II SA/Wa 643/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka- Klimas, Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant starszy specjalista Ewa Kielak-Niedźwiedzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby wojskowej oddala skargę

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (RWKL) działając na skierowanie Szefa WCR w [...] po przeprowadzeniu postępowania orzeczniczego, wydała orzeczenie Nr [...] z dnia [...].06.2024r. w sprawie zdolności do pełnienia służby wojskowej Pana K. P. orzekając kategorię D - niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju, z wyjątkiem niektórych stanowisk służbowych przeznaczonych dla terytorialnej służby wojskowej, rozpoznając w pkt. 9.1 orzeczenia: Przebyte dwukrotnie operacje tarczycy z powodu [...] (2016r.) z pooperacyjną niedoczynnością tarczycy w trakcie leczenia substytucyjnego (wskazując jako powód niezdolności do służby wojskowej § 83 pkt 1 i § 53 pkt. 5). Od orzeczenia RWKL w [...] orzekany złożył odwołanie. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie (CWKL) orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2025r. utrzymała w mocy skarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazano, że RWKL przeprowadziła procedurę orzeczniczą kierując orzekanego na badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne w ośrodku referencyjnym dla wojska - w [...] Wojskowym Szpitalu Klinicznym [...] SPZOZ w [...]. W wykonanym badaniu laboratoryjnym krwi obwodowej stwierdzono prawidłowy poziom TSH - 0,52 plU/mł (norma:0,27 - 4,20). W przeprowadzonej konsultacji endokrynologicznej stwierdzono stan po operacji tarczycy z powodu [...] leczona substytucyjnie-pozostaje pod opieką endokrynologiczną oraz okresowo onkologiczną. Wskazano również, iż Orzekany do odwołania dołączył Kartę Informacyjną z Wizyty Ambulatoryjnej Gabinetu Onkologii Nuklearnej Narodowego Instytutu Onkologii w [...] z dnia [...].05.2024 r. w której stwierdzono: [...] tarczycy. Stan po usunięciu lewego płata tarczycy z cieśnią - stan po radykalizacji z limfadenektomią centralną. Zespół orzeczniczy CWKL w [...] przechodząc do materii swoich wniosków wskazał, iż pomimo dobrego stanu zdrowia orzekanego po rozpoznaniu i leczeniu operacyjnym [...] tarczycy w 2016r. na podstawie obowiązującego aktu prawnego schorzenie należy kwalifikować do paragrafu i punktu § 83 pkt. 1 t. j., nowotwory złośliwe wszystkich rodzajów i stopnia w zależności od wyników leczenia. Dodano, że ustawodawca, mając na uwadze rożne efekty terapeutyczne w odniesieniu do oceny stanu zdrowia przewidział podjęcie decyzji orzeczniczej kwalifikując do kategorii zdrowia D/E i na tej podstawie orzekany został zakwalifikowany do kategorii zdrowia D. Od powyższego orzeczenia skargę do tut. Sądu wywiódł K. P. zarzucając organowi: - naruszenie 83 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że przebyty rak brodawkowaty kwalifikuje się do nowotworów złośliwych wszystkich rodzajów i stopni w zależności od wyników leczenia, w sytuacji gdy z dokumentacji medycznej skarżącego wynika, iż jego leczenie w zakresie ww. choroby zostało zakończone, a przebyta choroba - której jak wyżej wskazano leczenie zostało zakończone - nie może być podstawą stwierdzenia niezdolności do zawodowej służby wojskowej, o której mowa w § 83 pkt 1 ww. rozporządzenia; - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z § 11 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 grudnia 2024 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich, określenia ich siedzib, filii, zasięgu działania oraz właściwości, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy orzeczenia organu pierwszej instancji pomimo tego, że zachodziły podstawy do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, - naruszenie art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie zbadania przez organy rzetelnego i wyczerpującego zbadania z urzędu interesu prawnego skarżącego i art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy - w sposób sprzeczny z zasadami pogłębiania zaufania obywatela do władzy publicznej - okoliczności faktycznych oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego polegającą w konsekwencji na błędnym uznaniu, że przebyty rak brodawkowaty tarczycy powoduje niezdolność do czynnej służby wojskowej, w sytuacji gdy swobodne zbadanie materiału dowodowego wskazuje, że skarżący winien być zdolny do pełnienia czynnej służby wojskowej, albowiem został on z tej choroby wyleczony, natomiast kwalifikacja w zakresie skutków tj. chorób tarczycy wskazuje na zdolność skarżącego do czynnej służby wojskowej i polegającego na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej wskutek braku dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i dokonania jednostronnej, wybiorczej oceny materiału dowodowego, a to w wyniku pominięcia wskazywanych przez skarżącego dokumentacji i okoliczności w tym w szczególności orzeczonej przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w [...] nr [...] oraz Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w [...] nr [...] zdolności skarżącego do służby zawodowej gdy skarżący był już po przebytej operacji raka tarczycy, w sytuacji gdy z zaskarżonego orzeczenia wynika jego niezdolność do czynnej służby wojskowej, - naruszenie art. 15 k.p.a. przez wydanie przez organ II instancji orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie organu I instancji bez dokładnego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania zgodnie z którą sprawa administracyjna powinna być dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta. W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie obydwu orzeczeń rozwijając swe zarzuty w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe orzeczenie według powyższych kryteriów, uznać należało, iż nie narusza ono prawa. Przystępując do rozpoznawania niniejszej skargi w pierwszej kolejności wyjaśnić należało, iż Sąd administracyjny właściwy jest wyłącznie do oceny skarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego formalnej zgodności z prawem. Nie może zaś wypowiadać się co do merytorycznej poprawności rozpoznania stanu zdrowia, dokonanego przez Komisję lekarską. Nie posiada bowiem w tym zakresie stosownej wiedzy medycznej. Ustawodawca nie wyposażył też Sądu administracyjnego we właściwe instrumentarium procesowe, umożliwiające dokonywania takiej oceny, np. przy pomocy biegłych sadowych. Powyższa uwaga pozostaje też aktualna w odniesieniu do oceny zakresu diagnostyki medycznej przeprowadzonej przez Komisję. Badanie medycznej potrzeby (lub jej braku) przeprowadzenia konkretnych badań dodatkowych czy konsultacji, również nie zostało przez ustawodawcę poddane kontroli Sądu administracyjnego. Dla wypowiedzenia się merytorycznego w tej kwestii również koniecznym byłoby bowiem posiadanie specjalistycznej wiedzy medycznej, ewentualnie koniecznym byłoby umożliwienie tut. Sadowi powołania biegłego sądowego z zakresu medycyny. Jak to jednak już wcześniej podkreślono, takich uprawnień i takiej wiedzy medycznej nie posiada w myśl przepisów proceduralnych Sąd administracyjny. Biorąc pod uwagę powyższe tut. Sąd nie mógł wypowiadać się w zakresie materii poprawności rozpoznania dokonanego przez lekarzy zasiadających w komisjach I i II instancji. Co zaś się tyczy formalnej oceny skarżonego rozstrzygnięcia do dokonania którego uprawniony był tut. Sąd to doprowadziła skład orzekający do wniosku, iż odpowiada ono prawu. Organ poczynione rozpoznanie zakwalifikował do poprawnie dobranych przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 25 marca 2024r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej (...) - Dz. U. z 2024r. poz.466. Organ sporządził też prawidłowe uzasadnienie wyjaśniając w sposób wyczerpujący motywy swego postępowania. W szczególności odniósł się do całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i do wszystkich rozpoznanych stanów zdrowotnych, co tut. Sąd ustalił na podstawie pełnych akt administracyjnych sprawy. Okolicznością niesporną w sprawie było to, że strona podlegała leczeniu onkologicznemu w związku z nowotworem tarczycy. Nie budzi też wątpliwości tut. Sądu fakt, że usunięty nowotwór miał charakter złośliwy, co wprost wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zaświadczenia z dnia [...] maja 2024r. wydanego przez Narodowy Instytut Onkologii w [...] (k.28 akt. adm.). W świetle powyższego, pomiędzy stanem faktycznym sprawy a dokonanym przez komisje rozpoznaniem, występuje pełna korelacja. W tym miejscu podkreślenia wymaga okoliczność, że prawodawca formułując treść par.83 pkt 1 omawianego rozporządzenia nawiązał w sposób ogólny do materii nowotworów złośliwych. Nie dokonywał przy tym rozróżnień pomiędzy nowotworami przed ich leczeniem, w trakcie ich leczenia czy po zakończeniu ich leczenia. W świetle powyższego, z punktu widzenia logiki rozumowania istnieje ścisły związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy faktem usunięcia stronie złośliwego nowotworu a klasyfikacją prawną dokonanego rozpoznania. Skoro prawodawca regulując kwestię zdolności do służby wojskowej powiązał fakt omawianej choroby tylko z kategorią D lub E, to organy orzekające nie mogły kwalifikować skarżącego jako osoby zdolnej do służby. W realiach faktycznych sprawy nie sposób też przyjąć, że organ przy orzekaniu nie uwzględnił niskiego stopnia zaawansowania nowotworu usuniętego stronie, skoro zakwalifikował orzekanego do kategorii D a nie E. Za okoliczność pozostającą w oderwaniu od przedmiotu niniejszej sprawy należało uznać podnoszony w skardze fakt pozytywnych orzeczeń dotyczących zdolności strony do zawodowej służby wojskowej. Przedmiotem przywołanych w skardze orzeczeń była ocena zdolności strony do pełnienia innego rodzaju służby więc badaniu podlegały zupełnie inne kryteria. Na marginesie dodania wymagało to, że istotą orzekania przez komisje lekarskie jest wyłącznie ocena zdolności do pełnienia określonego rodzaju służby a nie stwierdzanie stanu zdrowia badanego. Stąd dobre samopoczucie strony i podnoszone w skardze różnego rodzaju aktywności strony, nie mogły rzutować na treść rozstrzygnięcia. W świetle powyższego, jako prawidłowe jawiło się skarżone rozstrzygnięcie. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, w tym nie dopuścił się naruszeń zarzucanych badaną skargą, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).