II SAB/Wa 1092/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: umorzyć postępowanie

Skarżący – M. S. - w sprawie pismem z 3 grudnia 2025 r., złożonym elektronicznie (ePUAP) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi do spraw wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania odwołania. Skarżący pismem z 26 stycznia 2026r. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r. poz. 935 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd, w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Skarżący pismem z 26 stycznia 2026r. cofnął skargę, a w ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne, gdyż w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Sąd z tych względów, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak postanowieniu.