III FSK 1537/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Dominik Gajewski, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 303/23 w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2022 r., nr 2201-IEW.4123.50.2022/UP w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od R. Ł. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 303/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA", "sąd I instancji") oddalił skargę R. Ł. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor", "Organ") z dnia 21 grudnia 2022 r. w przedmiocie jego odpowiedzialności podatkowej, jako członka zarządu, ze spółką G. z siedzibą w G. (dalej: "Spółka") za zaległości podatkowe tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2018 roku oraz za styczeń, luty i sierpień 2019 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżący, żądając rozpoznania sprawy na rozprawie, zaskarżył go w całości i wniósł o zaskarżył go w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania w całości oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi Skarżący zarzucił, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 116 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2023, poz. 2651 ze zm., dalej: "o.p."), poprzez jego błędną interpretację oraz art. 122 oraz 187 i 188 o.p., poprzez pominięcie wynikających z nich norm prawnych, nakazujących podejmowanie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, oraz zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności uwzględniania żądania strony, dotyczącego przeprowadzenia dowodu dla okoliczności mających znaczenie dla sprawy; 2. przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 151 p.p.s.a., poprzez oddalenie przez WSA skargi w sytuacji, gdy decyzja skarżona została wydana z naruszeniem ww. przepisów o.p., uzasadniającym jej uchylenie ze względu na istotne naruszenie przepisów postępowania, w szczególności, polegające na błędnym ustaleniu przez organy podatkowe stanu faktycznego w sprawie, przez co wypełniona została dyspozycja art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Dyrektor wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Treść i forma skargi kasacyjnej, w istocie uniemożliwiają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zajęcie merytorycznego stanowiska w sprawie. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna ma charakter szczególnie sformalizowanego środka odwoławczego. W myśl art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna między innymi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Unormowania art. 174 p.p.s.a. wskazują, iż skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 p.p.s.a. jest konieczne, ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Wyjątkiem są tu jedynie przesłanki nieważności postępowania, które Sąd bierze pod rozwagę z urzędu. Przed przystąpieniem do oceny zarzutów skargi kasacyjnej zbadano, czy nie zaistniała którakolwiek z przesłanek nieważności określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przyczyn nieważności, wskazywana w przywoływanym unormowaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako bezzasadne należy uznać zarzuty naruszenia art. 116 o.p. oraz 122 oraz art. 187 i art. 188 o.p. Skarżący nie wyjaśnił z jakiego powodu przepisy art. 116 o.p. oraz 122 oraz art. 187 i art. 188 o.p. zostały naruszone, które z przepisów zawartych w tych jednostkach redakcyjnych zostały naruszone. Dalej podnieść należy, że organy podatkowe nie mają obowiązku dopuszczenia każdego dowodu proponowanego przez Stronę, jeżeli dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego adekwatne i wystarczające są inne dowody. Organ podatkowy jest bowiem zobowiązany do zgromadzenia dowodów w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego. W analizowanej sprawie wszystkie fakty i okoliczności istotne z punktu widzenia możliwości dokonania prawidłowego rozstrzygnięcia, zostały wyjaśnione stosownymi dowodami, co oznacza, że zarzuty skargi kasacyjnej nie są zasadne. Skarżący nie wykazał skutecznie jakichkolwiek uchybień organów podatkowych w zakresie zgromadzenia i oceny materiału dowodowego, tym samym nie podważył stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe i przyjętego przez WSA. Autor skargi kasacyjnej zarzuca WSA przede wszystkim naruszenie przepisów procesowych dotyczących reguł gromadzenia i oceny materiału dowodowego, co zdaniem Skarżącego mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Argumentacja Skarżącego opiera się na kwestii zawiązanej z wydaniem skarżonej decyzji z naruszeniem przepisów o.p., ze względu na istotne naruszenie przepisów postępowania. Strona w szczególności podnosiła w treści uzasadnienia złożonego środka zaskarżenia, że wszelkie okoliczności faktyczne zostały przedstawione przez Stronę w postępowaniu karnym skarbowym, a organ odwoławczy, pomimo wniosku dowodowego, nie włączył do postępowania podatkowego dokumentacji z postępowania karnego skarbowego oraz nie dokonał włączenia, jako dowodu w sprawie, akt postępowania karnego prowadzonego przez Sąd Rejonowy G. w G. (sygn. akt [...]). Jak już jednak wcześniej podniósł Naczelny Sąd Administracyjny, Skarżący nie wykazał skutecznie jakichkolwiek uchybień organów podatkowych w zakresie zgromadzenia i oceny materiału dowodowego i tym samym nie podważył stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe. Dodatkowo same podniesione przez kasatora zarzuty, sformułowane zostały w sposób wadliwy. Skarżący zarzucając wyrokowi naruszenie procedury sądowoadministracyjnej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, przywołał jedynie jednostkę redakcyjną w postaci przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), nie przywołując brzmienia (treści) przepisów prawa, zawartych w opisanej wyżej jednostce redakcyjnej przywołanej ustawy. Nie wyjaśniono również, na czym polegało naruszenie przez WSA wskazanych przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wszystkie przytoczone przez autora skargi kasacyjnej zarzuty, okazały się niezasadne. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną jako nie zasługującą na uwzględnienie i stosując przepisy art. 184 p.p.s.a., oraz będąc związany wnioskami i uzasadnieniem skargi kasacyjnej, poprzez treść art. 183 § 1 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. s. Dominik Gajewski s. Sławomir Presnarowicz (spr.) s. Jolanta Sokołowska