III FSK 2752/21

Dnia 8 maja 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2023 r., sygn. akt III FSK 2752/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 97/20 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 12 listopada 2019 r., nr 2001-IEW.4120.3.2019.5.MW w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2023 r., III FSK 2752/21, poprzez oznaczenie zawartego w nim sformułowania "oddala skargę kasacyjną" punktem 1 oraz dodanie do sentencji wyroku punktu 2 o treści: "zasądza od A. B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego."

Wyrokiem z 31 października 2023 r., III FSK 2752/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 1 lipca 2020 r., I SA/Bk 97/20, w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 12 listopada 2019 r., w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Pismem z 9 lutego 2024 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu, o co organ wnosił w odpowiedzi na skargę kasacyjną z 27 października 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 2 i § 3 a contrario p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Jak stanowi natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. Wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku z 31 października 2023 r. zasługuje na uwzględnienie, bowiem w wyroku tym nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, pomimo zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku w tym zakresie. Dokonując uzupełnienia wyroku, Sąd wziął pod uwagę, iż odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona w ustawowym terminie 14 dni i organ w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym był reprezentowany przez radcę prawnego. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie należało zasądzić od skarżącego na rzecz organu kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, określoną na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). Zgodnie bowiem z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, przepisy art. 204 i art. 205 § 2-4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a., wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.