II SAB/Sz 141/20

Sygn. [...] II SAB/Sz 141/20 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Z. F. (dalej: "Strona", "Skarżący") pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w S. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] listopada 2020 r. Strona drogą elektroniczną zwróciła się do Komendanta Miejskiego Policji w S. o udostępnienie informacji publicznej w postaci dokumentów sporządzonych przez policjantów oraz innych funkcjonariuszy publicznych, znajdujących się w aktach postępowania skargowego znak: [...] prowadzonego przez Wydział Skarg i Wniosków Komendy Miejskiej Policji w S. (dalej: "KMP"). W dniu [...] listopada 2021 r. Strona potwierdziła, że oczekuje odpowiedzi w formie elektronicznej, tj. w takiej formie w jakiej skierowała wniosek. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. (wysyłka drogą elektroniczną nastąpiła w dniu [...] listopada 2020 r.) organ udzielił Stronie odpowiedzi i wyjaśnił, że przedmiotowa dokumentacja zawarta w materiałach sprawy znak: [...] została sporządzona na potrzeby skargi (w trybie art. 227 K.p.a. – uwaga Sądu) z dnia [...] marca 2012 r., na którą na podstawie art. 237 § 3 K.p.a. odpowiedzi udzielił Komendant Wojewódzki Policji w S.. Organ wyjaśnił, że dokumentacja ta obejmuje m.in. notatki służbowe, które były już przedmiotem wniosku Strony o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślił, że sprawa w tym zakresie stanowiła przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego, czego wyrazem był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II SAB/Sz 10/12) oddalający skargę oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2012 r. (sygn. akt I OSK 1813/12) oddalający skargę kasacyjną. Sądy stwierdziły wówczas, że notatki służbowe nie są aktami prowadzonej sprawy indywidualnej, a tym samym nie zawierają informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu. Ponadto organ stwierdził, że pozostałe notatki służbowe funkcjonariuszy i pracowników Policji oraz pisma dotyczące korespondencji pomiędzy jednostkami i komórkami Policji, również stanowią dokumentację wewnętrzną i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2019 r., poz. 1429 ze zm.) – dalej "u.d.i.p.". Dokumenty te dotyczyły kwestii związanej z rozpoznawaniem skargi (w trybie art. 227 K.p.a. – uwaga Sądu), a zatem miały charakter pomocniczy. Rolą tych dokumentów było wsparcie rozpoznania sprawy i nie miały przesądzającego wpływu na treść odpowiedzi udzielonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S.. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w S. polegającą na nieudostępnieniu dokumentów z akt prowadzonych przez KMP oraz informacji publicznych znajdujących się w tych aktach. Zakwestionowała również formę, w jakiej organ udzielił odpowiedzi w zakresie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Podkreśliła w tym zakresie, że organ powinien wydać decyzję odmawiającą udostępnienia żądanej informacji publicznej, a tyczasem o wyniku Strona została zawiadomiona zwykłym pismem. Skarżący wniósł o: - orzeczenie, że organ pozostaje bezczynny w sprawie wniosku o udostępnienie informacji dotyczących Skarżącego; - orzeczenie, że organ pozostaje bezczynny w sprawie wniosku o udostępnienie wskazanych informacji publicznych; - zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie żądanych informacji lub wydanie wymaganych prawem decyzji; - zwrot kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że po uzyskaniu informacji pochodzącej od organu (pismo z dnia [...] listopada 2020 r.) zwrócił się ponownie o udostępnienie dokumentów objętych wnioskiem z dnia [...] listopada 2020 r., a dodatkowo spisu tych akt i wglądu do całych akt. Podkreślił, że do dnia wniesienia skargi organ nie udzielił żadnej odpowiedzi na pismo z dnia [...] listopada 2020 r., tzn. nie udostępnił informacji publicznej ani informacji dotyczących Skarżącego i nie wydał stosownej decyzji. Tym samym zdaniem Skarżącego organ pozostaje w bezczynności w sprawie udzielenia informacji w zakresie, którego dotyczyły te wnioski. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi w części dotyczącej wniosku o udostępnienie notatki z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz oddalenie skargi w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu organ wskazał, że dokumenty zgromadzone w teczce oznaczonej znakiem [...] stanowią akta założone w związku z wniesieniem przez Skarżącego skargi na niedopełnienie obowiązków służbowych w związku z odmową udostępnienia informacji publicznej. W aktach znalazły się: skarga, dekretacja Komendanta Miejskiego Policji w S. , kserokopia akt znak: [...] oraz notatki, które mają charakter wewnętrzny. Przedmiotowa dokumentacja nie rozstrzyga ani o kierunkach działania organu, ani o ostatecznych rozstrzygnięciach podjętych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S.) i jako taka zdaniem organu nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Organ wskazał, że bezczynność objęta przedmiotową skargą dotyczy częściowo żądania udostępnienia informacji publicznej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia poddanego, również kontroli sądowoadministracyjnej. Tym samym w sprawie zaistniała powaga rzeczy osądzonej. W pozostałym zakresie skarga powinna zostać oddalona z uwagi na to, że żądana dokumentacja nie stanowi informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta, o czym stanowi § 2 ww. przepisu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2020 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a p.p.s.a. W myśl art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b ustawy p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zarzucanej skargą bezczynności organu przeprowadzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Okolicznością sporną między stronami jest to, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia w trybie u.d.i.p. dokumentów sporządzonych przez policjantów oraz innych funkcjonariuszy publicznych, a znajdujących się w aktach postępowania skargowego znak: [...] prowadzonego przez Wydział Skarg i Wniosków Komendy Miejskiej Policji w S. , a w konsekwencji, czy żądane dokumenty stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu w tym trybie. Zdaniem Skarżącego żądane dokumenty stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione, a organ nie czyniąc zadość tym oczekiwaniom pozostaje w bezczynności. Dodatkowo Skarżący zwrócił uwagę, że w przypadku odmowy udostępnienia, organ powinien wydać decyzję administracyjną, a nie pisemną informację, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Organ stanął na stanowisku, że objęta wnioskiem dokumentacja miała charakter wewnętrzny, nie rozstrzygała ani o kierunkach działania organu, ani o ostatecznych rozstrzygnięciach i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Dodatkowo podniósł, że w części wniosek Skarżącego dotyczy dokumentów, które stanowiły już przedmiot żądania i tym samym w sprawie zaistniała powaga rzeczy osądzonej. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę zwraca uwagę na okoliczności znane mu z urzędu, a które są związane z przedmiotem niniejszego postępowania: - WSA w Szczecinie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Sz 10/12 oddalił skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku ze skierowanym do Komendanta Miejskiego Policji w S. wnioskiem Skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie wszystkich wytworzonych przez organy Policji dokumentów (m.in. protokołów, notatek służbowych) związanych z przeprowadzoną dniu [...] grudnia 2009 r. interwencją funkcjonariuszy Policji w budynku Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Z. Uniwersytetu Technologicznego w S. (ZUT). Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1813/12 oddalił skargę kasacyjną Skarżącego. - WSA w Szczecinie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Sz 38/12 (wyrok jest prawomocny) oddalił skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku ze skierowanym do Komendanta Komisariatu Policji [...] w S. wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. o wgląd do dokumentów sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji znajdujących się w aktach sprawy dotyczących naruszenia ustawy o wychowaniu w trzeźwości, tj. częstowania i spożywania napojów alkoholowych na terenie ZUT w S.. - WSA w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 69/18 (postanowienie jest prawomocne) odrzucił skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem Skarżącego o udostępnienie kopii zapisu z notatnika policjantów sporządzonego w dniu [...] grudnia 2009 r. dotyczącej interwencji w pomieszczeniach ZUT w S.. - WSA w Szczecinie wyrokiem z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt II SAB/Sz 47/20 (wyrok nieprawomocny) oddalił skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku ze skierowanym do Komendanta Miejskiego Policji w S. wnioskiem o udostępnienie dokumentów znajdujących się w aktach postępowania znak: [...] przeprowadzonego przez KMP w latach 2011-2012 w związku z interwencją dokonaną w dniu [...] grudnia 2009 r. w pomieszczeniach ZUT w S. (w tym notatki policjantów z dnia [...] grudnia 2009 r., decyzji Komendanta Miejskiego Policji w S. o wszczęciu znak: [...] Przechodząc do analizy niniejszej sprawy podkreślić należy, że przedmiotem sądowej kontroli w odniesieniu do bezczynności nie jest objęty akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Sąd rozpatrując skargę dotyczącą bezczynności bierze pod uwagę stan faktyczny sprawy istniejący w dniu wniesienia skargi oraz w dacie orzekania. W art. 61 § 1 Konstytucji RP stworzono jawne przesłanki funkcjonowania państwa i tak, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Uszczegółowienie oraz rozwinięcie ww. prawa w wymiarze materialnoprawnym i proceduralnym, znalazło swoje odzwierciedlenie w u.d.i.p., która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. A zatem określenie na czym polega bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, wymaga odniesienia się do przepisów u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie w niej określonym. Udostępnienie informacji może nastąpić jednak tylko wówczas, gdy podmiot do którego został skierowany wniosek należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej oraz gdy jest on w posiadaniu informacji mającej charakter publiczny. Na podstawie bowiem art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są bowiem podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego artykułu, będące w posiadaniu takich informacji. Stosownie do art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (pkt 1). W myśl ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r., poz. 161 ze zm.), Policja stanowi umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), przy czym w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że Komendant Miejski Policji w S. jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania będącej w jego posiadaniu informacji publicznej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Zakres przedmiotowy informacji publicznej określa art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wymieniając rodzaje spraw, jakich może ona dotyczyć (nie jest to wyliczenie wyczerpujące, o czym świadczy zwrot "w szczególności"). W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się przy tym szerokie rozumienie pojęcia "informacji publicznej", za którą uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przystępując do oceny zasadności przedmiotowej skargi trzeba przede wszystkim wskazać, iż w kontrolowanej sprawie bezsporny pozostaje fakt, że wniosek o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu, tj. Komendanta Miejskiego Policji w S. , który zgodnie z treścią u.d.i.p. mieści się w kręgu podmiotów określonych przez ustawodawcę jako obowiązane do udostępniania informacji publicznej w zakresie, w jakim byłby on dysponentem żądanej informacji oraz zastosowanie do żądanej informacji miałby tryb przewidziany w u.d.i.p. Jednakże nie każdy, najdrobniejszy nawet przejaw tej działalności i każdy wytworzony przez ten organ dokument zawiera informację, która podlega udostępnieniu w oparciu o przepisy u.d.i.p. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (które nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie). Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Załatwienie wniosku może nastąpić także poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Uwzględniając zakres żądania sformułowanego przez Skarżącego w przedmiotowym wniosku z dnia [...] listopada 2020 r., tj. udostępnienia dokumentów sporządzonych przez policjantów oraz innych funkcjonariuszy publicznych znajdujących się w aktach postępowania skargowego znak: [...], Sąd zwraca uwagę, że akta sprawy (postępowania) są zbiorem różnego rodzaju dokumentów. Mogą to być dokumenty, które stanowią informację publiczną i które jej nie stanowią. Ponadto w aktach mogą znajdować się materiały, które nie zostały wytworzone przez organ władzy publicznej lub inne podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej. Wnioskodawca ma prawo uzyskania informacji publicznej, a nie prawo dostępu do zbioru, w którym niektóre dokumenty mają walor takiej informacji. Uznanie, że akta administracyjne jako zbiór dokumentów i informacji nie stanowią w całości informacji publicznej nie ogranicza prawa do wystąpienia o udostępnienie takiej informacji. Konieczne jednak w takich okolicznościach jest wskazanie we wniosku konkretnej interesującej wnioskodawcę informacji (zawartej w dokumencie), co pozwoliłoby organowi udzielić tej informacji lub wydanie decyzji o odmowie na podstawie art. 16 u.d.i.p. Takiego skonkretyzowania żądania udzielenia informacji nie zawarł we wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. Skarżący. Pomimo, że Skarżący nie skonkretyzował dokumentów o udostępnienie których wnioskował, organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi wskazując na charakter zawartych w aktach znak [...] dokumentów. Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. ustawy, udostępnieniu na zasadach w niej określonych podlegają dane publiczne, ale tylko takie, które mają treść i postać dokumentów urzędowych. Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego, w rozumieniu Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Zatem nie każdy dokument jest dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy. O tym, czy wewnętrzna korespondencja urzędowa ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., decyduje zawarta w niej informacja. Musi mieć ona charakter informacji, o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 ustawy, a więc dotyczyć sprawy publicznej. Z przedłożonych na żądanie sądu akt sprawy znak [...] nie wynika, aby dokumenty stanowiły informację publiczną, co znalazło odzwierciedlenie w udzielonej Skarżącemu przez organ odpowiedzi. Wskazać należy, ze akta oznaczone [...] zostały założone w związku ze skargą Skarżącego na działanie Komendanta Miejskiego Policji (niedopełnienie obowiązków służbowych w związku z odmową udostępnienia informacji publicznej). Dokumenty zgromadzone w tych aktach dotyczą kwestii związanych z rozpoznaniem skargi Skarżącego i wyłącznie tego dotyczą sporządzone na potrzeby tego postępowania dokumenty. Są to zatem dokumenty, które mają charakter pomocniczy, a ich wytworzenie wiązało się z koniecznością poczynienia ustaleń co do zarzutów skargi, co wydaje się być oczywiste zważywszy na fakt, iż skarga dotyczyła działań mających miejsce w 2011r. Są to wewnętrzne dokumenty, które miały wspomóc organ w ocenie skargi Skarżącego i sformułowaniu odpowiedzi na tą skargę, nie przesądzając o treści udzielonej odpowiedzi, to bowiem było wyłączną kompetencją Komendanta Wojewódzkiego Policji. Stanowiska tego nie zmienia załączona do akt kopia akt sprawy [...] i zawarta w tych aktach notatka z [...] grudnia 2009 r. Jak już bowiem wyżej wyjaśniono notatki służbowe nie stanowią informacji publicznej. Nie budzi zdaniem sądu wątpliwości, że w sytuacjach, gdy rozpoznanie skargi – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, wymaga poczynienia pewnych ustaleń, w szczególności, gdy skarga dotyczy, informacji wytworzonych znacznie wcześniej, bądź informacji archiwalnych mogą one przybrać postać notatek i zostać włączone do dokumentacji dotyczącej skargi. Nie oznacza to jednak, że zyskują one tym samym walor informacji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę zgadza się z organem, że żądanie Skarżącego o udostępnienie dokumentów wewnętrznych funkcjonariuszy Policji nie mogło zostać załatwione w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej z tej przyczyny, że żądana informacja nie jest informacją o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Ograniczenie dostępu do tzw. korespondencji wewnętrznej podmiotów wymienionych w art. 4 u.d.i.p. ma związek z tym, że dokumenty takie zazwyczaj mają charakter roboczy. O ile więc nie odnoszą się do spraw publicznych (a jak ww. postępowanie dotyczące interwencji w konkretnej sprawie związanej z wykroczeniem lub przestępstwem i prowadzonego w oparciu o przepisy Kodeksu karnego nie są sprawą publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), nie podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w u.d.i.p. W takiej sytuacji organ miał podstawy do poinformowania Skarżącego pismem, że dokumentacja zawarta w materiałach sprawy znak: [...] została sporządzona na potrzeby skargi z dnia [...] marca 2012 r., na którą odpowiedzi udzielił Komendant Wojewódzki Policji w S. i obejmuje notatki służbowe funkcjonariuszy, które jako dokumentacja wewnętrzna nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Sąd nie podziela natomiast stanowiska organu, że niniejsza skarga na bezczynność organu dotyczy wniosku, który był już przedmiotem rozstrzygnięcia WSA W Szczecinie, a więc w części skarga na zasadzie powagi rzeczy osądzonej podlegać powinna odrzuceniu (w części dotyczącej notatki służbowej z dnia [...] grudnia 2009 r.). Pomimo jednak, że przedmiotowy wniosek obejmował dokumenty, wśród których znajdowała się notatka służbowa sporządzona w trakcie interwencji, podobnie jak w przypadku wniosku analizowanego na gruncie sprawy o sygn. akt II SAB/Sz 10/12, to oceniając całokształt sprawy Sąd uznał, że w sprawie nie zaistniała powaga rzeczy osądzonej. Należy bowiem żądanie Skarżącego oceniać jako wniosek o udostępnienie zbioru dokumentów, w którym znalazła się notatka służbowa z dnia [...] grudnia 2009 r. (stanowiąca dokument wewnętrzny). Reasumując stwierdzić należy, że zarzuty podniesione przez Skarżącego okazały się chybione, gdyż organ prawidłowo uznał, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, a w konsekwencji słusznie załatwił wniosek informując pisemnie w ustawowym terminie, że informacja, której udostępnienia domagał się Skarżący, nie podlega przepisom u.d.i.p. Skoro, więc organ rozpoznał wniosek Skarżącego, udzielając odpowiedzi, która znajduje oparcie w przepisach prawa, to brak jest podstaw do uznania, że dopuścił się bezczynności. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi. Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie internetowej - www.orzeczenia.nsa.gov.pl.