II SAB/Gd 130/23

Dnia 5 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpatrzeniu w dniu 5 września 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt SKO Gd/994/23 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania M. N. od decyzji Wójta Gminy L. z dnia 17 stycznia 2023 r. nr RG-OŚ.6131.56.2022.PL.2 dotyczącej sprzeciwu wobec zamiaru usunięcia drzew postanawia: odrzucić skargę.

M. N. (dalej "Skarżący") pismem z dnia 5 sierpnia 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej "SKO w Gdańsku") w sprawie o sygn. akt SKO Gd/994/23 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania Skarżącego od decyzji Wójta Gminy Lipusz z dnia 17 stycznia 2023 r. nr RG-OŚ.6131.56.2022.PL.2 dotyczącej sprzeciwu wobec zamiaru usunięcia drzew. SKO w Gdańsku w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie stwierdzając, że Skarżący nie zwrócił się do organu odwoławczego z ponagleniem w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej "k.p.a."), zatem nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2023 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi zwracał się do właściwego organu z ponagleniem na niezałatwienie sprawy dotyczącej odwołania od decyzji Wójta Gminy Lipusz z dnia 17 stycznia 2023 r. nr RG-OŚ.6131.56.2022.PL.2 w terminie. W piśmie z dnia 29 sierpnia 2023 r. Skarżący oświadczył, iż nie składał ponaglenia do SKO w Gdańsku przed złożeniem skargi na bezczynność ww. organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia Skarżącego i organu wynika, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność strona skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. - nie wniosła ponaglenia. Wskazany stan faktyczny sprawy nie spełnia normy art. 52 p.p.s.a. Skarga na bezczynność powinna być w niniejszej sprawie poprzedzona ponagleniem w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ Skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia na drodze administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.