Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SAB/Wa 809/25

II SAB/Wa 809/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2026-02-03

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
3 lutego 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postępowanie w sprawie zainicjował wniosek M. M. z dnia [...] sierpnia 2025r. (uzupełniony pismem z dnia [...] sierpnia 2025r) o udostępnienie informacji publicznej a skierowany do Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. o następującej treści: 1- kto był organizatorem szkoleń dla pracowników administracji i pionu orzeczniczego Wojskowego Sądu Garnizonowego w W., w których również brały udział osoby z Wojskowego Sądu Okręgowego w W. oraz z Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. i w O. w latach 2022 - 2025 r. a które to szkolenia zostały opłacone z publicznych środków pieniężnych Skarbu Państwa? 2-kto pokrywał koszty szkoleń o których mowa w pkt 1 niniejszego wniosku i z jakich środków pieniężnych? W odpowiedzi na powyższe pytany podmiot pismem z dnia 25 sierpnia 2025r. przesłanym na adres zamieszkania strony wskazany we wniosku podał, że organizatorem "szkoleń dla pracowników administracji i pionu orzeczniczego Wojskowego Sądu Garnizonowego w W., w których również brały udział osoby z Wojskowego Sądu Okręgowego w W. oraz z Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. i O. w latach 2022 - 2025 r. był Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w W., natomiast kwestie organizacyjne związane z organizacją takich szkoleń były wykonywane przez pracowników Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. Koszty udziału wskazanych osób w owych szkoleniach były opłacane przez jednostki organizacyjne w których osoby te pełnią zawodową służbę wojskową lub są zatrudnione. Skargę na bezczynność adresata wniosku wywiódł do tut. W dniu 27 sierpnia 2025r. Sądu M. M. wnosząc o zobowiązanie organu do niezwłocznego udostępnienia wnioskowanych informacji, o ukaranie organu grzywną, o przyznanie stronie sumy pieniężnej i o zasądzenie od skarżonego zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Wskazać należy, że bezczynność lub przewlekłość organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega w głównej mierze na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Na gruncie niniejszej sprawy wskazać należało, iż okolicznością niesporną i nie budzącą wątpliwości Sądu było to, że adresat wniosku jest co do zasady zobowiązany do udostępniania informacji publicznej jak i to, że przedmiotem wniosku była informacja o takim właśnie charakterze. Stąd jej istota na obecnym etapie postępowania sprowadzała się do oceny tego, czy organ udzielił w ustawowym terminie żądanej informacji. W ocenie tut. Sądu na powyższe pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Jak wynika z całokształtu dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych organ pismem z dnia [...] sierpnia 2025r. udzielił w całości odpowiedzi na wniosek. Skarga na bezczynność została zaś wywiedziona dopiero w dniu [...] sierpnia 2025r. Powyższe niezbicie świadczy o tym, że na dzień składania rozpoznawanej skargi, organ nie pozostawał w bezczynności. Zwrócić należało też uwagę na fakt, że skoro wniosek inicjujący postępowanie został ostatecznie uzupełniony przez wnioskodawcę w dniu [...] sierpnia 2025r. (od tego więc momentu rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi) to udzielenie przez organ odpowiedzi w dniu [...] sierpnia 2025r. nastąpiło z poszanowaniem ustawowego terminu. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje zaś kwestia tego, że żądana odpowiedz została przesłana stronie przez organ, na adres zamieszkania strony. Celem postępowania skargowego z zakresu bezczynności czy przewlekłości jest bowiem doprowadzenie do rezultatu w postaci udzielenia żądanych informacji i w ten sposób zaspokojenia wnioskodawcy. Jeśli na okoliczność owego zaspokojenia wpływa w ocenie strony skarżącej forma udzielonej odpowiedzi, to skarżący winien taką okoliczność wyartykułować wobec Sądu w sposób jasny i czytelny. Nie sposób przecież zapominać o tym, że obowiązkiem obydwu stron postępowania sądowego, jest czynne w nim uczestnictwo. Przede wszystkim jest nim zaś reagowanie na zachodzące zmiany stanu faktycznego. W realiach niniejszej sprawy próżno jednak szukać w aktach sądowych jakiegokolwiek pisma procesowego od strony skarżącej, w którym wnioskodawca kwestionowałby swoje zaspokojenie po otrzymaniu odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2025r. Tego rodzaju zachowanie – co oczywiste - musiało zostać ocenione procesowo przez Sąd przed wydaniem wyroku. W sytuacji zaś, gdy pytany podmiot udowodnił fakt terminowego udostępnienia żądanych danych, to zaniechanie strony polegające na niezakwestionowaniu powyższego faktu jawiło się jako dorozumiane przyznanie przez stronę, że została ona zaspokojona w swoim żądaniu wyartykułowanym we wniosku z dnia [...] sierpnia 2025r. Reasumując, sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie świadczy niezbicie o tym, że organ nie popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku, bowiem udzielił na niego odpowiedzi jeszcze przed wywiedzeniem skargi na bezczynność, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143)

Informacje o sprawie

Data wpływu
9 września 2025
Symbol z opisem
6480 658
Skarżony organ
Inne
Sędziowie
Andrzej Góraj /sprawozdawca/ Izabela Głowacka-Klimas Sławomir Antoniuk /przewodniczący/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny