II SAB/Wa 796/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia punktu 1 i 2 wniosku skarżącego D. W. z dnia [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdza, że bezczynność organu o którym mowa w punkcie 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) oddala skargę w pozostałym zakresie; 4) zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego D. W. kwotę 50 (słownie pięćdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący D. W. (dalej jako: "skarżący") w dniu [...] sierpnia 2025 r. wywiódł skargę na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] lipca 2025 r. o udzielenie informacji publicznej. Do złożenia przedmiotowej skargi doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżący wnioskiem z dnia [...] lipca 2025 r. zwrócił się do Dyrektora Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa z prośba o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Czy organ złożył wniosek do Wojewody M. w celu pozyskania decyzji w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. 1998.133.872)? 2. W jakim terminie został złożony w/w wniosek i jaką ma sygnaturę? 3. Czy "ZBDJiW Sp. z o.o." został powołany jako strona do tegoż postępowania administracyjnego? 4. Czy "ZBDJiW Sp. z o.o." wystąpił z wnioskiem o wykup tej nieruchomości trybie cywilnoprawnym? 5. W jakim terminie został złożony w/w wniosek? 6. Dlaczego organ nie posiada żadnej informacji związanych z oczyszczalnią o nazwie "C." w S. oraz dotyczących utworzenia i funkcjonowania podmiotów takich jak "MPZBDJiW" zwany "ZESPOŁEM" i "MPZBJiW Sp. z o.o." zwana "SPÓŁKĄ ZIEMSKĄ" skoro temat wspólnej działalności (od [...] maja 1985 r. do [...] marca 2002 r.) dwóch bytów gospodarczych jest poruszany od kilku lat przed Radą [...]. Wa. i Prezydentem [...] W., jak i również przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich i organy ścigania? Skarżący wskazał, że sprawa dotyczy działki drogowej "dr" o numerze ewidencyjnym wydatków [...] z obrębu [...] położonej w całości w pasie drogowym ul. [...] - droga publiczna - droga powiatowa w zarządzie Prezydenta [...] W. (wg księgi wieczystej [...] własność "ZBDJiW Sp. z o. o." z siedzibą w W. przy ul. [...]). W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] sierpnia 2025 r. organ wskazał, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może zostać uznany za żądanie udzielenia informacji na podstawie wyżej powołanej ustawy. Organ wyjaśnił, że zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r (Dz.U. nr 12 poz.1198 ze zm.) o dostępie do informacji publicznej dalej u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Wskazano, że w orzecznictwie za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zawsze jednak pojęcie informacji publicznej odnosi się do faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi zatem dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 "sprawy publicznej". Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2020 r. sygn. Akt I OSK 1601/19 gdzie stwierdzono, że: "stosownie bowiem art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jedynie informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego a nie jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu" oraz że: "Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny". Mając powyższe na uwadze, organ uznał, że przedmiotowy wniosek nie ma na celu uzyskania informacji służącej obiektywnie jakiemukolwiek dobru powszechnemu, lecz dotyczy jedynie indywidualnego interesu Wnioskodawcy, bowiem wnioskowane informacje potrzebne są do badania stanu prawnego w/w nieruchomości będącej własnością osoby prawnej. W uzasadnieniu wskazanej na wstępie skargi skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z informacja publiczną. Wskazał, że zarządzanie i gospodarka gruntami pod "drogami publicznymi" i oczyszczalnią ścieków "C." jest w kompetencji samorządu w., a dokładnie Prezydenta [...] W. Do kompetencji wspomnianych organów należy również nadzór nad działalnością gospodarczą podmiotu, który dzierżą sobie prawo do mienia stanowiącego co do zasady i obowiązujących III RP ustaw własność gminy lub Skarbu Państwa. Na szczególną uwagę Sądu zasługuje stanowisko Dyrektora Mienia Miasta i Skarbu Państwa Pana J. W. przedstawione w piśmie nr [...] ([...]), które ma się nijak do późniejszego stanowiska organu przedstawionego w piśmie nr [...] ([...]) z dnia [...] lipca 2025 r. W obu przypadkach przedstawiony został rozbieżny stan prawny w/w nieruchomości, co wzbudza niepokój skarżącego w uczciwe podejście organu do sprawy. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2025 r. organ wniósł o jej oddalenie. Wskazano, że wniosek z dnia [...] lipca 2025 r. nie dotyczy pozyskania konkretnych dokumentów ani informacji w sprawach publicznych. Trudno bowiem za takie uznać pytania o działanie prywatnego podmiotu (pytanie 4, 5) czy ustalanie strony postępowania prowadzonego przez organ inny niż Prezydent [...] W. (pytanie 3). Pytanie 6 uznać należy za całkowicie nierzeczowe i odpowiedź na nie jest niemożliwa, niezależnie czy zostało zadane w trybie dostępu do informacji publicznej czy też nie. Również pytania 1 i 2, tj. czy złożony został wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego przez Prezydenta [...] W., nie stanowią zapytania o wytworzony przez organ konkretny dokument, więc nie mają waloru zapytania o informację publiczną. W związku z powyższym wniosek nie mógł zostać uznany za żądanie udzielenia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismem z dnia 27 października 2025 r. skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu co do pytań 3-5. Działając na podstawie art. 8 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 14 pkt 6 ustawy o RPO Rzecznika Praw Obywatelskich zgłosił udział w postępowaniu toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w niniejszej sprawie. Wniósł o uwzględnienie złożonej skargi. Wskazał, że żądana przez skarżącego informacja dotyczy ważnej kwestii społecznej wywołującej do dziś kontrowersje, jaką są transfery własności nieruchomości wchodzących w skład majątku publicznego w okresie transformacji ustrojowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", które to przepisy stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. bądź, że organ nie posiada wnioskowanej informacji. Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął wymaganej przepisami u.d.i.p. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło. W sprawach z zakresu informacji publicznej skargi na bezczynność nie należy poprzedzać ponagleniem. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest stan faktyczny i prawny w dniu jej wniesienia. Stwierdzenie, że bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi, ma jedynie wpływ na orzeczenie w przedmiocie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Gdy w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała - skarga podlega oddaleniu. Powołana ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Podkreślenia wymaga, że informacja publiczna odnosi się do sfery faktów. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W świetle powyższego nie ma wątpliwości, że Prezydent [...] W. jest podmiotem obowiązanym na gruncie powołanej ustawy (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej, jak bowiem stanowi art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną w rozumieniu tej ustawy jest "każda informacja o sprawach publicznych". W przepisach u.d.i.p. nie zdefiniowano pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak sprawy publiczne są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu zpojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r., I OSK 2093/14). Uwzględniając wszystkie aspekty, wynikające z treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 6 u.d.i.p., należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Dokonując analizy wniosku Skarżącego z dnia [...] lipca 2025 r. pod kątem, czy odpowiedzi na zawarte we wniosku pytania stanowią informacje publiczną należy uznać, że w zakresie pytania 1 i 2 jest to informacja publiczna, gdyż są to pytania o fakty. Pierwsze pytanie dotyczy informacji o działaniach organu, a konkretnie o złożeniu wniosku do Wojewody M. w celu pozyskania decyzji w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. 1998.133.872), tak więc niewątpliwie jest to pytanie o fakt. Drugie pytanie jest niejako pytaniem następczym, mającym rację bytu tylko w sytuacji, gdy odpowiedź na pytanie pierwsze jest pozytywna. Jednak w sytuacji udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze również jest pytaniem o fakt. Tak więc skład orzekający uznał, wbrew twierdzeniom organu, że mamy tu do czynienia z informacja publiczną. Natomiast w zakresie pozostałych pytań Sad podzielił stanowisko organu, że nie stanowią one pytań o informacje publiczną. Trudno bowiem za takie uznać pytania o działanie innego podmiotu dotyczące ustalania strony postępowania prowadzonego przez organ inny niż Prezydent [...] W. (pytanie 3). Ponadto należy wskazać, że w sytuacji prowadzenia postepowania administracyjnego istnieją inne przepisy regulujące tryb dostępu do tego postepowania. Również pytanie 4 i 5 nie stanowią informacji publicznej dotyczą one działań podejmowanych przez prywatny podmiot. Natomiast pytanie 6 w ocenie Sądu również nie dotyczy informacji publicznej, gdyż nie stanowi pytania o fakty, pytanie jest co najmniej nie jasne, a rola organu udzielającego informacji publicznej nie jest zdaniem Sadu ustalanie intencji wnioskodawcy. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd zobowiązał, że Prezydent [...] W. do rozpatrzenia pkt 1 i 2 wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2025 r. (149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Oceniając zaistniałą w sprawie bezczynność, w punkcie drugim sentencji wyroku w oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (vide B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812, a także wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). W przedmiotowej sprawie brak dowodów na to, by bezczynność Prezydenta [...] W. wynikała ze złej woli czy lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych przepisami u.d.i.p. Organ bowiem w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. zareagował na wniosek skarżącego, przy czym dokonał jedynie niewłaściwej kwalifikacji prawnej tego wniosku. Działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Sąd w pozostałym zakresie skargę oddalił. Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania (obejmujących wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł,) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawarł w punkcie czwartym sentencji wyroku, mając za podstawę art. 200 w zw. 206 p.p.s.a. uznając, że skoro skarga została uwzględniona jedynie w części zwrot połowy wpisu sądowego jest adekwatny do wyniku sprawy.