II SO/Wa 27/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu 2 stycznia 2025r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. S. o wymierzenie Konfederacji Wolność i Niepodległość grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi F. S. z 17 stycznia 2024r. na bezczynność Konfederacji Wolność i Niepodległość w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] grudnia 2023r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Konfederacji Wolność i Niepodległość grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie tysiąc złotych); 2. zasądzić od Konfederacji Wolność i Niepodległość na rzecz F. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

F. S. (zwany dalej "Wnioskodawcą") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Konfederacji Wolność i Niepodległość (zwany dalej "Partią") grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z 17 stycznia 2024r. na bezczynność Partii w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] grudnia 2023r. o udostępnienie informacji publicznej. Z akt wynika, że Wnioskodawca skierował [...] grudnia 2023r. do Partii, na adres poczty elektronicznej, ww. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W związku z brakiem odpowiedzi na ww. wniosek, Wnioskodawca 17 stycznia 2024r. złożył za pośrednictwem Partii skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie bezczynności w zakresie rozpoznania ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Jako dowód dołączył potwierdzenie nadania skargi na adres wskazany przez Partię w BIP. Partia nie przekazała Sądowi w ustawowym terminie - 15 dni ww. skargi. Wnioskodawca wobec tego złożył 1 lipca 2024r. do WSA w Warszawie wniosek o wymierzenie Partii grzywny, w związku z nieprzekazaniem ww. skargi z 17 stycznia 2024r. Ww. wniosek o wymierzenie grzywny doręczono Partii 16 września 2024r., ale mimo skutecznego doręczenia wniosku, Partia nie nadesłała Sądowi ani odpowiedzi na ww. wniosek ani skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 zd. 1 P.p.s.a organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Sąd, stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz. 902, zwana dalej "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z akt sprawy wynika, że skarga Wnioskodawcy z 17 stycznia 2024r. na bezczynność Partii w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej – nie została przekazana do WSA w Warszawie w terminie 15-dniowym, przewidzianym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Do Sądu nie złożono skargi przez prawie rok, co stanowi - w zestawieniu z 15 dniowym terminem na przekazanie skargi – rażącego naruszenie obowiązującego porządku prawnego. Warto wskazać, że choć Partia otrzymała wniosek o wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność 16 września 2024r., to i tak do dnia wydania niniejszego postawienia (ponad 3 miesiące) nie nadesłała do Sądu ani odpowiedzi na wniosek, ani skargi na bezczynność. Tym samym – zdaniem Sądu - wypełniono przesłankę do wymierzenia Partii grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. w wysokości wskazanej w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Warto też podkreślić, że ustawodawca, określając w art. 154 § 6 P.p.s.a. wysokość grzywny, nie podał jej dolnej granicy, lecz odwołał się do górnej granicy, wskazując, że "Grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów." Sąd ze względu na specyfikę i charakter sprawy, jak też obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie Wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ wymogów przewidzianych w art. 54 § 2 zd. 1 P.p.s.a. - uznał, że zasadne było wymierzenia Partii grzywny w wysokości 1000 zł. Brak właściwego działania Partii i lekceważenie obowiązujących przepisów prawa powoduje, że Partia de facto pozbawiła Wnioskodawcę jego praw gwarantowanych konstytucyjnie. Z poglądów prezentowanym w orzecznictwie wynika bowiem, że grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny (por. postanowienia NSA o sygn. akt: II OSK 1024/06, I OZ 1259/13 - dostępne na www.nsa.gov.pl), jest podstawową gwarancją procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do Sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997r. - Dz.U. z 1997r. Nr 78, poz. 483, ze zm.) i ma służyć przede wszystkim zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości i stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a, orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia. Postawienie w przedmiocie kosztów, na które składał się wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, zapadło na mocy art. 200, art. 209 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. (punkt drugi postanowienia).