II SAB/Go 221/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewody L. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.

V. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia [...] lutego 2026 r. skarżący został wezwany do podania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wystosował w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.) ponaglenie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, którego bezczynność skarży, tj. do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz do ewentualnego nadesłania kopii tego ponaglenia, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie takie nie zostało złożone. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu drogą elektroniczną w dniu [...] lutego 2026 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W myśl natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Instytucja ponaglenia została uregulowana w przepisach k.p.a. I tak, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl natomiast art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przedmiotem skargi V. S. jest bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z treści cytowanych wyżej przepisów bezspornie wynika konieczność poprzedzenia takiej skargi do sądu ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 k.p.a. do właściwego organu. Ponaglenie musi mieć formę podania w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a., zgodnie z którym podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie wymaga również uzasadnienia. Sformalizowanie ponaglenia polega na tym, że powinno ono przybrać formę pisemną bądź elektroniczną, a nadto zawierać uzasadnienie i być skierowane do właściwego organu (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 18 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Wr 65/21). Z akt niniejszej sprawy nie wynika, jakoby skarga V. S. została poprzedzona wniesieniem ponaglenia w opisanej formie i trybie. Wobec tego pismem z dnia [...] lutego 2026 r. skarżący został wezwany do podania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody [...] skierował stosowne ponaglenie do organu nadrzędnego, tj. do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz do ewentualnego nadesłania kopii tego ponaglenia, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie takie nie zostało złożone. Wezwanie powyższe zostało przesłane do skarżącego drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy EPUAP, stosownie bowiem do art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Skoro zatem skarżący złożył skargę drogą elektroniczną, również w taki sam sposób zostało mu przesłane opisane wyżej wezwanie. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 28), V.S. odebrał wezwanie w dniu [...] lutego 2026 r. (sobota), lecz pomimo upływu z dniem [...] lutego 2026 r. (poniedziałek) wyznaczonego przez Sąd terminu, nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi. Wobec powyższego należało uznać, że warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność Wojewody [...] nie został w niniejszej sprawie spełniony, w związku z czym skarga V. S., jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W konsekwencji orzeczono jak w sentencji postanowienia.