III FSK 1283/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 7 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Burmistrza Miasta Łaziska Górne o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/22 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1283/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Łaziska Górne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r., sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008 postanawia odmówić sprostowania wyroku i postanowienia.

1.1. Wyrokiem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oraz zasądził od Burmistrza Miasta Łaziska (dalej: "Burmistrz", "Strona") Górne na rzecz S. S.A. z siedzibą w B. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Łaziska Górne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r. sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008. 1.2. Postanowieniem z 11 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1283/22, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wykładni wyroku z wniosku o Burmistrza Miasta Łaziska Górne o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/23 skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Łaziska Górne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r. sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008. 1.3. Pismem z 23 lipca 2025 r., Burmistrz wniósł o sprostowanie wyroku o sprostowanie omyłki pisarskiej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2023 r. (III FSK 1283/22) poprzez zastąpienie w komparycji tego wyroku słów: "na przewlekłe prowadzenie postępowania" słowami: "na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie". Jednocześnie wniesiono o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2025 r. (III FSK 1283/22) poprzez zastąpienie w komparycji tego postanowienia słów: "na przewlekłe prowadzenie postępowania" słowami: "na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Łaziska Górne w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie". 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 2.1. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. 2.2. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W przedmiotowej sprawie dokonanie sprostowania byłoby niecelowe, bowiem żądania strony nie mają wpływu na treść oraz przejrzystość orzeczenia. Co więcej, w żadnym przypadku za omyłkę lub niedokładność nie może być uznane określenie przedmiotu sprawy w taki sposób. Określenie to winno mieć charakter syntetyczny i zwięźle opisywać rozpoznawaną sprawę. Tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący, jest niecelowe. W ocenie Sądu takie żądanie nie spełnia przesłanek z art. 156 § 1 p.p.s.a. Brak wymaganego przez skarżącego sformułowania nie może być bowiem uznany jako niedokładność, błąd pisarski lub rachunkowy lub jako inna oczywista omyłka. W wyroku z 7 marca 2023 r. oraz w postanowieniu z 11 marca 2025 r. w sposób wyraźny został określony przedmiot sprawy w sentencjach orzeczeń. Z tego względu niecelowym jest dokonywanie sprostowania przedmiotowego wyroku. 2.3. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.