosząc się do alternatywnego żądania o wydanie nowej decyzji administracyjnej określającej wysokość stawki uposażenia zasadniczego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w ten sposób, aby przedmiotowe stawki zostały zwiększone o 20% zgodnie z zapisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy budżetowej, wskazano na brak przepisów prawa, które przyznawałyby Szefowi CBA kompetencje do wydania decyzji w sprawie podwyższenia uposażenia byłego funkcjonariusza CBA. Osoba zwolniona ze służby nie pozostaje już w stosunku służbowym, zatem utraciła status funkcjonariusza i nie posiada już statusu strony aby żądać wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia stawki uposażenia zasadniczego. W ocenie organu nie zaistniały żadne okoliczności obligujące Szefa CBA do wydania jakichkolwiek decyzji w przedmiocie zmiany uposażenia byłego funkcjonariusza. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję wniósł D. K. podnosząc zarzut naruszenia: 1) art. 155 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i odmowę zmiany decyzji personalnych w przedmiocie zwolnienia ze służby oraz w przedmiocie ustalenia wysokości uposażania na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w taki sposób, aby określone tych decyzjach stawki uposażania zasadniczego zostały zwiększone o 20% zgodnie z zapisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy Budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r., pomimo, że takiej zmianie nie sprzeciwiały się przepisy szczególne i przemawiały za nią zarówno interes społeczny jak i słuszny interes strony; 2) art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy Budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r. w zw. z § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat (Dz. U. poz. 745) - poprzez ich niezastosowanie i nie ukształtowanie stawki uposażenia zasadniczego skarżącego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w taki sposób, aby jego wysokość została zwiększona o 20% od 1 dnia stycznia 2024 r. Podnosząc powyższe naruszenia wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że celem wydania rozporządzenia z dnia 16 maja 2024 r. było umożliwienie realizacji zapisów art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy Budżetowej na rok 2024. Projekt przewidywał podniesienie stawek uposażenia w sposób, który umożliwi zrealizowanie przepisu przywołanej ustawy i zwiększenie uposażenia otrzymywanego przez funkcjonariusza o 20%. Wykładania celowościowa przepisów rozporządzenia z dnia 16 maja 2024 r. powinna prowadzić do jednoznacznych wniosków, że Szef CBA jest zobowiązany do podwyższenia uposażeń wszystkim funkcjonariuszom pozostającym w służbie na dzień 1 stycznia 2024 r. niezależnie od tego czy w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia pełnili służbę nadal czy też zostali z niej zwolnieni. Ustawodawca opracowując Ustawę Budżetową na rok 2024 postanowił, że wynagrodzenie (uposażenie) osób zaliczanych do państwowej sfery budżetowej wymienionych w art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a tej ustawy winno być w 2024 r. zwiększone o 20 %. Tym samym nie jest uprawnionym twierdzenie, że Szef CBA w zakresie realizacji postanowień art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy Budżetowej na rok 2024 r. posiada autonomię decyzyjną. Przedmiotowa autonomia przysługuje Szefowi Biura w przypadku realizowania w normalnym trybie polityki kadrowej i połączonej z nią polityki wynagradzania. W przypadku realizacji postanowień Ustawy Budżetowej Szef CBA zobowiązany jest do wykonania jej zapisów. Oczywistym jest bowiem, że uznanie administracyjne jakiegokolwiek organu nie może decydować o tym, która z osób zaliczanych do kategorii pracowników państwowej sfery budżetowej otrzyma podwyżkę wynagrodzenia ustanowioną przez Ustawodawcę. Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że przepisy rozporządzania z dnia 16 maja 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat nakładają na Szefa CBA obowiązek zwiększenia o 20% uposażenia każdego funkcjonariusza Biura pozostającego w służbie w dniu 1 stycznia 2024 r. niezależenie czy w tej służbie pozostał czy się z niej zwolnił. Nowelizacja przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat, na mocy której zmieniono nieznacznie załącznik do tego aktu prawnego zwiększając górne stawki uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy CBA nie była zmianą, która wyklucza możliwość zastosowania trybu z art. 155 k.p.a. Oprócz tej niewielkiej zmiany załącznika do wspomnianego rozporządzenia nie zmieniono żadnych innych przepisów dotyczących kształtowania wynagrodzeń funkcjonariuszy, co pozwala na stwierdzenie, że w sprawie, której dotyczy niniejsza skarga istniała tożsamość stosunku prawnego, ukształtowanego zmienianą decyzją. Jest on bowiem osobą uprawnioną do otrzymania podwyżki wynikającej z Ustawy Budżetowej pomimo, że nie pozostaje już w służbie. Wystarczającą przesłanką do otrzymania takiej podwyżki jest bowiem fakt pozostawania w służbie na dzień 1 stycznia 2024 r. Tym samym, jeśli Szef CBA nie wydał z urzędu nowych decyzji kształtujących uposażenia funkcjonariuszy Biura, którzy odeszli ze służby po 1 stycznia 2024 r. w sposób zgodny z zapisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy Budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r. skonkretyzowanymi w rozporządzeniu płacowym, funkcjonariusze ci byli w pełni uprawnieniu do żądania zmiany tych decyzji w trybie art. 155 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Szef CBA wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W pierwszej kolejności, ze względu na zarzuty skargi, wyjaśnić należy w jakich granicach Sąd orzekał w niniejszej sprawie. Skarżący we wniosku wszczynającym postępowanie wniósł alternatywnie – o zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. Szefa CBA nr [...] z dnia [...] października 2023 r. w sprawie ustalenia wysokości uposażenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, ewentualnie o wydanie nowej decyzji administracyjnej określającej wysokość stawki uposażenia zasadniczego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w ten sposób, aby przedmiotowe stawki zostały zwiększone o 20% zgodnie z zapisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy budżetowej. Ponadto wniósł o ponowne przeliczenie wszystkich świadczeń związanych ze zwolnieniem ze służby w CBA tak, aby dokonane ponownie przeliczenia uwzględniały 20% wzrost stawki uposażenia zasadniczego od dnia 1 stycznia 2024 r., wypłatę wyrównania uposażenia za okres od dnia 1 stycznia 2024 r. do momentu zwolnienia ze służby w CBA oraz w szczególności wypłacenia stosownego wyrównania uposażenia i innych świadczeń, a także przesłanie odpowiednich informacji do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA. Na podstawie tak sformułowanego żądania organ zasadnie uznał, że w pierwszej kolejności należy potraktować to żądanie jako wniosek o zmianę ww. decyzji w trybie art. 155 k.p.a., bowiem rozstrzygnięcie w tym zakresie ma bezpośrednie przełożenie na pozostałe żądania. Ponadto niedopuszczalne jest mieszanie w jednej sprawie postępowań prowadzonych w trybie zwykłym z postępowaniami prowadzonymi w trybach nadzwyczajnych. Dlatego też kontroli Sądu podlegało jedynie - wyrażone w zaskarżonej decyzji - stanowisko organu w zakresie odmowy zmiany, w trybie art. 155 k.p.a., ostatecznej decyzji administracyjnych Szefa CBA w przedmiocie ustalenia stawki uposażenia zasadniczego. Przedmiot sporu dotyczył tego, czy istniały podstawy, do zmiany, na podstawie art. 155 k.p.a., decyzji określającej wysokość stawki uposażenia zasadniczego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w ten sposób, aby przedmiotowa stawka została zwiększona o 20% zgodnie z przepisami art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a ustawy budżetowej. Przepis art. 155 k.p.a. stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Dla zmiany lub uchylenia decyzji na tej podstawie prawnej, łącznie muszą być spełnione przesłanki: istnienie decyzji ostatecznej, za jej uchyleniem lub zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, zgoda strony na zmianę lub uchylenie decyzji, brak przeciwwskazań w przepisach ustaw szczególnych. Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy "pierwotnej", w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony do tej pory. Postępowanie prowadzone w oparciu o art. 155 k.p.a. nie jest kolejną (trzecią) instancją administracyjną i nie może służyć weryfikacji ustaleń czy też prawidłowości wykładni i subsumcji przepisów zastosowanych przy wydaniu decyzji ostatecznej. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się również, że tryb wzruszenia decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. może mieć zastosowanie tylko do decyzji uznaniowych lub do decyzji, przy wydaniu których organ ma do wyboru pewne rodzaje rozstrzygnięć, z których każde jest zgodne z prawem. Odnosząc powyższe wywody do ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wskazać należy, że decyzja personalna Szefa CBA z dnia [...] października 2023 r., o ustaleniu stawki uposażania zasadniczego, której zmiany żądała strona nie była decyzją uznaniową. Została wydana na podstawie art. 54 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w związku z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 września 2023 r. o zmianie rozporządzenia w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy CBA oraz uposażenia zasadniczego z tytuły wysługi lat (Dz.U. z 2023 r. poz. 1907). Wobec tego jej wydanie było spowodowane koniecznością dostosowania uposażeń funkcjonariuszy CBA do obowiązującego stanu prawnego. Co istotne, skarżącemu przyznano maksymalną stawkę uposażenia zasadniczego, jaką wówczas ww. rozporządzenie przewidywało. Skarżący został zwolniony ze służby w dniu [...] lutego 2024 r. Wobec tego w dniu wejścia w życie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. zmieniającego rozporządzenia w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy CBA oraz uposażenia zasadniczego z tytuły wysługi lat (Dz.U. z 2024 r., poz. 745), na które się powołuje w skardze, pozostawał już poza służbą. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy bez znaczenia jest, że § 2 tego rozporządzenia stanowi, że stosuje się je przy ustalaniu wysokości uposażeń należnych funkcjonariuszom Centralnego Biura Antykorupcyjnego od dnia 1 stycznia 2024 r., a więc datą wsteczną. Istotne znaczenie ma bowiem to, że skarżący w dniu złożenia wniosku o zmianę decyzji o ustaleniu stawki uposażania zasadniczego nie pozostawał w służbie czynnej. Zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o CBA, prawo do uposażenia powstaje z dniem powołania, powierzenia obowiązków albo mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe, zaś stosownie do § 18 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 września 2006 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego (Dz.U. z 2015 r. poz. 503) stosunek służbowy ulega rozwiązaniu z dniem określonym w decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2024 r., poz. 1121), funkcjonariuszom m.in. Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwolnionym ze służby, przysługuje z budżetu państwa, na zasadach określonych w ustawie, zaopatrzenie emerytalne. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że skarżący występując z wnioskiem w trybie art. 155 k.p.a. pozostawał już poza służbą w CBA i jakiekolwiek zmiany na przyszłość związane ze stosunkiem służbowym, który uległ rozwiązaniu z dniem [...] lutego 2024 r., w tym ze świadczeniami pieniężnymi, nie były już możliwe. Przepisy ustawy o CBA oraz rozporządzeń wykonawczych dotyczą bowiem funkcjonariusza pełniącego służbę w CBA. Kwestie zaś ich emerytur reguluje inna, przywołana wyżej ustawa. Dlatego też skoro stan faktyczny uległ zmianie, brak było podstaw do zastosowania art. 155 k.p.a. Rację ma również Szef CBA twierdząc, że decyzja personalna w przedmiocie ustalenia stawki uposażenia zasadniczego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym została wydana w oparciu o aktualną i prawidłową podstawę prawną. Natomiast uwzględnienie wniosku skarżącego i dokonanie zmiany tej decyzji, w związku z nowelizacją dokonaną rozporządzeniem z dnia 16 maja 2024 r., wymagałaby wydania nowej decyzji ustalającej wysokość uposażenia zasadniczego danego funkcjonariusza, wobec zmiany stanu faktycznego i prawnego. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, tryb zmiany decyzji ostatecznej przewidziany w art. 155 k.p.a. nie może być stosowany w przypadku zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego. Stanowiłby zaprzeczenie zasadzie m.in. trwałości decyzji administracyjnych. Za trafne również należało uznać stanowisko organu, że zmiana decyzji personalnej w trybie art. 155 k.p.a. byłaby sprzeczna z interesem społecznym, bowiem dopuszczałaby możliwość zmiany prawidłowej decyzji poprzez przyznanie skarżącemu dwudziestoprocentowej podwyżki, prowadząc do uprzywilejowania funkcjonariuszy, którzy zrezygnowali z pełnienia służby, względem tych, którzy w służbie pozostali. Ponadto Sąd aprobuje pogląd organu, że § 2 rozporządzenia zmieniającego nie kreuje obowiązku podwyższenia stawki uposażenia każdego funkcjonariusza o 20%, lecz oznacza obowiązek stosowania stawek w nowych granicach od 1 stycznia 2024 r. Zauważyć należy, że w ustalone decyzji z dnia [...] października 2023 r. uposażenie zasadnicze w wysokości 14050 zł mieściło się również w "widełkach" nowego rozporządzenia z dnia 16 maja 2024 r. tj. w wysokości od 11300 do 16860 zł. Natomiast w ramach hierarchii służbowej funkcjonariuszom nie przysługują roszczenia o awans czy podwyższenie wynagrodzenia. Takiego uprawnienia nie przewidywał również art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 3 lit. a Ustawy Budżetowej z dnia 18 stycznia 2024 r. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięta ani naruszeniem prawa procesowego ani materialnego. Ponadto została uzasadniona w sposób prawidłowy, z wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Dlatego też skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała oddaleniu.