II SAB/Lu 188/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Asesor sądowy Jakub Polanowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 lutego 2024r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych oddala skargę.

Z. W. wniósł w dniu 30 listopada 2023r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie postępowania po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2023r., sygn. akt II SA/Lu 496/23 uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 21 kwietnia 2023r., znak: SKO.41/2197/OS/2023 W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, przedstawiając następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 6 marca 2023 r. Wójta Gminy Niemce odmówił przyznania skarżącemu specjalistycznych usług opiekuńczych, a decyzją z dnia 21 kwietnia 2023 r. Kolegium utrzymało w mocy tą decyzję. Następnie jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27 września 2023r., sygn. akt II SA/Lu 496/23 uchylił decyzję Kolegium. Wyrok został doręczony Kolegium w dniu 18 października 2023 r., które w ustawowym terminie wniosło skargę kasacyjną. W związku z tym oraz w świetle art. 286 ustawy z dnia 30 sierpnia 2023r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a."), wskazany wyrok nie może być wykonany do czasu uprawomocnienia. W dniu 23 listopada 2023r. wpłynęło do Kolegium ponaglenie Z. W. na niezałatwienie powyższego wyroku, które Kolegium w piśmie z 28 listopada 2023 r. uznało za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowym i literaturze prawniczej wypracowano pogląd, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Aktualnie pojęcie "bezczynność" zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. – oznacza ona stan, gdy "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych (...)". Do takich przepisów szczególnych należy art. 286 § 1, 1a i 2 p.p.s.a., zgodnie z którym: "Po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zarządzenie o zwrocie akt może wydać referendarz sądowy (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli akta administracyjne sprawy są prowadzone w postaci elektronicznej. Organowi administracji publicznej doręcza się odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności (§ 1a). Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia (§ 2)". Z powyższego wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny, termin na załatwienie sprawy przez organ administracji publicznej, w szczególności poprzez wydanie decyzji, zaczyna biec dopiero po uprawomocnieniu się tego wyroku i po przekazaniu akt organowi. Nie można zatem zarzucić organowi bezczynności, jeśli wyrok sądu nie stał się jeszcze prawomocny. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2023r., sygn. akt II SA/Lu 496/23 uchylający decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie został bowiem zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc nie jest jeszcze prawomocny; postępowanie sądowe jest w toku. W związku z tym domaganie się obecnie przez skarżącego ponownego rozpoznania jego odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i wydania nowej decyzji w sprawie, jest przedwczesne; Kolegium nie ma bowiem jeszcze takiego obowiązku. Z tych powodów nie jest uzasadniony zarzut bezczynności tego organu, dlatego skarga został oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.