II SA/Wr 473/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 23 czerwca 2023 r. nr SKO 4111/42/2023 w przedmiocie stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postepowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi.

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu stwierdziło przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 27 lica 2022 r., wyznaczyło Wójtowi Gminy S. termin załatwienia sprawy do dnia 15 sierpnia 2023 r. oraz zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Orzeczenie to zawierało pouczenie, że nie przysługuje od niego zażalenie, jednak można – po wyczerpaniu trybu zażaleniowego – wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skargę na opisane postanowienie wniósł Wójt Gminy S. w imieniu Gminy S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259 dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżąca uczynił postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm. - dalej jako k.p.a.). Należy w tym miejscu wskazać, że ponaglenie jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie jego rozpatrzenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (zob. art. 141 § 1 k.p.a.). W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Nie zmienia tego błędne pouczenie organu o prawie wniesienia skargi na postanowienie, bowiem nie nadaje ono żadnych praw podmiotowych w tym zakresie. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.